|
|
της Μυρτώς Τσελέντη 27-02-07 Το Convention Είναι Κοντά, Φέρτε Τα Ποτά Και Ας Αρχίσουν Να Παίζουν Τα Βιολιά Fade in... Bonsoir et bienvenu! *Μικρή υπόκλιση*
Το comic LE CHAT DU KIMONO είναι ένα παζλ από μικρές ιστορίες, που μετά την ανάγνωσή τους, σχηματίζουν μια ολοκληρωμένη, ενιαία εικόνα. Η πρώτη ιστορία αρχίζει με την όμορφη κόρη ενός παραγωγού μεταξωτών κλωστών στην Ιαπωνία, που της αρέσει να ντύνεται με ένα κιμονό διακοσμημένο με γάτες, κατασκευαστής του οποίου είναι ο καλύτερος ράφτης της χώρας. Ο τελευταίος είναι ερωτευμένος μαζί της. Όταν της δηλώνει τα αισθήματά του, η κοπέλα τον απορρίπτει. Για να την εκδικηθεί, κατασκευάζει δύο άλλα κιμονό και διακοσμεί το ένα με αρουραίους και το άλλο με πουλιά και της τα χαρίζει. Αυτό εξαγριώνει τις γάτες του αρχικού κιμονό, που γίνονται πραγματικά ασυγκράτητες. Μία από αυτές, μάλιστα, κατορθώνει να ξεφύγει από το ύφασμα για να κυνηγήσει ένα γερανό. Όταν η καταδίωξη λάβει τέλος, θα αρχίσει η μακρά αναζήτηση της γάτας για το κιμονό από το οποίο προήλθε. Πρόκειται για ένα λυρικό και ονειρικό παραμύθι. Σε κάθε κεφάλαιο παρουσιάζεται μια συλλογή από ποικίλους χαρακτήρες (μεταξύ των οποίων και ο Σέρλοκ Χολμς παρέα με τον Γουάτσον), οι οποίοι διασταυρώνονται και εμπλέκονται και στις υπόλοιπες ιστορίες. Η αφήγηση είναι αριστοτεχνικά δομημένη στο σύνολο του άλμπουμ και το σχέδιο αλλάζει ύφος και στιλ ανάλογα με το κεφάλαιο χωρίς όμως να μπλέκει τον αναγνώστη. Με αφετηρία γνωστά, απλά μοτίβα παραμυθιών, όπως το Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ, η Peňa πλέκει ένα ποιητικό, φινετσάτο και γοητευτικό σύμπαν μέσα στο οποίο ανακατεύονται έντεχνα στοιχεία από την βικτοριανή εποχή και τους ιαπωνικών μύθων. Ένα μαγευτικό μονοπάτι μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου.
Η Zarla είναι ένα μικρό, ξέγνοιαστο και ατρόμητο κοριτσάκι. Είναι κόρη δυο κυνηγών δράκων, οι οποίοι εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς. 'Αξια απόγονός τους, μπλέκει σε ένα σωρό περιπέτειες και διαμάχες τις οποίες υπερκερά με άνεση, εν μέρη χάρη στον Hydromel, τον σκύλο-πολεμιστή που την συντροφεύει. Το άλμπουμ ισορροπεί ανάλαφρα μεταξύ του fantasy και του χιούμορ. Καταφέρνει να απευθύνεται σε ένα ευρύ ηλικιακά κοινό, χωρίς να γίνεται παιδιάστικο και απλοϊκό για τους μεγαλύτερους ή πολύπλοκο και βαρετό για τους νεότερους. Η ιστορία έχει καλό ρυθμό και αναμιγνύει πετυχημένα την περιπέτεια, τη μαγεία και το αστείο. Το σχέδιο, αν και όχι κάτι ιδιαίτερα πρωτότυπο για το είδος, είναι ευχάριστο στο μάτι και δένει καλά με το σενάριο.
Ο Norman είναι επαγγελματίας μουσικός Τζαζ. Τον γνωρίζουμε ένα απόγευμα του 1966, όπου η φιλενάδα του, Emily, τον εγκαταλείπει. Από την στιγμή αυτή και μετά, ο ήρωάς μας πιστεύει ότι είναι ανίκανος να παίξει και την παραμικρή νότα σωστά και επιθυμεί μόνο ένα πράγμα: να σταματήσει να παίζει μουσική. Αλλά είναι ο μόνος που πιστεύει ότι είναι κακός μουσικός. Απάγεται από μια μυστηριώδη σέκτα, η οποία πιστεύει ότι στις 31 Δεκεμβρίου του 1999, θα έρθει το τέλος του κόσμου. Τον αναγκάζουν να παίξει μια αστεία μουσικούλα μαζί με άλλους μουσικούς, μέχρι που τους ανακαλύπτει η αστυνομία. Δεκέμβριος 1999 - ο Norman θεωρείται μια χαμένη μουσική ιδιοφυία, ένας καλτ δεξιοτέχνης. Ο ίδιος σίγουρα δεν το πιστεύει και έχει καταφύγει σε μία επαρχία του γαλλικού νότου όπου ζει την ήσυχη ζωούλα του μέχρι τη στιγμή που λαμβάνει ένα γράμμα της Emily, στο οποίο τον ενημερώνει για την επιστροφή της. Το JAZZ CLUB θυμίζει όντως έναν αυτοσχεδιασμό μουσικής Τζαζ, που επαναφέρει σε τακτά χρονικά διαστήματα ένα θέμα, την δική του ιδιαίτερη μελωδιούλα, προτού χάσει ο αναγνώστης το ρυθμό. Παίζει με τις εμπειρίες τις οποίες βιώνει ο κεντρικός χαρακτήρας, όπως παίζουμε με ένα μουσικό απόσπασμα το οποίο επαναλαμβάνεται, από καιρό σε καιρό, για να τονίσει τις μουσικές και συναισθηματικές μεταβάσεις. Κάνει χαλαρά ζογκλερικά όσον αφορά την δομή σε σχέση με την χρονολογική συνέχεια χωρίς να μπερδεύει, να κουράζει και να πονοκεφαλιάζει τον ακροατή, συγνώμη, τον αναγνώστη. Το σχέδιο έχει την δική του, ιδιαίτερη άποψη, ρευστό, λίγο ποπ, λίγο γραφιστικό και παίζει χαριτωμένα με τις υποδηλώσεις του χρώματος, χορεύοντας καλά και με βήματα σωστά, τη μουσική του σεναρίου.
Ποιό είναι το μυστικό του αήττητου εκτελεστή και τρόμου του Dark West, Billy Wild; Από που έρχεται; Κανείς δεν γνωρίζει. Ένα πράγμα είναι βέβαιο για αυτόν, ότι σε πάνω από 200 μονομαχίες δεν έχει χάσει ούτε μία. Αλλά την στιγμή που αρχίζει η ιστορία, μοιάζει να έχει χάσει την δύναμή του. Δεν βρίσκει πια τον Linus, των τσαρλατάνο που τον προμηθεύει με το μαγικό του ελιξίριο. Κατά τη διάρκεια των αναζητήσεων του, η αμφιβολία για τον εαυτό του τον κυριεύει σιγά-σιγά, καθώς συνειδητοποιεί το μέγεθος της φρίκης που οι πράξεις του προκάλεσαν, αφότου γνώρισε το μυστηριώδη αυτόν τύπο. Καλώς ήλθατε στον ανελέητο κόσμο ενός Γουέστ... γοτθικού. Το ασπρόμαυρο σχέδιο του Griffon είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Έχει ένα στιλ πολύ προσωπικό, που αποδίδει άκρως ατμοσφαιρικά το πνεύμα του comic. Αξιοποιεί έξοχα τις σκιές και τους χαρακτήρες, που αν και καρικατούρες, στέκουν θαυμάσια σε ένα εξαιρετικό και κινηματογραφικό στήσιμο της σελίδας. Το σενάριο είναι επίσης καλό, ο αναγνώστης μαθαίνει πολλές πληροφορίες για τον Billy Wild και την ζωή του, μέσα από έξυπνα τοποθετημένα flashback και πολύ λιγότερες για το μυστηριώδη Linus. Στο σύνολό του, ένα πάρα πολύ καλό comic, που σίγουρα θα ικανοποιήσει τους φανς του γουέστερν. Περισσότερες εικόνες και πληροφορίες για το comic μπορείτε να βρείτε στο επίσημο site
Νέα Ζηλανδία. Αρχές του 20ου αιώνα. Η Nyree είναι μια δασκάλα που προσπαθεί να τιθασεύσει τους απείθαρχους μαθητές της, αλλά η νεαρή Μαορί καταλαβαίνει ότι ούτε και η ίδια δεν ήταν πρότυπο φρονιμάδας όταν ήταν παιδάκι. Όταν ένας από τους μαθητές της συμπεριφέρεται τερατωδώς σε έναν άλλο, αποφασίζει να διακόψει το μάθημα και να τους διηγηθεί την παιδική της ηλικία. Την εποχή που η δουλειά ήταν σπάνια στη Νέα Ζηλανδία. Οι Μαορί, όμως, σχηματίζουν μια δυνατή κοινότητα, όπου ξεχνούν τα προβλήματά τους χορεύοντας και τραγουδώντας, φορώντας τις παραδοσιακές στολές τους. Ένα έθιμο που θα ενδιαφέρει πολύ τον κύριο Hartmann, εκπρόσωπο μιας πλούσιας ευρωπαϊκής κοινότητας, και θα προτείνει στην τοπική ομάδα να κάνουν τουρνέ σε όλο τον κόσμο. Η Nyree, οι γονείς της και μερικοί άλλοι, αποδέχονται την πρόσκληση. Αυτό που δεν ξέρουν ακόμα είναι ότι ο Hartmann θα τους παρουσιάζει σε διεθνείς εκθέσεις σαν να ήταν σπάνια ζώα, και οι "πολιτισμένοι" Ευρωπαίοι τους βλέπουν σαν περίεργα, εξωτικά τέρατα. Βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα, το KIA ORA είναι ένα ταξίδι σε συναισθηματικούς αντίποδες. Με την αγανάκτηση αντιμέτωπη με την αποικιστική βλακεία και το αγνά αισθήματα κόντρα στις παιδικές αταξίες της μικρής ηρωίδας, πρόκειται για ένα comic ιστορικής μυθοπλασίας περιχυμένο με ανθρωπιά. Η αφήγηση είναι απλή χωρίς να γίνεται απλοϊκή, αφήνοντας το βάρος των συνθηκών να βουλιάξει ελευθέρα στον ψυχισμό του αναγνώστη. Το σχέδιο είναι καλό, με ζεστά, κατά βάση, χρώματα και μια αίσθηση παιδικότητας, ενώ παρά τα πολλά καρέ ανά σελίδα (μέχρι και 16), δεν κουράζει καθόλου.
Ένα χρόνο μετά την έκδοση του (εξαιρετικού) τρίτου άλμπουμ του LE PHOTOGRAPHE, ο σεναριογράφος Dider Lefèvre, υπέστη μια μοιραία καρδιακή προσβολή. Από τις 29 Ιανουαρίου 2007, ο κόσμος των ρεαλιστικών comics είναι σημαντικά φτωχότερος. Ο γεννημένος το 1957 συγγραφέας ταξίδευε με την ιδιότητα του δημοσιογράφου σε πολλούς τόπους (μεταξύ των οποίων η Σρι Λάνκα, η Γη του Πυρός, το Μαλαουι, η Καμπότζη, η Αιθιοπία, το Αφγανιστάν και το Κόσσοβο) και αποτύπωνε ανθρώπους, κουλτούρες και ιστορίες στα γραπτά του.
Τα αποτελέσματα της δουλειάς τους μπορείτε να απολαύσετε εδώ.
Η εταιρία Attakus κάνει μια εντυπωσιακή αρχή για φέτος. Έχουμε και λέμε: Αγαλματάκι της Nävis από το comic ΑΡΜΑΔΑ, αγαλματάκι Kriss de Valnor από το comic THORGAL, bust της Atalante από το ομώνυμο comic, αγαλματάκι του Toulouse Lautrec και της La Goulue από το comic LE BORDEL DES MUSES, και τέλος αγαλματάκι BLACKSAD από το γνωστό comic. Πολύ πράμα!
Plague Songs Με αφορμή τις βιβλικές πληγές του Φαραώ, 10 μουσικοί εμπνέονται και δημιουργούν από ένα κομμάτι για καθεμία από αυτές (εγώ πάντα νόμιζα ότι ήταν εφτά, αλλά τέλος πάντων). Ακολουθώντας τη σειρά με την οποία εμφανίζονται στο πρωτότυπο κείμενο, ο Klashnekoff συνθέτει ένα δυνατό ραπ κομμάτι για το αίμα, ο King Creosote ένα ανάλαφρο κομμάτι για τους βατράχους, ύφος που ακολουθεί, προσθέτοντας ηλεκτρονικά στοιχεία και ο Stephin Merritt των The Magnetic Fields, στο κομμάτι του για τις ψείρες, ενώ η συνεργασία του Brian Eno με τον Robert Wyatt αποδίδει ένα λυρικό, πιο πειραματικό κομμάτι για τις μύγες. Η (πάντα λατρεμένη - μετράω τις μέρες μέχρι τις 19 Ιουνίου και την εμφάνισή της στο Ηρώδειο) Laurie Anderson δημιουργεί μια πραγματικά ζοφερή ατμόσφαιρα, με το θρηνητικό "The Fifth Plague" που αναφέρεται στον θάνατο των ζώων, ο Cody ChesnuTT προσφέρει ένα neo-soul ήχο με πλούσια χάλκινα για τις φλύκταινες (Boils) με το ομώνυμο τραγούδι, οι Tiger Lillies εμπνέονται από το χαλάζι, για ένα κομμάτι στο γνώριμο θεατρικό ύφος τους, η Imogen Heap μεταφράζει, σε μια post-rock μελωδία, τα σύννεφα των ακρίδων και παραδίδει τη σκυτάλη στον Scott Walker, που δημιουργεί ένα από τα πιο πρωτότυπα κομμάτια που έχω ακούσει για ένα πολυτραγουδισμένο θέμα: το σκοτάδι. Την συλλογή κλείνει ιδανικά ο Rufus Wainwright, με το "Katonah", για το θάνατο του πρωτότοκου. Παρά την ανομοιογένεια τους, τα τραγούδια αυτά συνθέτουν ένα πολύ ιδιαίτερο και ενδιαφέρον ψηφιδωτό. Μπορείτε να τα ακούσετε όλα στο http://4ad.com/plaguesongs
DE PROFUNDIS του Miguelanxo Prado Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε ένα σπίτι στην μέση της θάλασσας, όπου μια γυναίκα περίμενε παίζοντας μελαγχολικά ένα βιολοντσέλο. Ένα ταξίδι στα βάθη της θάλασσας. Ένα όνειρο που πραγματοποιείται. Μια ιστορία αγάπης. Ένα κινούμενο ποίημα. Πρόκειται για την μεγάλου μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων του γνωστού δημιουργού comics, Miguelanxo Prado. Τα πάντα γύρω από την ταινία: trailer, εικόνες, συντελεστές και άλλα ονειρικά καλούδια.
*Μικρή υπόκλιση* ...Fade out
|
||||||||||
european circus archive | email the author | author's profile back to top |
||||||||||
|
|home|about us|downloads|contact|oldies|events| The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners. All Rights Reserved. This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4 Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+
Powered by vi |