Better the devil you know?

Εδώ και αρκετό καιρό, η σχέση μου με τα comics έχει αλλάξει. Πέρα από την αυτονόητη αλλαγή ότι τον τελευταίο χρόνο τα σκέφτομαι πολύ περισσότερο εξαιτίας του COMICDOM, υπάρχει και μία άλλαγή που αφορά στον τρόπο καταμερισμού των χρημάτων μου.

Όπως όλοι όσοι "ανδρώθηκαν" αναγνωστικά μέσα από τα αμερικανικά comics, έτσι κι εγώ ξεκίνησα με υπερηρωικά. Και η περίοδος αυτή κράτησε για αρκετά χρόνια. Σήμερα όταν ανακαλώ στο μυαλό μου τις σκέψεις εκείνης της εποχής, νομίζω ότι αυτό που με είχε περιορίσει στο δίπολο Marvel-DC (Image, ούτε να της δώσω σημασία) ήταν ο ...φόβος.

Ένας καινούριος κόσμος που θα έπρεπε να μάθω από την αρχή. Δημιουργοί, ιστορίες, χαρακτήρες, πορείες...Κι όλα αυτά όχι σε ένα ενιαίο universe, αλλά σε εκατοντάδες αυτόνομους και αυτόφωτους αστερισμούς.

Στην αρχή αυτό με φόβισε. Αραξα στα γνωστά κι έμεινα εκεί για χρόνια. Fanboy-λίκι; Who fucking cares! Το θέμα είναι ότι είχα χάσει ένα τεράστιο και άκρως συναρπαστικό κομμάτι της ιστορίας των comics.

Αυτό των πράσινων σελίδων του PREVIEWS.

Όπου μπορείς να βρεις διαμάντια και σπουπίδια, πόρνες και παρθένες, φίλους και εχθρούς, αριστουργήματα και αηδίες. Να θεωρείς ότι εκεί βρίσκονται τα μόνα ενδιαφέροντα comics που υπάρχουν ή ακόμα και ότι πρόκειται για μαλακίες με το σοβαροφανές περιτύλιγμα του ανεξάρτητου. Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν μπορείς να κρατήσεις αυτό το κομμάτι της ιστορίας εκτός της σφαίρας του ενδιαφέροντός σου.

Κι έτσι ξεκίνησα να παραγγέλνω και να διαβαζω πράγματα εκτός των δύο εταιριών. Και προσπάθησα τότε στην αρχή να αποφύγω τα υπερηρωικά και να στραφώ σε όλα τα άλλα είδη που με περίμεναν: sci-fi, horror, humour, ιστορικά, αυτοβιογραφικά, μυστηρίου, comic-strips... Ό,τι μου καθότανε καλά διαβάζοντας την περιγραφή του ή βλέποντας το preview σχέδιό του.

Και ίσως να φανεί περίεργο, αλλά μέσα από αυτή τη διαδικασία, δεν χάλασε και η σχέση μου με τα υπερηρωικά. Συνέχισα εννοείται να έχω τις εμμονές μου (παραμένει απορίας άξιον το γιατί εξακολουθώ να αγοράζω το Uncanny X-Men), πλέον όμως ήμουν πολύ πιο συγκρατημένος στις επιλογές που έκανα.

Και ως εκ τούτου λιγότερο ενθουσιώδης με τα spandex κατά τη στιγμή της παραγγελίας και περισσότερο μετά την ανάγνωση. Διαβάζοντας λιγότερα υπερηρωικά, είχα ήδη κάνει μία επιλογή σε εκείνα που θεωρούσα καλύτερα. Και παράλληλα μπορούσα να διαθέσω χρόνο διάθεση και χρήμα για τα άλλα είδη.

Με άλλα λόγια;

Ξεκοκκαλίστε τις πράσινες σελίδες του PREVIEWS. Οι μαγαζάτορες στην Ελλάδα γκρινιάζουν ότι όταν φέρνουν ανέξαρτητα comics, αυτά σαπίζουν στο ράφι. Κι έχουν σε ένα βαθμό δίκιο. Στον άλλο βαθμό, σε αυτόν που αντιστοιχεί σε μας, μπορούμε να κάνουμε το ένα και μοναδικό πράγμα που οφείλουμε. Να δούμε τα comics ως σύνολο.

Εκμεταλευτείτε λοιπόν όλες τις λειτουργίες και χρήσεις του εργαλείου που λέγεται COMICDOM. Εγώ το κάνω και με έχει βοηθήσει. Τσεκάρω πάντα το εκάστοτε PREVIEWS για να δω τι έρχεται, καθώς και τα reviews για να δω τι ήρθε κι αν το έχασα να το έχω στα υπόψη για το μέλλον. Διαβάζω τη στήλη της Μυρτώς και του Πάνου για τα ευρωπαϊκά, του Ανδρέα για τα manga και του Βασίλη για τα ανεξάρτητα. Κι έχω τσεκάρει πέντε, έξι πραγματάκια που θα πάρω στις γιορτές.

Γιατί καλά και κακά comics υπάρχουν σε όλα τα είδη. Κι ο φόβος για το άγνωστο μπορεί να μικραίνει το ρίσκο του να δοκιμάσουμε κάτι καινούριο και μετά να κλαίμε τα λεφτά μας, αλλά το τίμημα της "ασφάλειας" το πληρώνουμε με άλλο τρόπο: Μένουμε καθηλωμένοι σε έναν πλανήτη, ενώ μπορούμε να γυρίσουμε ένα ολόκληρο σύμπαν! Δεν είναι αστείο τελικά;

Stay Tuned!

EDITORS' PICKS

Έχετε χρόνο (ή και χρήμα) για χάσιμο; Κάθε δεκαπέντε ημέρες στο section EDITORS PICKS, θα προτείνω, comics, μουσικές και ταινίες που ούτως ή άλλως, προτείνω σε φίλους.

COMIC

COMIX: THE UNDERGROUND REVOLUTION Συγγραφέας: Dez Skinn Thunder's Mouth Press 2004

Θέλατε πάντοτε να μάθετε για την underground σκηνή των comics; Τον τρόπο εμφάνισής τους, τις αισθητικές επαναστάσεις που έφεραν στο μέσο, την πολιτικοποιημένη φύση τους και τον ηδονισμό τους; Το βιβλίο αυτό ξεκινάει την αναδρομή του από τις πρώτες μέρες του ZAP το 1967 και φτάνει μέχρι τον Dan Clowes σήμερα, με ενδιάμεσους σταθμούς τους Robert Crumb, Gilbert Shelton, Bill Griffith, Vaughn Bode, Spain Rodriguez, Art Spiegelman, Hunt Emerson, Denis Kitchen και Harvey Pekar. Εκατοντάδες έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες συνοδεύουν τα κείμενα της έκδοσης, ενώ υπάρχει και αναλυτικό directory με περισσότερες από 1.500 US και UK κυκλοφορίες. Στην εισαγωγή συναντάμε τον Denis Kitchen, ιδρυτή της Kitchen Sink Press.

Ακολουθεί μία παράθεση των κεφαλαίων του βιβλίου. Έτσι για να καταλάβετε καλύτερα για τί μιλάμε...

Forward
Introduction: Putting The 'X' Into Comix
Chapter 1 - Heroes of the Revolution: The Major Players
Chapter 2 - Can't Get Enuff: Sex in Comix
Chapter 3 - Grass Roots: Drugs in Comix
Chapter 4 - Beyond the Page: Adding Muscle to the Movement
Chapter 5 - Publish and be Damned: Getting The Work Out There
Chapter 6 - Girls On Top: Wimmen's Comix
Chapter 7 - Anarchy in the UK: Blimey, It's The Limeys
Chapter 8 - Where Have All The Flower Children Gone?: Long Time Passing, Log Time Ago
Chapter 9 - Children of the Revolution: The Kids Are Alright
Comix Checklist
Index
Bibliography

ΜUSIC

MADRUGADA The deep end EMI/Virgin 2005

Αγαπούν τον Bruce Springsteen, τους πρώιμους R.E.M και Tindersticks, τον Nick Cave (προφανώς)...

Είναι σκοτεινοί, μελαγχολικοί και δεν φοβούνται να χαρακτηριστούν ρετρό.

Αυτοί λίγο ως πολύ, ήταν μέσα στο κεφάλι μου οι Madrugada, πριν ακούσω το THE DEEP END.

Τί έχει αλλάξει;

Καταρχάς η παραγωγή χάρη στην οποία οι συνθέσεις της μπάντας άνθισαν. Υπεύθυνος για αυτή είναι Ο George Drakoulias (Primal Scream, Screaming Trees), ο οποίος και οδήγησε τους τρεις νορβηγούς σε άκρως ενδιαφέρουσες προσμίξεις του κλασικού ύφους τους με flamenco κιθάρες, υπνωτικά μάντρα, και περιπετειώδεις bluesy στιγμές.

To άλμπουμ περιλαμβάνει 14 κομμάτια και ποτέ δεν έχω προσπεράσει κανένα. 14 κομμάτια βραδυφλεγή, όπως και η φωνή του ερμηνευτή τους!

P.S. Οι Madrugada έρχονται στη Θεσσαλονίκη στην Αποθήκη του club Μύλος, την Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου, και στην Αθήνα στο GAGARIN 205, το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2005. Όσοι πιστοί...

ΜOVIE

THE OUTSIDERS Σκηνοθεσία: Francis Ford Coppola με τους Matt Dillon, Ralph Macchio, C. Thomas Howell, Patrick Swayze, Rob Lowe, Emilio Estevez, Tom Cruise, Glenn Withrow, Diane Lane και Tom Waits. Warner Bros 1983

Μήπως από αυτή την ταινία ξεπήδησαν οι μεγαλύτεροι κινηματογραφικοί αστέρες της δεκαετίας του 80;

Μήπως αν δεν έχετε δει το THE OUTSIDERS, έχετε χάσει τη σαγηνευτικά όμορφη Diane Lane στην εφηβεία της;

Η ίσως πιο τρυφερή και αθώα ταινία του Coppola, μας μεταφέρει στην Οκλαχόμα της δεκαετίας του 60, όπου η νεολαία της πόλης βρίσκεται χωρισμένη σε δύο αντίπαλα στατόπεδα τους Greasers των φτωχών συνοικιών και τους Socies των εύπορων προαστίων. Συγκρούσεις, βία και έρωτας έρχονται να επισφραγίσουν την τραγικότητα δύο ομάδων εγκλωβισμένων στα πρότυπα και τον αρρωστημένο κοινωνικό ανταγωνισμό. Μία τραγικότητα την οποία ο Coppola δεν υποδεικνύει, αλλά καταγράφοντας λιτά και ρομαντικά, την αφήνει να διαφανεί και να επικρατήσει τελικά ως τελική αίσθηση της ταινίας.