Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
  • column info
    new stuff

    Ξ“Β“Ξ“οŸƒ ÝíΓʽ site ðïá Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β³Ξ“οŸƒ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βž Ξ“ΚΌΞ“ΒœΞ“Β³Ξ“Β§ Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β°Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“Β£Ξ“Β¬Ξ“Κ½Ξ“Ξ„Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βœ Ξ“οŸ‚Ξ“Β½Ξ“Β³Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€• Γ­Γʽ Ξ“Β°Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€•Ξ“Ξ…Ξ“Β¨Ξ“οŸƒΞ“ΒŸ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² ôéò Ξ“οŸ‚Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“οŸ„Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΞŽΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Β©Ξ“Β² Ξ“Β·Ξ“Ξ‰Ξ“Β±Ξ“ΒŸΞ“Β² Γ­Γʽ ôïá Ξ“οŸ…Ξ“οŸƒΞ“Ξ†Ξ“Β½Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Ξ„Ξ“Β©. Ï Ξ“οŸƒΞ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“β€•Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“οŸƒΞ“Β½Ξ“Β¨Ξ“Ξ…Ξ“Β­Ξ“β€•Ξ“Β² Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“ΒžΞ“Β² ôïá comicdom.gr, Ξ“Ξ†Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“ΒŸΞ“Β¦Ξ“οŸƒΞ“Β© Γ­Γʽ Γ³ΓʽΓ² Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βœ ãéΓʽ Ξ“ΞŒΞ“Β«Ξ“Κ½ Γ΄Γʽ updates, Ξ“ΞŽΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Γ­Γʽ ìçí Ξ“Β·Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“οŸƒ ðïôÝ ôçí "Ξ“Β¬Ξ“Β°Ξ“ΒœΞ“Β«Ξ“Κ½".




 Reviews 24/10: LOGICOMIX από τον Αριστείδη Κώτση.


 Reviews 23/10: SOLOMON KANE #1 από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη.


 Reviews 22/10: THE AMAZING REMARKABLE MONSIEUR LEOTARD από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 21/10: BACK TO BROOKLYN #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


 Reviews 17/10: NOTHING NICE TO SAY από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 16/10: SUBLIFE από τον Αριστείδη Κώτση.


 15/10: Νέο strip JANE'S WORLD της Paige Braddock.


 14/10: Νέο strip ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ του Αντώνη Βαβαγιάνη.


 Reviews 13/10: AGE OF SENTRY #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


07-02-06
SCHIZO #4

του Δημήτρη Σακαρίδη

Writer/artist: Ivan Brunetti

Fantagraphics Books

Μετά από μια... σύντομη απουσία (think "πέντε-έξι χρόνια"), το ultra-πεσιμιστικό και σχεδόν μισανθρωπικό αριστούργημα του Ivan Brunetti επιστρέφει. Και για να αρχίσω ένα ακόμη review με μια κλισέ φράση, "it's better than ever".

Μπορεί, χωρίς πλάκα, η αναμονή να ήταν απίστευτα μεγάλη, αλλά πιστέψτε με, άξιζε 100%, καθώς ο δημιουργός του SCHIZO γύρισε κυριολεκτικά μεταμορφωμένος. Δείχνοντας πλέον απαλλαγμένος από την ανάγκη να γεμίζει κάθε δεύτερο -ή έστω, τρίτο- panel με σκατολογικές, ή άλλως irreverent αναφορές, ο Brunetti μοιάζει πιο ώριμος από ποτέ και πλέον έχει μετατραπεί από "thinking man's Johnny Ryan", σε ένα άκρως γοητευτικό κράμα Chris Ware και Daniel Clowes, φιλτραρισμένο με μια σκοτεινά χιουμοριστική post-underground αισθητική και με pacing που μπορεί να συγκριθεί με αυτό των καλύτερων comic strip artists (εμφανείς, ως συνήθως, οι επιρροές του δημιουργού από τον μεγάλο Charles Schulz).

Στο oversized (more like "way oversized") τεύχος #4, ο Brunetti παραθέτει, αποσπασματικά, το πιο πρόσφατο κομμάτι από την αυτοβιογραφία του, δίχως φυσικά να υποπίπτει στα συνήθη conventions των κλασικών αυτοβιογραφικών comics. Στην πραγματικότητα, αυτό που βλέπουμε δεν είναι η ζωή του Brunetti τα τελευταία έξι χρόνια, αλλά το πώς αντιλαμβάνεται ο καλλιτέχνης τα όσα συνέβησαν -είτε στον ίδιο, είτε γύρω του- αυτά τα έξι χρόνια. Στιγμές απίστευτης αυτοκριτικής, γεμάτες μελαγχολία και προβληματισμό, ακολουθούνται από σιωπηλά panels, που οδηγούν τον αναγνώστη σε περισυλλογή και προσωπικούς, σχεδόν ενοχλητικούς συνειρμούς, λίγο πριν έρθει το punchline, που μας επαναφέρει όλους, δημιουργό και αναγνώστες, στην πραγματικότητα, η οποία είναι -ευτυχώς ή δυστυχώς- πολύ περισσότερο "cartoon" απ' ότι μας μαθαίνουν στο σχολείο. "Depression has ground my soul into a semi-coarse paste." - "Did I mention I'm in love with a girl who looks like Renee Zellweger and has no idea I exist?"

Παράλληλα, ο Brunetti γεμίζει τα ενδιάμεσα strips, αυτά δηλαδή που δεν αφορούν άμεσα τον ίδιο και τη ζωή του, με μικρές, κωμικοτραγικές ιστορίες βασισμένες στη ζωή -ή σε στιγμιότυπα της ζωής- αληθινών ιστορικών προσώπων, κυρίως καλλιτεχνών, ηθοποιών, συγγραφέων και φιλοσόφων. Μορφές όπως ο Soren Kierkegaard, o Erik Satie, η Francoise Hardy και η Louise Brooks, συνυπάρχουν αρμονικά στο ίδιο comic με strips που αφορούν τη σχέση του δημιουργού με τις γυναίκες (και την εμμονή του με το "doggiestyle"), μονολόγους για την ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας, μαθήματα σχεδίου (sort of), συμβουλές για επίδοξους cartoonists (είναι απίστευτο το πόσο ακριβή είναι κάποια από τα "22 Panels That Always Work" που παραθέτει με -φαινομενικά- σατυρική διάθεση ο Brunetti) αλλά και "love letters" σε αγαπημένους δημιουργούς όπως ο Charles Schulz. Επιπλέον, το running gag strip, με τον καλλιτέχνη που προσπαθεί να δημιουργήσει τον "πίνακα-αριστούργημα", αποκτά, όσο προχωρά το τεύχος, μια αίσθηση σχεδόν βιβλικής σοφίας, εξηγώντας ουσιαστικά με ποικίλους τρόπους το, σατανικά απλό και εξωφρενικά αυτονόητο, "beauty is in the eye of the beholder".

Σχεδιαστικά, ο Brunetti, κατά την προσφιλή του συνήθεια, χρησιμοποιεί πολλά διαφορετικά στιλ, προσαρμόζοντας κάθε φορά τη γραμμή του στις ανάγκες της ιστορίας που θέλει να διηγηθεί. Αλλοτε θυμίζει PEANUTS, συχνά Chris Ware, καμιά φορά Dan Clowes, ενίοτε λίγο από Seth, και μερικές φορές ακόμη και τη σχολή "craft is the enemy" των James Kochalka και Tom Hart, μην ξεχνώντας, όμως, να κρατάει σε αρκετές περιπτώσεις και το "παλιό" προσωπικό του στιλ. Ακόμη και τα stick figures τίθενται σε μια-δυο περιπτώσεις στην υπηρεσία του Brunetti, με τρόπο που πιθανότατα δεν θα μπορούσε να κατορθώσει κανείς να αντιγράψει. It's all fair game - if you know how to play.

Αν ακούγομαι ενθουσιασμένος στην κριτική μου για το SCHIZO #4, αυτό συμβαίνει επειδή πραγματικά είμαι. Το συγκεκριμένο τεύχος είναι από αυτά που σου αναπτερώνουν τις ελπίδες για το μέλλον της 9ης Τέχνης και τις δυνατότητες των νέων δημιουργών, που θα κληθούν τα επόμενα χρόνια να κρατήσουν ψηλά τη σημαία της. Ένας cartoonist που ανοίγει ένα comic με τη φράση "I hereby declare PEANUTS to be the greatest post-war comic strip of all time", το κλείνει με την ατάκα "Life is but a void of misery, consumption and loss" (η οποία αποδίδεται αρχικά στον Gandhi, μέχρι κάποιος να διαβάσει την παραπομπή -and that's what I call a real punchline- που ξεκαθαρίζει πως "Gandhi never actually said this") και επιτυγχάνει να γεμίσει το -φαινομενικά αχανές, στην πραγματικότητα μόνο 32 oversized σελίδες- εσωτερικό του, με απίστευτες στιγμές comicsικής μαγείας, είναι άξιος θαυμασμού, μελέτης και συγχαρητηρίων.

Αν είναι να αγοράσετε ένα μόνο comic αυτήν την εποχή, επιβάλλεται να είναι το SCHIZO #4. Κυρίες και κύριοι, το πρώτο αριστούργημα του 2006 είναι εδώ. Ακόμη και αν ο -εξαιρετικά ανασφαλής και συχνά πολύ αυστηρός με τον εαυτό του- δημιουργός του, το θεωρεί -ενδεχομένως- μέτριο.





Grade





Average Grade


reviews archive | email the author | author's profile
back to top




|home|about us|downloads|contact|oldies|events|

The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners.
All Rights Reserved.

This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4
Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+

Get Firefox!
Powered by vi