Η.Κ: Ας ξεκινήσω τη συνέντευξη με μία εξομολόγηση: Είμαι fan του έργου σας. Φαντάζομαι ότι θα έχετε ακούσει αυτή τη φράση χιλιάδες φορές στην καριέρα σας. Τι συναισθήματα σας δημιουργεί αυτή η δήλωση όποτε την ακούτε από κάποιον;

M.W: Παραμένει υπέροχο να ακούς αυτή τη φράση. Οι συγγραφείς συνήθως κάθονται μόνοι τους σε ένα δωμάτιο και σπάνια γνωρίζουν αν αυτά που γράφουν επηρεάζουν και άλλους με τον ίδιο τρόπο. Κάθε φορά που ακούμε από τους fans για το πόσα πολλά σημαίνει για αυτούς η δουλειά μας...η μέρα μας γίνεται αυτομάτως καλύτερη.

Η.Κ: Όπως γράφετε και στην επίσημη ιστοσελίδα σας έχετε υπάρξει δημιουργός και συγγραφέας σε comic books, κινηματογράφο, τηλεόραση, animation, theme park shows, παιδικά βιβλία, μυθιστορήματα, internet animation κ.α. Ποια από τις άνωθεν ιδιότητες, σας εκπροσωπεί περισσότερο (αν όχι όλες);

M.W: Προτιμώ να βλέπω τον εαυτό μου ως συγγραφέα που του αρέσει να γράφει τα πάντα. Η μεγαλύτερη αγάπη μου πάντως, παραμένουν τα comics.

Η.Κ: Ποια ήταν η επαγγελματική δουλειά σας κατά την οποία αισθανθήκατε ότι είχατε προσεγγίσει το ζενίθ του αφηγηματικού ταλέντου σας;

M.W: Είναι πολύ δύσκολο να απαντήσω σε αυτό. Υπάρχουν πολλά πράγματα σε διάφορες δουλειές που μου άρεσαν πάρα πολύ. Φυσικά υπάρχουν και πολλά που δεν μου άρεσαν καθόλου.

Η.Κ: Υπάρχουν κάποια κινήματα στη λογοτεχνία τα οποία σας ενέπνευσαν και πιστεύετε ότι αντανακλώνται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό στο έργο σας;

M.W: Μου αρέσει να διαβάζω Ιστορία, αλλά δεν έχω γράψει και πολλά πράγματα σε αυτόν τον τομέα. Θα ήθελα να έχω μια πιο συγκεκριμένη και εμπεριστατωμένη απάντηση, αλλά η αλήθεια είναι πως συνήθως όταν κάθομαι να γράψω, γράφω απλά για αυτά που με ενδιαφέρουν χωρίς να σκέφτομαι από πού αντλώ την έμπνευση μου.

Η.Κ: Φαντάζομαι ότι θα έχετε κουραστεί να μιλάτε για το Crisis on Infinite Earths, εν τούτοις όμως δράττομαι της ευκαιρίας να σας ρωτήσω για αυτό το σημαντικό κεφάλαιο στην Ιστορία της 9ης τέχνης. Όταν συνεργαζόσασταν με τον George Perez κατά τη δημιουργία του, είχατε συναίσθηση του ότι δημιουργούσατε ένα έργο που θα παράμενε αξεπέραστο στο είδος του ακόμα και σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τη σύλληψη και την υλοποίησή του;

M.W: Ασφαλώς ήξερα ότι κάναμε κάτι κάτι ιδιαίτερα σημαντικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία σε αυτό. Δεν μπορείς να προτείνεις μια ιδέα για ένα project που θα αλλάξει ριζικά την ιστορία 50 ετών μιας εταιρίας και να μην το αναγνωρίζεις. Ήξερα, σε όλη την περίοδο της δημιουργίας του Crisis, ότι το στόρι ήταν απόλυτα λειτουργικό παρά την πολυπλοκότητα του plot και την δυσκολία του στόχου του. Και φυσικά γνώριζα ότι αυτό που δημιουργούσαμε ήταν πραγματικά καλό. Τώρα, για το αν παραμένει αξεπέραστο ως crossover maxi-series, δεν είμαι εγώ αρμόδιος να το κρίνω. Προσωπικά το πιστεύω, αλλά κάποιοι άλλοι μπορεί να διαφωνούν. Εύχομαι πάντως να ξεπεραστεί στο μέλλον. Προσωπικά, βρίσκω κάποια προβλήματα στο Crisis. Επί παραδείγματι, θα προτιμούσα να ήταν 24 τεύχη, χωρίς όμως να έχει περισσότερο plot. Απλά θα ήθελα να είναι λίγο πιο «ανοιχτό» για να αναπνεύσει και να φανεί περισσότερο το artwork του George. Επίσης θα ήθελα πάρα πολύ να «στρώσω» λίγο κάποιους από τους διαλόγους. Με αυτά τα προβλήματα (και κάποια ακόμα), αν κάποιος δεν καταφέρει να το ξεπεράσει, τότε μάλλον τα standards έχουν πέσει πάρα πολύ. Παρ' όλα αυτά, είμαι κατά 90% ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, αν και θα προτιμούσα στο τέλος ξεχνούσαν όλοι οι χαρακτήρες ότι συνέβη το Crisis και όλοι οι τίτλοι να ξεκινούσαν από το #1 τον επόμενο μήνα. Με αυτόν τον τρόπο όλα τα προβλήματα στο continuity που προέκυψαν μετά το Crisis θα είχαν αποφευχθεί. Δυστυχώς όμως δεν μου επέτρεψαν να το κάνω με αυτόν τον τρόπο.

Η.Κ: Τι έχετε να αντιτάξετε σε όσους μιλούν απαξιωτικά για τα υπερηρωικά comics θεωρώντας ότι απευθύνονται σε ανήλικους καθώς και σε ενηλίκους που παλιμπαιδίζουν; Υπάρχει η ίδια αντίληψη και στις ΗΠΑ; Γιατί δυστυχώς στην Ελλάδα η φωνή αυτή -αν και αποδυναμώνεται τα τελευταία χρόνια- μάλλον διχάζει την εγχώρια κοινότητα...

M.W: Πιστεύω ότι καλά superhero comics μπορούν να υπάρξουν και για παιδιά και για ενήλικες. Το είδος των υπερηρώων δεν έχει εμπεριέχει κάποιο ενδογενές κακό στοιχείο. Είναι απλά θέμα χειρισμού και προσέγγισης, ούτως ώστε να «αγγίξει» και έναν ενήλικα.

Η.Κ: Στη δεκαετία του 80 οι Titans ήταν υπό τη συγγραφική σας καθοδήγηση το flagship team book της DC, κατ' αντιστοιχία με τους X-Men και τη Marvel. Σε τι πιστεύετε ότι οφείλεται το γεγονός ότι η πορεία αυτή διακόπηκε μάλλον απότομα και δεν συνεχίστηκε -τουλάχιστον όχι στην ίδια ένταση- όπως στους μεταλλαγμένους;

M.W: Πολλοί λόγοι. Κάποιοι από αυτούς είναι προσωπικοί και κάποιοι έχουν σχέση με αποφάσεις από editorial κλιμάκια της εταιρίας. Θα προτιμούσα να μην επεκταθώ.

Η.Κ: Διαβάζετε τη νέα σειρά Teen Titans; Θα θέλαμε να μοιραστείτε την άποψή σας για αυτή, καθώς και αν υπάρχουν σημαντικά ή μη στοιχεία του μύθου τα οποία εσείς θα χειριζόσασταν διαφορετικά.

M.W: Το έχω ως κανόνα να μη διαβάζω ποτέ τίτλους τους οποίους δημιούργησα εγώ, μετά την αποχώρηση μου.

Η.Κ: Μιλήστε μας για το Gene Pool, τόσο ως ταινία όσο και ως comic. Πώς θα τα περιγράφατε στον comic book reader που ακούει πρώτη φορά γι αυτά;

M.W: Το Gene Pool μιλάει για τα θύματα μιας γενετικής μετάλλαξης που είχε σχεδιαστεί και προγραμματιστεί για να σώσει τις ζωές τους. Δυστυχώς, κάποιος θέλει το DNA τους και είναι αποφασισμένος να τους κυνηγήσει για να το αποκτήσει. Το twist είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν μόλις συνειδητοποιήσει ότι διαθέτουν υπεράνθρωπες δυνάμεις και δεν ξέρουν πώς να τις χειριστούν.

Η.Κ: Ποια είναι τα ανακοινώσιμα σχέδιά σας για το μέλλον;

M.W: Μόλις ολοκλήρωσα ένα επεισόδιο για το cartoon των Teen Titans show (season 3). Έγραψα ένα τεύχος του Escapist της Dark Horse και έχω ξεκινήσει να γράφω ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε ένα comic μου.