Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
  • column info
    new stuff

    Ξ“Β“Ξ“οŸƒ ÝíΓʽ site ðïá Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β³Ξ“οŸƒ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βž Ξ“ΚΌΞ“ΒœΞ“Β³Ξ“Β§ Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β°Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“Β£Ξ“Β¬Ξ“Κ½Ξ“Ξ„Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βœ Ξ“οŸ‚Ξ“Β½Ξ“Β³Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€• Γ­Γʽ Ξ“Β°Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€•Ξ“Ξ…Ξ“Β¨Ξ“οŸƒΞ“ΒŸ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² ôéò Ξ“οŸ‚Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“οŸ„Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΞŽΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Β©Ξ“Β² Ξ“Β·Ξ“Ξ‰Ξ“Β±Ξ“ΒŸΞ“Β² Γ­Γʽ ôïá Ξ“οŸ…Ξ“οŸƒΞ“Ξ†Ξ“Β½Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Ξ„Ξ“Β©. Ï Ξ“οŸƒΞ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“β€•Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“οŸƒΞ“Β½Ξ“Β¨Ξ“Ξ…Ξ“Β­Ξ“β€•Ξ“Β² Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“ΒžΞ“Β² ôïá comicdom.gr, Ξ“Ξ†Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“ΒŸΞ“Β¦Ξ“οŸƒΞ“Β© Γ­Γʽ Γ³ΓʽΓ² Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βœ ãéΓʽ Ξ“ΞŒΞ“Β«Ξ“Κ½ Γ΄Γʽ updates, Ξ“ΞŽΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Γ­Γʽ ìçí Ξ“Β·Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“οŸƒ ðïôÝ ôçí "Ξ“Β¬Ξ“Β°Ξ“ΒœΞ“Β«Ξ“Κ½".




 Reviews 24/10: LOGICOMIX από τον Αριστείδη Κώτση.


 Reviews 23/10: SOLOMON KANE #1 από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη.


 Reviews 22/10: THE AMAZING REMARKABLE MONSIEUR LEOTARD από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 21/10: BACK TO BROOKLYN #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


 Reviews 17/10: NOTHING NICE TO SAY από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 16/10: SUBLIFE από τον Αριστείδη Κώτση.


 15/10: Νέο strip JANE'S WORLD της Paige Braddock.


 14/10: Νέο strip ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ του Αντώνη Βαβαγιάνη.


 Reviews 13/10: AGE OF SENTRY #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


του Θάνου Κόλλια
12-12-05

Letter to elias.kat

Με το Θάνο Κόλλια (συνδημιουργό και σχεδιαστή του ΥΨΙΛΟΝ) γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, μόλις πρόσφατα όμως και με αφορμή το review που είχα κάνει για το τελευταίο HOUSE OF M, ξεκίνησε ένα είδος "ηλεκτρονικής αλληλογραφίας" μεταξύ μας. (ομολογώ συνεπέστερης χρονικά από την πλευρά του). Όμως το τελευταίο mail του Θάνου -παρότι επίσης σε δεύτερο πρόσωπο- ήταν ένα κείμενο τόσο ολοκληρωμένο νοηματικά και προσεγμένο στη γραφή του, που η πρώτη σκέψη που κάναμε με τον Σακαρίδη, ήταν ότι έχριζε δημοσίευσης! Αρκούσε μία άδεια από τον συγγραφέα του, ένα σχεδόν ανεπαίσθητο editing και το κείμενο ήταν έτοιμο να ανέβει στο site.

Έτσι λοιπόν αυτή την εβδομάδα, το column EDITORIAL φιλοξενεί για πρώτη φορά στην -όχι και τόσο μεγάλη ιστορία του- έναν guest. Οι fans (αλλά και οι "fans") της γραφής του Δημήτρη θα πρέπει να περιμένουν μέχρι τη μεθεπόμενη Δευτέρα για νέο υλικό. Στο μεταξύ απολαύστε τις σκέψεις και τις θέσεις ενός βετεράνου αναγνώστη και μαζί θα τα πούμε την ερχόμενη εβδομάδα.

Stay tuned

Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου



Αγαπητέ Ηλία,

Αντίθετα με εσένα, ο δικός μου ενθουσιασμός για τα υπερηρωικά comics έχει προ πολλού κοπάσει καθώς, με ελάχιστες εξαιρέσεις (ASTONISHING X-MEN, DOOM PATROL, JLA/AVENGERS, SPIDER-GIRL, KITTY PRYDE limited series) δεν τα ευχαριστιέμαι πια. Έχω ξενερώσει τόσο που έχω κόψει πάρα πολλούς τίτλους (παίρνω το πολύ δέκα) και σκέπτομαι να κόψω κι άλλους (FANTASTIC FOUR, SUPERMAN, ACTION COMICS, τίτλους τους οποίους αγοράζω σταθερά εδώ και δεκαετίες).

Το βασικό μου πρόβλημα είναι το "δήθεν". Δήθεν καλύτερα σενάρια (πιο ώριμα και δεν ξέρω τι), δήθεν καλύτερο σχέδιο, δήθεν ενδιαφέρουσες και σημαντικές ιστορίες. Και το δια ταύτα;

Ένα σωρό τίτλοι που έχουν χάσει την ταυτότητά τους, ένα σωρό ξιπασμένοι σεναριογράφοι που μπουκάρουν και σφάζουν ό,τι κινείται, δυο εκδοτικοί οίκοι σε σύγχυση, σκιτσογράφοι που ασχολούνται πιο πολύ με το να βρουν φωτογραφίες να αντιγράψουν, παρά να ασχοληθούν με το καλό storytelling και το dynamic anatomy, μελανογράφοι σε απόγνωση, χρωματιστές σε υπερδιέγερση και υπερβολική δόση photoshop με μεγάλη τεχνική αλλά ελάχιστη τέχνη, με εξώφυλλα που αγνοούν τι υπάρχει στο εσωτερικό του comic, αφού πιο σημαντικό είναι να βγούμε στο PREVIEWS (τη μόνο οδό πλέον, αλλά αυτό -αν και είναι πολύ σημαντικό θέμα- δε θα το πιάσω τώρα...) παρά να ασχοληθούμε με το comic μας. Για lettering; Ούτε λόγος!

Πικρία; Ναι, σίγουρα. Η αιτία; Τα υπερηρωικά comics είναι πια για άτομα της ηλικίας μου! Και θα μου πεις, είναι κακό αυτό; Για μένα, ναι.

Ο λόγος που διάβαζα comics ήταν μια ανάγκη για απόδραση. Σε αντίθεση με την άλλη μου αγάπη το σινεμά, που η απόδραση-διασκέδαση και ο προβληματισμός-ψυχαγωγία-τέχνη ήταν ανέκαθεν ισορροπημένες δυνάμεις, τα comics ήταν πάντα για το "παιδί" μέσα μου, από τότε που ήμουν παιδί έως και τώρα.

Το παιδί, λοιπόν, βρέθηκε ξαφνικά να διαβάζει για ήρωες που δολοφονούν, για βιασμούς, πλύσεις εγκεφάλου, συνομωσίες δεκαετιών, τρομοκρατία, σεξ, ναρκωτικά, αυτοκτονίες, καταστροφή παλιών αγαπημένων χαρακτήρων, δολοφονία εν ψυχρώ της αθωότητας μιας παλιότερης εποχής, αργούς ρυθμούς σε ιστορίες που δεν τελειώνουν, 6 επεισόδια με σκοπό να βγάλουμε το trade paperback και όλα αυτά τα απαίσια πράγματα.

Διάβαζα κάποτε τα Marvel και τα DC και έλεγα πως τουλάχιστον δεν διαβάζω ΒΑΒΕΛ και όλες αυτές τις ψευτοκουλτουριές. Διάβασε την παραπάνω λίστα χαρακτηρισμών που έγραψα και πες μου τί από όλα αυτά δεν υπάρχει πια στα αμερικάνικα υπερηρωικά comics! Ακόμη και το "writing for the trade" μπορεί να εξισωθεί με την δημιουργία albums/graphic novels των κουλτουριάρηδων ευρωπαίων!

Ε, νισάφι!

Λέω μερικές φορές πως "για όλα φταίει ο Alan Moore". Δε λέω, εξακολουθώ να θεωρώ μέτριο το WATCHMEN (μόνο και μόνο γιατί ούτε αντιπροσωπευτικό superhero, αλλά ούτε και καθαρό comic ήταν), αλλά τουλάχιστον ο τύπος, έστω και αν δεν ήταν δική του επιλογή, έφτιαξε δικούς του ήρωες, τους οποίους μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε. Οι μιμητές του, όμως, μετέφεραν το "Alan Moore feeling" σε mainstream χαρακτήρες και τίτλους. Είπε ο Stan Lee για "feet of clay", δεν είπε όμως ότι αυτό ήταν όλο! Ίσα-ίσα, ήταν αυτό που προσπαθούσαν να ξεπεράσουν οι ήρωες! Τώρα, έχουν παραδοθεί όλοι και έχουμε απλά "characters of clay".

Το INFINITE CRISIS; Δεν ξέρω. Μου τη σπάει απίστευτα η μαλακισμένη εμμονή να επαναφέρουμε την Silver Age. Κάποιος να τους πει ότι οι μαλακίες εκείνης της περιόδου ήταν που οδήγησαν στο πρώτο CRISIS και πως είναι εξαιρετικά απίθανο η επιστροφή σε αυτήν την πρότερη απαίσια περίοδο να κάνει τα πράγματα καλύτερα. Το IDENTITY CRISIS ήταν ένα ανοσιούργημα. Οι ήρωες κάνουν πλύσεις εγκεφάλου, οι εχθροί βιάζουν τις γυναίκες τους, και όλα αυτά σε ένα γελοιωδώς αστείο storyline, όπου το καλύτερο security system από 5 τεχνολογίες δεν περιλαμβάνει μια κάμερα!

Θα δούμε, όμως, μπορεί και να βγει καλό. Ο Geoff Johns είναι "άνισος" συγγραφέας, άλλες φορές καλός και άλλες βαρετός (AVENGERS, SUPERMAN), αλλά ελπίζουμε. Βέβαια, με την ατάκα ότι το τελευταίο σημαντικό πράγμα που έκανε ο Superman ήταν να πεθάνει, ενώ έχει περάσει και ο ίδιος από τον τίτλο, μάλλον δηλώνει ότι δεν είναι καλός συγγραφέας. Ο Jimenez θέλει να γίνει Perez στη θέση του Perez, τόσο που ό,τι πρόοδο είχε κάνει την παίρνει πίσω και ξαναμεταμορφώνεται στον κλώνο που ξέραμε και αγαπούσαμε.

Οι ήρωες των εταιριών αυτών δεν είναι για εμάς, Ηλία. Είναι για τον μελλοντικό αναγνώστη. Για τον 8χρονο που θα κρατήσει για 10 χρόνια, όχι για ένα 30άρη που σε πέντε χρόνια, εάν ποτέ ασχοληθεί, θα τα κόψει. Και αυτό δε σημαίνει "παιδικά" comics. Σημαίνει comics για όλες τις ηλικίες, γραμμένα σε επίπεδα που να μπορούν να τα εκτιμήσουν όλοι, ανάλογα με την ηλικία τους. Και επειδή στο COMICDOM είχατε αυτό τον προβληματισμό, πιστεύω πως όχι, η εισαγωγή συγγραφέων από άλλα μέσα δεν θα κάνει καλό. Δεν ξέρουν ούτε το μέσο, ούτε, βασικότερα, το είδος. Μπορεί να πετύχεις με τον Whedon (που, στην τελική, για 8 χρόνια έγραφε υπερηρωικά comics για την τηλεόραση με BUFFY και ANGEL, με πρωταγωνίστρια όμως την Kitty Pryde, στο χαρακτήρα της οποίας βασίστηκε η Buffy!), αλλά ο JMS θα στα κάνει θάλασσα (φαντάζομαι έχεις πάρει πρέφα τι θα γίνει στο current storyline; Το θέμα της Gwen ωχριά μπροστά σε αυτό το ανοσιούργημα).

Βέβαια, και τα non-TV νούμερα δεν πάνε πίσω. Οι top της Marvel είναι ο Millar και ο Bendis. Sorry, δε θα πάρω. Μακράν οι χειρότεροι που έχω διαβάσει ποτέ. Τι Nicieza, Lobdell, Michelinie, Harras και Mackie μου λες... τέρατα και σημεία! Απλά, φαντάσου το ULTIMATES χωρίς Bryan Hitch. Δε θα πω τίποτε άλλο...

Τα comics με υπερήρωες θα έπρεπε να τα κόψω επειδή μεγάλωσα ΕΓΩ, όπως γινόταν επί δεκαετίες, όχι επειδή μεγάλωσαν ΑΥΤΑ. Μου φαίνεται λάθος, σχεδόν ανώμαλο...

Συγνώμη αν σε κούρασα, απλά εσύ ρώτησες!

Θάνος

Υ.Γ.: Τώρα διάβασα το ALL-STAR SUPERMAN. Σε αντίθεση με το ελεεινό και τρισάθλιο ALL-STAR BATMAN (ο Miller μοιάζει σα να θέλει να μας πείσει ότι οι επιτυχίες που είχε έως το 1987 με τον ήρωα ήταν τυχαίες!), αυτό μοιάζει καλό. Παρόλο που δεν γουστάρω το στιλ του Quitely -εύκολα, ο πιο άσχημος Superman που έχω δει και στα σίγουρα με τον πιο χοντρό σβέρκο στην ιστορία των comics- ο τύπος έχει ένα ενδιαφέρον storytelling και η ιστορία δεν μοιάζει κακή. Δεν ξέρω πόσο θα αντέξω να περιμένω το μεσοδιάστημα από τεύχος σε τεύχος, αλλά θα το παρακολουθήσω, τουλάχιστον μέχρι να τα σκατώσει ο Morrison. Μικρό πταίσμα το ότι η Lois μαθαίνει από το πρώτο τεύχος την ταυτότητα, αλλά έστω, αφού πρόκειται για limited series-elseworlds ιστορία, ας κάνω λίγο τα στραβά μάτια. 7 στα 10.



editorial archive | email the author
back to top



|home|about us|downloads|contact|oldies|events|

The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners.
All Rights Reserved.

This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4
Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+

Get Firefox!
Powered by vi