July 2005

Στο χωροχρόνο του NOIZ, ο Danny Boyle μας προτείνει να ζήσουμε σε έναν παράδεισο όπου μία ομάδα ανθρώπων ανακαλύπτει με τον δύσκολο τρόπο, το κόστος να είσαι ελεύθερος. Ο Moby γράφει μουσική για το σινεμά και ο ηλεκτρονικός ήχος σε αποσπά -για λίγο- από τις κιθάρες. Τα υπερηρωικά comics υπόσχονται να επανεφεύρουν εαυτούς, ενώ η She-Hulk απλώνει αντηλιακό στην κορμάρα της και οι X-Men... διαλύονται; Και που να σφίξουν οι ζέστες δηλαδή!

Comic Book Present
Το πράγμα είναι απλό: Αν διαβάζεις εκτός των άλλων ΚΑΙ υπερηρωικά comics, αποκλείεται να μην σε αφορούν τα δύο huge events της DC και της Marvel. Είπα λοιπόν, αντί να παρουσιάσω ένα καλό καινούριο comic, να βάλω στο μικροσκόπιο την ιστορίες που λέγονται HOUSE OF M και INFINITE CRISIS. Και να δούμε τελικά, αν όντως βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα εποχή για τα superhero comics ή αν απλά κάποιοι θέλουν απλά να μας τα πάρουν.

HOUSE OF M...

...vs INFINITE CRISIS

H Ιδέα

INFINITE CRISIS
Τα όρια ανάμεσα στον ήρωα και τον villain είναι πλέον δυσδιάκριτα. Και για αυτό χρειάζεται να οριστούν εκ νέου. Παλιές αμαρτίες έρχονται να στοιχειώσουν τη Justice League και να δημιουργήσουν ανίερες συμμαχίες μεταξύ των σκοτεινών δυνάμεων του DC Universe. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Κάποιοι θα συμφωνήσουν, άλλοι θα διαφωνήσουν, όλοι όμως θα βιώσουν τον αντίκτυπο των επιλογών τους. Μέσα σε αυτή τη γενικότερη κρίση, η έννοια "ήρωας" οφείλει να επαναπροσδιοριστεί. Και μαζί της να τεθούν εξαρχής τα νέα σύνορα του καλού με το κακό.

HOUSE OF M
Το μυαλό της Scarlet Witch είναι πλέον ένας εφιαλτικός τόπος που κανείς δεν θα ήθελε να τον επισκεφτεί. Αντίθετα όμως με ότι περίμεναν οι ήρωες του Marvel Universe μετά την επίθεση στο Avengers Mansion, ο εφιάλτης μόλις αρχίζει: Η πραγματικότητα όπως τη γνωρίζουμε χάνεται μέσα σε ένα λευκό φως και οι ανεξέλεγκτες δυνάμεις της Wanda δημιουργούν ένα νέο κόσμο, όπου οι mutants είναι το κυρίαρχο είδος, o Magneto "πλανητάρχης" και οι homo sapiens ζουν κάτω από το ζυγό των μεταλλαγμένων γονιδίων. Το HOUSE OF M δεν θέτει ερωτήματα όπως το INFINITE CRISIS, αλλά φιλοδοξεί να αλλάξει για πάντα το status quo των ηρώων του.

Η Εκτέλεση

INFINITE CRISIS
Ήταν ήδη προφανές από την περίοδο του IDENTITY CRISIS, ότι μία νέα ζοφερή εποχή ξημερώνει για τους ήρωες του DC Universe. Ή μήπως το CRISIS ON INFINITE EARTHS δεν τελείωσε ποτέ και κατ' επέκταση το ίδιο το Universe βρίσκεται για άλλη μία φορά στο έλεος χωροχρονικών συμπαντικών ανωμαλιών; Ό,τι από τα δύο κι αν ισχύει (ακόμα και ένας συνδυασμός τους), το μόνο βέβαιο είναι ότι η DC θέλει να "μεγαλώσει" τους ήρωές της. Να φέρει σε σύγκρουση χαρακτήρες, νοοτροπίες και ήθη. Να ανατρέψει μονολιθικές αντιλήψεις περί καλού και κακού. Να αναδείξει την ώριμη πλευρά των χαρακτήρων του και μαζί με αυτό να οδηγήσει την κοινότητα των comic book fans σε νέες αναγνωστικές αναζητήσεις.

HOUSE OF M
Η ιστορία του Bendis δεν είναι τίποτα περισσότερο από την άλλη πλευρά του καθρέπτη. Η εξουσία αλλάζει χέρια, όχι όμως και νοοτροπία απέναντι στον εξουσιαζόμενο. Οι μεταλλαγμένοι είναι εξίσου σκληροί, άκαμπτοι και υπερόπτες με τους homo sapiens. Το story του HOUSE OF M δεν έχει αντίστοιχου βεληνεκούς φιλοδοξίες με τον "αντίπαλό" του. Είναι μία ιστορία που φιλοδοξεί να αλλάξει το Marvel Universe μέσα από καταλυτικά και -ελπίζουμε- μη αναστρέψιμα γεγονότα. Η ελπίδα και μόνο ότι μπορεί τελικά να συμμαζευτεί το αυτοαναιρούμενο χάος που λέγεται Marvel Universe, είναι αρκετή για να το παρακολουθείς, ακόμα κι αν βαριέσαι τους μακροσκελείς -αλλά to the point- διαλόγους του συγγραφέα που κατάφερε να διχάσει με το στυλ του την κοινότητα των Marvel fans.

Το Κόστος

INFINITE CRISIS
First things first: Για να καταλάβουμε πως φτάσαμε εδώ πρέπει βασικά να έχουμε διαβάσει τη σειρά IDENTITY CRISIS (#1-7 x $3.95= 27,65), το COUNTDOWN TO INFINITE CRISIS ($1), το THE RETURN OF DONNA TROY (#1-4 x $2,99= 11,96), το PRELUDE TO INFINITE CRISIS (που ευτυχώς συλλέγει τα highlights του event σε ένα one-shot, στην εξαιρετική τιμή των $5,99 για 96 σελίδες), καθώς φυσικά και τα limited series DAY OF VENGEANCE, THE OMAC PROJECT, RANN-THANAGAR WAR και VILLAINS UNITED, από 6 τεύχη το καθένα και με cover price $2,50, που κοστίσουν συνολικά $60. Το σύνολο-σύνολο; $106, χωρίς να συνυπολογίσουμε τα αμέτρητα tie-ins σε ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους τίτλους του DC Universe. Θέλετε να ακούσετε τιμή σε αυτή την περίπτωση; O Matt Brady του Newsarama υπολόγισε ότι μιλάμε για κάτι περισσότερο από $418!

HOUSE OF M
Η σειρά αποτελείται από 8 τεύχη, για να έχουμε όμως την πλήρη εικόνα, πρέπει να αγοράσουμε τους τέσσερις τίτλους "δορυφόρους", plus 25 tie ins τεύχη σε ongoing σειρές. Και πάλι σύμφωνα με υπολογισμούς του Newsarama, το πακέτο θα μας κοστίσει συνολικά $147.57. Το καλό βέβαια είναι ότι η ιστορία του Bendis βγάζει νόημα και χωρίς τα paraphernalia, άλλο όμως το "βγάζω νόημα" και άλλο το "έχω την πλήρη εικόνα", άρα πρέπει να αγοράσω οτιδήποτε με την ένδειξη HOUSE OF M. Αν συνυπολογίσουμε και το "Avengers Dissasembled" όπου ουσιαστικά εκεί "αρχίζουν τα όργανα" το ποσό ανέρχεται στα $174.81

Η Συνέπεια

INFINITE CRISIS
Η DC εξαρχής μιλούσε για ένα κολοσιαίων διαστάσεων multi-storyline που το ένα θα οδηγεί στο άλλο και κανείς μας δεν ξέρει πότε και πως θα τελειώσει. Οι άνθρωποι ήταν απόλυτα συνεπείς στην εντελώς... αόριστη δέσμευσή τους. Θα μπορούσαν όμως να "μαζέψουν" λίγο το πράγμα: Δεν είναι δυνατόν να φέρουν όλα τα τεύχη του DC Universe την ένδειξη INFINITE CRISIS, ενώ είναι προφανές ότι στο 80% αυτών, ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΧΕΤΙΚΟ ΜΕ ΑΥΤΟ! Οφείλουμε εν τούτοις να παραδεχτούμε ότι η εταιρία κρατάει χαμηλά τα cover prices και αξίζει το credit για την έκδοση των φτηνών COUNTDOWN TO INFINITE CRISIS και PRELUDE TO INFINITE CRISIS.

HOUSE OF M
"Κοιτάξτε να δείτε, ναι μεν το AVENGERS DISASSEMBLED ήταν αυτόνομο, αλλά ήταν και το πρελούδιο του HOUSE OF M, για το οποίο ναι μεν μέχρι πρότινος σας λέγαμε ότι είναι το major event, αλλά μεταξύ μας είναι και δεν είναι". Είναι αλήθεια ότι η Marvel δεν έχει πλέον τις "δαγκάνες" που είχε στη δεκαετία του '90 για να απαιτεί ξεδιάντροπα και άνευ λόγου τα λεφτά μας, εξακολουθεί όμως να μην έχει σαφή και σοβαρή στρατηγική και αυτή η υποτυπώδης που έχει, δεν διαθέτει βάθος χρόνου. Οι δηλώσεις που η μία αναιρεί την άλλη, αναδεικνύουν το εν λόγω πρόβλημα.

Συνολικά

INFINITE CRISIS
Οι ήρωες με τα κολάν ωριμάζουν, συγκρούονται μεταξύ τους και ενηλικιώνονται. Καιρός ήταν! Πλην των εξαιρέσεων για τις οποίες μιλήσαμε παραπάνω, η DC σε γενικές γραμμές δείχνει να αντιμετωπίζει με σοβαρότητα και επαγγελματισμό, το πιο φιλόδοξο event της και σίγουρα το μεγαλύτερο στην ιστορία των υπερηρωικών comics. Φοβάμαι όμως ότι πρέπει να είσαι άριστος γνώστης του DC Universe για να μην πελαγοδρομίσεις. Κοινώς το INFINITE CRISIS θέλει από την πλευρά του αναγνώστη αφοσίωση και γνωστικό background. Κι άντε και το πρώτο το χει κάποιος...

HOUSE OF M
Οι ήρωες με τα κολάν έχουν την ευκαιρία να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα, αντιμετώπιζοντας το πρόβλημα του continuity ως γόρδιο δεσμό: Ό,τι δεν μπορείς να διορθώσεις, χάλασέ το και ξαναφτιάξτο. Θα γίνει όμως τελικά αυτό ή μήπως η Marvel θα χάσει και αυτή την ευκαιρία; Αν δεν υπάρξει στο τιμόνι ένας άνθρωπος με όραμα και προγραμματισμό, πολύ φοβάμαι ότι μετά από χρόνια θα θυμόμαστε το HOUSE OF M ως τη χρυσή συγκυρία που γλίστρισε μέσα από τα χέρια των ενοίκων του House Of Ideas.

Comic Book Past
Η ομάδα των x-Men, διαλύεται κάτω από τον καυτό ήλιο της αυστραλέζικης ερήμου. It's a cruel summer for mutants (καθώς και ένα από τα αγαπημένα μου X-storylines)

UNCANNY X-MEN #246-251

Writer: Chris Claremont
Pencillers: Marc Silvestri (# 246, 247, 249-251), Jim Lee (#248)
Publication date: July 1989-Early November 1989
Publisher: Marvel Comics

Ο Wolverine αποχωρεί προσωρινά από την ομάδα για να ρυθμίσει προσωπικές του υποθέσεις. Η Rogue χάνεται μέσα στο Siege Perilous, ενώ ο Longshot εγκαταλείπει τους X-Men αναζητώντας απεγνωσμένα πληροφορίες για το παρελθόν του. Αποδυναμωμένη και κουρασμένη από τις αλλεπάληλες απώλειες η ομάδα των X-Men χάνει σταδιακά την αίσθηση ασφάλειας που τους δημοιυργούσε το καταφύγιο της ερήμου. Όταν ο Havok σκοτώνει κατά λάθος στη διάρκεια μίας μάχης τη Storm, το τέλος δεν μπορεί να είναι μακριά. Απελπισμένοι από την εφιαλτική τροπή των πραγμάτων, οι εναπομείναντες Dazzler, Colossus, Havok και Psylocke, αποφασίζουν ύστερα από προτροπή της τελευταίας να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους. Δεν θα γίνουν εύκολη λεία στα χέρια κανενός: Το Siege Perilous θα τους δέχθει στη μαγική πύλη του με την υπόσχεση μίας καινούριας ζωής. Λίγες ώρες μετά ο εσταυρωμένος από τους Reavers, Wolverine, θα παρακολουθήσει τις τελευταίες στιγμές των συντρόφων του με τη μορφή παραίσθησης που χάθηκε στο χωροχρόνο. Οι X-Men αποτελούν παρελθόν.
Ίσως η τελευταία σπουδαία συγγραφική στιγμή του Chris Claremont στους X-Men, το storyline που κυκλοφορεί στους κόλπους των fans με ανεπίσημους τίτλους όπως "The Siege Perilous Saga" ή "Shattered Star Saga", είναι μία ιστορία που μιλάει για πραγματικούς χαρακτήρες, για τη σχέση τους με την απώλεια και για το θρίαμβο του φόβου πάνω στη λογική. Σε αυτά τα τεύχη, οι X-Men αποτυπώνονται για πρώτη φορά ως μία ομάδα ηττημένων παλαίμαχων που επιλέγουν την αυτοκτονία ως ενστικτώδη αντίδραση στο βέβαιο, ατιμωτικό θάνατο που τους περιμένει. Τα σκίτσα των Marc Silvestri και Jim Lee (πρώτη εμφάνιση του σε X-τίτλο) είναι απαλλαγμένα από τις συνήθεις ποζεριές τους, μια και πρόκειται για την περίοδο που αμφότεροι οι καλλιτέχνες δεν έχουν δει ακόμη τις καριέρες τους να εκτοξεύονται σε δυσθεώρητα ύψη. Ένα εκπληκτικό storyline που συστήνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους X-fans που αγάπησαν κάποτε αυτή την ομάδα για τη συνοχή της, το interaction ανάμεσα στους ήρωες και το characterization που έδινε στους τελευταίους real life proportions. Αξίες που -δυστυχώς- σήμερα δεν πουλάνε στο Mutant supermarket της Marvel.

Cover Story

THE BEST OF THE AMAZING HEROES SWIMSUIT SPECIAL
by Adam Hughes

Ίσως το καλύτερο ενημερωτικό έντυπο που έγινε ποτέ για comics (πάντα έβρισκα πολύ ελιτίστικη τη νοοτροπία του COMIC JOURNAL) το AMAZING HEROES δεν δίστασε να παρουσιάσει τις δικές του swimsuit εκδοχές. Και (fuck!) ήταν ασύγκριτα πιο sexy και αστείες από τις αντίστοιχες της Marvel!

Track By Track
Αυτό το μήνα το CD player του NOIZ παίζει...

Moby - I LIKE TO SCORE (Mute, 1997)

Όταν αγόρασα το I LIKE TO SCORE, λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του, ήταν η περίοδος που απογοητευμένος από τη rock είχα αρχίσει να την ψάχνω περισσότερο με τον ηλεκτρονικό ήχο. Σήμερα που πιστεύω ότι το πράγμα με την electronica έκανε τον σύντομο κύκλο του, αυτό το album βρίσκεται σε εξίσου υψηλή θέση στις λίστες μου με το bluesy PLAY. Το Ι LIKE TO SCORE με μαγεύει γιατί πρόκειται ουσιαστικά για ένα "κολάζ" από τραγούδια του καλλιτέχνη που κατά κύριο λόγο ακούστηκαν σε κινηματογραφικές ταινίες. Τραγούδια που ο Moby τα "τοποθετεί" με τέτοιο τρόπο ώστε να μας παρουσιάζει αυτάρεσκα τον πιο ευρηματικό δίσκο της καριέρας του.

1. Novio - Από την ταινία DOUBLE TAP. Ξεκινάει με πιάνο, για να μπει στη συνέχεια μία γυναικεία χορωδία με ουράνιες διαθέσεις. Κι εκεί που την έχεις καταβρεί και χαλαρώνεις...

2. James Bond Theme (Moby's Re-version) - ...μία γνωστή μελωδία αρχίζει να παίζει στο κεφάλι σου. Ξαφνικά το μουσικό θέμα του James Bond μετατρέπεται σε ένα καταιγιστικό, παιχνιδιάρικο και ξεσηκωτικό dance track. Είναι πραγματικά άξιο απορίας το γιατί απορρίφθηκε τελικά αυτή η version του Moby από τους παραγωγούς του TOMORROW NEVER DIES. Μάλλον παραήταν καλή!

3. Go - Αν και δεν προέρχεται από ταινία εν τούτοις το GΟ είναι cinema related μια και περιέρχει στοιχεία από το "Laura Palmer's Theme" (από τη γαμάτη τηλεοπτική σειρά, TWIN PEAKS). Και είναι ένα εξαίρετο techno track από εκείνα που σου μεταδιδίδουν τις διαθέσεις τους.

4. Ah-Ah - Καταγράφηκε πρώτα σε album του Moby για να ακουστεί αργότερα στην ταινία-cartoon COOL WORLD. Αυτή η εκτέλεση είναι η απόδειξη πως η vocal techno είναι απλώς θέμα ενός έξυπνου μυαλού.

5. I Like To Score - Επίσης από την ταινία DOUBLE TAP. Αυτό το funky instrumental κομμάτι δανείζει τον τίτλο του στο album και χαρίζει στον ακροατή ένα track πλούσιο σε ηχοχρώματα.

6. Oil 1 - Από την ταινία THE SAINT. Ένα beat που επαναλαμβάνεται υπνωτικά, keyboards που είτε μιμούνται έγχορδα, είτε βαδίζουν σε techno δρόμους και τα φωνητικά μίας τύπισσας που βογγάει ηδονικά με τον πιο πρόστυχα sexy τρόπο που θα μπορούσε. (Εν ολίγοις αντενδίκνειται η ακρόασή του με τις μεγάλες ζέστες).

7. New Dawn Fades - Από την ταινία HEAT; Ο Moby διασκευάζει Joy Division και εδώ ευχάριστη έκπληξη είναι ότι η ερμηνεία του Moby είναι εξίσου κολασμένη με εκείνη του Ian Curtis, ενώ οι κιθάρες του χτίζουν μερικά συμπαγή solo που σε κολλάνε με την έντασή τους.

8. God Moving Over The Face Of The Waters - Αλλο ένα track από την ταινία HEAT. New age, ορχηστρικό, πότε συμπαθές και πότε ελαφρώς βαρετό. Εκτός αν έχεις μπροστά σου ένα αξεπέραστης ομορφιάς ηλιοβασίλεμα.

9. First Cool Hive - Από την ταινία SCREAM. Ένα κομμάτι που θυμίζει αρκετά Enigma, αλλά με ένα σύγχρονο twist και με τον Moby να κάνει γαμάτη δουλειά στην επεξεργασία των γυναικείων φωνητικών.

10. Nash - Μόλις ένα λεπτό και κάτι, σε διάρκεια, άλλη μία σύνθεση που πρωτοακούστηκε στην ταινία DOUBLE TAP. Ένα σύντομο, μελαγχολικό παιχνίδι με την κιθάρα που ενώ σου υπόσχεται ότι θα εξελιχθεί σε κανονικό τραγούδι, ξαφνικά σε εγκταλείπει.

11. Love Theme - Από την ταινία JOE'S APARTMENT. Κιθαριστικό ηχοτοπίο από California μεριά, σε ένα άκρως χαλαρωτικό ορχηστρικό κόμματι. Η κιθάρα του Moby σε μονοπάτια που θυμίζουν ευχάριστα τον Lindsay Buckingham από τους Fleetwood Mac.

12. Grace - Από την ταινία, SPACE WATER ONION. Ambient με αναφορές κλασσικής μουσικής, για το φινάλε. Όχι τίποτα σπουδαίο, αλλά σίγουρα μία καλή ιδέα.

P.S.: Αν σου άρεσε το PLAY, μη το σκεφτείς παραπάνω. Το I LIKE TO SCORE ανήκει κι αυτό στην κατηγορία "Moby στα καλύτερά του".

Deleted Scenes
Αυτό το μήνα το DVD player του NOIZ παίζει...

THE BEACH (2000)

Director: Danny Boyle
Cast: Leonardo DiCaprio, Tilda Swinton, Guillaume Canet, Virginie Ledoyen, Robert Carlyle
20th Century Fox

Μία ουτοπική, αυτόνομη κοινωνία, κρυμμένη σε ένα παραδεισένιο νησί. Αστικός μύθος ή μυστικό που διέρρευσε; Με ένα χάρτη αμφίβολης εγκυρότητας στα χέρια του και με την άσβεστη επιθυμία να φύγει μακριά από τη συμβατικότητα και την υποκρισία του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού, ο Richard προσκαλεί ένα ζευγάρι γάλλων που γνωρίζει στη Μπανκόγκ για να τον ακολουθήσουν στην αναζήτησή του.

Η επιμονή και η υπομονή που επιδεικνύουν στις φυσικές δυσκολίες, θα ανοίξει διάπλατα τις πόρτες του παραδείσου, επιτρέποντάς τους να ανακαλύψουν την κρυμμένη κοινότητα, όπου νέοι από κάθε γωνιά του πλανήτη, ζουν ελεύθεροι το όνειρο κάθε slacker: Ψαρεύουν, κυνηγούν, παίζουν, κάνουν έρωτα και καπνίζουν μαριχουάνα. Σύντομα όμως θα ανακαλύψουν ότι η μισαλλοδοξία, η φιλαυτία και η κτηνωδία δεν είναι αποτέλεσμα του αλλοτριωμένου σύγχρονου τρόπου ζωής, αλλά χαρακτηριστικά σύμφυτα με τον ίδιο τον άνθρωπο.

Βασισμένη στο εκπληκτικό ομώνυμο μυθιστόρημα του Alex Garland, η ταινία THE BEACH είναι ένα αμάλγαμα παραδεισένιων εικόνων, pop κουλτούρας, παραισθήσεων και αδρεναλίνης. Κυρίως όμως είναι η απέλπιδη διάψευση του ότι κάπου σε αυτό τον κόσμο, μπορεί να υπάρξει η προσωπική μας Εδέμ.
Όχι πως η ταινία δεν έχει τα προβλήματά της: Ο DiCaprio παραείναι star (και μέτριος ηθοποιός) για να πείσει ως μποέμ χαρακτήρας και παρότι υπάρχουν πολλές σκηνές ωμής βίας ο σκηνοθέτης Danny Boyle που μας χάρισε το αριστουργηματικό TRAINSPOTTING, μοιάζει διχασμένος ανάμεσα στις αναρχικές καταβολές του και τον χολιγουντιανό κομφορμισμό. Αποτέλεσμα αυτού, είναι να χάνονται πολλά από τα ηθικά διλήμματα που θίγει το αρχικό κείμενο του Garland, όχι όμως και το entertainment value της ταινίας. Αγνοείστε την πλειοψηφία των ανοργασμικών κριτικών που θεωρούν το ΤΗΕ BEACH κακή ταινία, προσπεράστε τη λογική αντιπάθεια στο πρόσωπο του "αβύθιστου" μπέμπη Leonardo και αφήστε την ιστορία να σας παρασύρει στο μαγικά εφιαλτικό κόσμο της.

Ο Εφιάλτης Του Μήνα

Θέλω να πάω διακοπές. Να ξυπνάω ό,τι ώρα μου καυλώσει, σε ένα μέρος που δεν θα ακούγονται αυτοκίνητα και να τα ξύνω μέχρι να βαρεθώ. Βουτιές, ήλιος, μπύρες, τάβλι και καλή παρέα. Χαλαρά. Χωρίς το γαμόαγχος να τα προλάβουμε όλα, χωρίς τις γαμοαπεργίες, χωρίς τις γαμοκάμερες που μας καταγράφουν να περπατάμε, χωρίς deadlines, χωρίς συνάδελφους που υπό άλλες συνθήκες δεν θα τους έλεγες ούτε καλημέρα. Χωρίς όλες αυτές τις μαλακίες. Με πολύ μουσική, μπόλικες ταινίες και αμέτρητα comics. IT'S FUCKING SUMMER κι όσοι δεν έχουμε φύγει ακόμα, υπομονή: Σε λίγο όλα αυτά θα φαίνονται μακρινά και το πλαφ-πλαφ των κυμάτων θα μας βυθίζει στη μουργέλα.