Writer: Jeff Parker

Penciller: Roger Cruz

Inker: Victor Olazaba

Letterer: Nate Piekos

Colourist: Val Staples

Editor: Mark Paniccia

Cover artist: Marko Djurdjevic

Marvel Comics

Πριν από κανα μήνα περίπου, διέκοψα τη συνδρομή μου στους τίτλους X-MEN και UNCANNY X-MEN, ενώ μόλις ολοκληρώσουν το run τους οι Whedon/Cassaday, την ίδια τύχη θα έχει και το ASTONISHING X-MEN. Έχω αποφασίσει ότι από τη στιγμή που πλέον δεν αναγνωρίζω τους χαρακτήρες και παράλληλα δεν τρελαίνομαι και για τις ιστορίες, είναι κάπως "αυνανιστικό" να συνεχίζω να τους αγοράζω. (X-limited series έχω πάψει να διαβάζω εδώ και χρόνια)

Το X-MEN FIRST CLASS το παράγγειλα καθαρά για review purposes. Ξέρω πάνω, κάτω τί διαβάζει ο καθένας από τους reviewers του COMICDOM και ήμουν βέβαιος ότι ακόμα κι αν κάποιος άλλος το αγόραζε, σίγουρα δεν θα ήθελε να γράψει εκείνος την κριτική του. Ήταν ένα comic λοιπόν, το οποίο γνώριζα ότι θα γράψω review γι αυτό, τη στιγμή που το παράγγελνα. Το ότι σε ένα mini series 8 τευχών, θα δούμε περιπέτειες της ομάδας των original X-Men, μπορεί όπως εξάλλου μας έχει διδάξει η Marvel να σημαίνει από "κρίμα στο χαρτί που τυπώθηκε και κοπήκανε δεντράκια", μέχρι το να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα καλό comic.

Όταν κάποια στιγμή μας έστειλε η Marvel και ανεβάσαμε στο site 5σελίδο preview X-MEN FIRST CLASS #1, μπήκα στη διαδικασία να το διαβάσω, όπως κάνω γενικά με τα previews. Και όχι μόνο δεν το βρήκα κακό, αλλά αυτές οι πέντε σελίδες με έκαναν να περιμένω με μια σχετική ανυπομονησία πλέον, το πρώτο τεύχος!

Η αποστολή του συγγραφέα Jeff Parker και του σχεδιαστή Roger Kruz, να διηγηθούν ιστορίες από τη σχολική περίοδο των original X-Men, μπορεί να είναι το όνειρο του κάθε Χ-fan-wannabecreator, αλλά οι παγίδες σε ένα project σαν κι αυτό είναι πολλές.

Καταρχάς, στο continuity της original ομάδας, δεν τους είχαμε δει σχεδόν ποτέ να κάνουν κάτι σχετικό με "σχολείο". Η έννοια του σχολείου για την έπαυλη του Xavier, άρχισε να λειτουργεί περισσότερο στην πράξη και λιγότερο κατ' όνομα, από τους New Mutants και μετά. Κι αν σκεφτούμε ότι το σχετικά πρόσφατο X-MEN: THE EARLY YEARS του John Byrne, μιλούσε ακριβώς για εκείνη την περίοδο, και ήταν άρρηκτα δεμένο με το continuity, (ακόμη και μπλέκοντας τους X-Men και τους Fantastic Four, σε παλιά, ξεχασμένα και μικρής σημασίας storylines), τότε εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο να ειπωθεί για εκείνη την εποχή.

Πώς σας φαίνεται λοιπόν η εκδοχή, να χαλαρώσουμε λίγο τους δεσμούς με το continuity και να φέρουμε τα πράγματα στο σήμερα;

Κι εδώ τόσο ο Jeff Parker, όσο και ο Roger Cruz, αποδεικνύονται ιδανικές επιλογές στους ρόλους του συγγραφέα και του σχεδιαστή αντίστοιχα. Ο Parker γνωρίζει καλά τους χαρακτήρες και δείχνει να σέβεται την ιστορία τους. Κανένας δεν βγαίνει off character. Ο εκμοντερνισμός των χαρακτήρων αντικατοπτρίζεται στο ότι τα πράγματα είναι πιο χαλαρά μεταξύ τους, όπως είναι πιο χαλαρές οι σχέσεις των νέων σήμερα. Επιπλέον ως πολίτες του 21ου αιώνα, οι original X-Men χρησιμοποιούν κινητά, έχουν e-mails και κάνουν λογοπαίγνια με την παιχνιδομηχανή X-Box.

Και ξέρετε και κάτι; Παρότι παλιός αναγνώστης τίποτε από αυτά δεν με χάλασε. Τα gadgets ή η μεταφορά των χαρακτήρων σε άλλη χρονική στιγμή δεν αποτελούν στοιχεία ικανά να καταστρέψουν την ουσία του χαρακτήρα. Αξίζουν λοιπόν συγχαρητήρια στον Parker που κατόρθωσε να βγάλει ένα τόσο διασκεδαστικό comic, αλλά και που ενώ χρησιμοποιεί χαρακτήρες που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες στα comics, το τεύχος αυτό ξεχειλίζει από φρεσκάδα και εφηβική υπερκινητικότητα.

Ο Roger Cruz, παρότι δεν είναι ο καλύτερος σχεδιαστής που υπάρχει εκεί έξω, εν τούτοις το σχέδιό του κολλάει γάντι με το ανάλαφρο (αλλά και full of references) κείμενο του Parker, ενώ και η εκδοχή του στις στολές των originals, συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες που έχω δει. Ειδική μνεία αξίζει να γίνει και στα εξώφυλλα της σειράς τα οποία έχει επιμεληθεί ο Marko Djurdjevic, κι όσα έχω δει μέχρι σήμερα είναι το ένα καλύτερο από το άλλο.

Προσωπικά βρήκα το X-MEN FIRST CLASS #1 εξαιρετικά διασκεδαστικό και ελπίζω το fun fun fun να συνεχιστεί και στα επόμενα τεύχη. Αν θέλετε πάντως να έχετε μια περισσότερο ολοκληρωμένη άποψη, ρίξτε μια ματιά σε δύο διαφορετικά previews του #2 (εδώ και εδώ) και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.