Writer: Mark Millar

Artist: Steve McNiven

Inker: Dexter Vines

Colorist: Morry Hollowell

Letterer: Chris Eliopoulos

Editor: Tom Brevoort

Marvel Comics

Κάποιος ο οποίος έχει παρατηρήσει τη λογική των reviews στο Comicdom.gr, λογικά θα εκπλαγεί από το γεγονός ότι αποφασίσαμε τώρα που βρισκόμαστε στο τέταρτο τεύχος στη μέση δηλαδή της ιστορίας, να επανέλθουμε σε μια σειρά και μάλιστα με δύο reviews. Παρότι οι γνώμες για την ποιότητά του mega crossover της Marvel διχάζονται, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή άνθρωπος που να διαβάζει τα τρέχοντα υπηρωικά comics και να μην έχει άποψη για το CIVIL WAR ή να μην παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, έστω και εξ αποστάσεως.

Επιπλέον θα ανακαλύψετε δύο διαφορές ανάμεσα στο review που διαβάζετε και σε εκείνο του Αδάμ Καρυπίδη. Ο Αδάμ κάνει ένα retrospective review από το #1-4, ενώ εμείς θα μιλήσουμε μόνο για το #4. Επιπλέον ο fellow reviewer ξεκινάει το κείμενό του με τη φράση "Το CIVIL WAR είναι το καλύτερο company crossover comic όλων τον εποχών". Εγώ πάλι, σαφώς θα πιάσω το πράγμα από χαμηλότερο "όροφο".

Προσπερνάω το γεγονός ότι αναρωτιέμαι με ποιο τρόπο θα μαζέψουν το μέγα λάθος της δημοσιοποίησης του ποιος είναι ο Spider-Man, που σχεδόν ακυρώνει τον ήρωα (αυτό εξάλλου συνέβει στο #2) και ερχόμαστε στα του παρόντος τεύχους.

Το σχέδιο του Steve McNiven, εξακολουθεί να "τα σπάει" - αυτό εξάλλου δεν είναι κάτι που θα περίμενε κανείς να αλλάξει, και γενικά το comic από αισθητικής άποψης υποστηρίζει άψογα τον τίτλο ενός earth shattering event. Το πρόβλημα τελικά, βρίσκεται στο σενάριο.

SPOILER WARNING (μαρκάρετε τα κενά εντός των παρανθέσεων για να τα διαβάσετε)
Η αλήθεια για την επιστροφή του θεού του κεραυνού (στην πραγματικότητα πρόκειται για κλώνο που -μάλιστα- βγήκε ελλατωματικός), σε συνδυασμό με το γεγονός ότι μέχρι τώρα από τον εμφύλιο της Marvel σκοτώνονται μόνο τριτοτεταρτοκλασσάτοι χαρακτήρες (ο κλώνος Thor αφαιρεί τη ζωή τον Goliath), μου δίνει την εντύπωση ότι εδώ μιλάμε για τη λογική του "ό,τι να' ναι". Ο Millar δείχνει να έχει ήδη διαλέξει πλευρά σε αυτόν τον πόλεμο, γεγονός το οποίο τον καθιστά μάλλον αναξιόπιστο "ιστορικό". Στην προσπάθεια να φανεί έμμεσα ότι ο συντηρητισμός της πλευράς Iron man, οδηγεί σε out of character επιλογές (πώς αλλιώς να χαρακτηρίσει κανείς το γεγονός ότι οι Stark και Richards, κλωνοποιούν villains για να τους στρέψουν ενάντια στους μέχρι χθες συντρόφους τους;), οι ήρωες αυτοί επιφορτίζονται ξαφνικά με μια επιλογή που δεν μπορώ καν να φανταστώ με ποιο τρόπο θα "εξαγνιστούν" μελλοντικά στη συνείδηση των fans για τις πράξεις τους.

Μοναδικό ενδιαφέρον για μένα στο τεύχος, παρουσίαζε η ιστορία με τη Susan Storm. Αν χειριστούν προσεκτικά το impact της αποφάσής της, μπορεί αυτό να σημαίνει ότι βρισκόμαστε μπροστά στη (διχοτόμηση) των Fantastic Four.

Είναι βέβαιο ότι θα επανέλθουμε με review για το τελευταίο τεύχος, ώστε να προσπαθήσουμε να βγάλουμε ένα ασφαλές συμπέρασμα για το πόσο μέγαλο storyline είναι (ή δεν είναι) το Civil War. Μέχρι τώρα, πάντως που βρίσκομαστε στο μέσο (και κάτι) της σειράς, τα πράγματα αποτυπώνονται ξεκάθαρα στη βαθμολογία που ακολουθεί.