Rocket From The Crypt

(Χα, είμαι ξεδιάντροπος...) Μην παρεξηγηθεί κανείς, κάνω homage στο συγκρότημα από το San Diego που διαλύεται φέτος... (και καλά). Βασικά δεν ήθελα να βάλω και Blast From The Past... είναι και λογοπαίγνιο ελαφρώς. Σκάω. (Λατρεύω τα αποσιωπητικά και τις παρενθέσεις...)

Ναι λοιπόν, ώρα για άλλο ένα κείμενο από το ψυγείο. Λέω να βαφτίσω τη φάση "ρετρό" και να πουλάω παραμύθι παρελθοντολαγνείας. Το συγκεκριμένο κείμενο προοριζόταν για το έντυπο COMICDOM και γράφτηκε πέρσι το καλοκαίρι. Με δυσκολία γράφω το intro τούτο. Έκλεισα δωδεκάωρο γραψίματος στα labs. Μπορεί και να τη γλιτώσω τελικά... Ζητάω προκαταβολικά συγνώμη για ετεροχρονισμούς, ανακρίβειες και εγκληματικές ελλείψεις ή παραλείψεις.

Ah... The follies of youth! (ένα χρόνο πριν δεν είχα τόσο μπόι, ήμουν ανώριμος, δεν είχα εκτιμήσει το FAMILY GUY, έτρωγα με τα χέρια...)

Hail To England

Προειδοποίηση: Ακολουθεί μια αδέξια προσπάθεια χαρτογράφησης του αδηφάγου κύκλου που διέγραψαν διάφοροι Βρετανοί δημιουργοί στο χώρο των αμερικανικών comics. Από πού ξεκίνησαν, τι τους επηρέασε, που κατέληξαν και τι ναρκωτικά έπαιρναν, τέλος πάντων;

Nativity In Britain

Tα βρετανικά comics ζούσαν έστω και άτυπα στη σκιά της αμερικάνικης σκηνής. Ανατυπώσεις αμερικανικών τίτλων γίνονταν σωρηδόν στo Νησί, ενώ οι αντίστοιχοι βρετανικοί adventure τίτλοι σπανίως συναντούσαν ανάλογη επιτυχία.

Ο πρώτος αυθεντικά Βρετανός υπερήρωας ήταν ο Captain Britain, τον οποίο δημιούργησαν οι Chris Claremont και Alan Davis (αμφότεροι βρετανικής καταγωγής!), για λογαριασμό της Marvel UK to 1976. Αργότερα, ένας συνήθης ύποπτος ονόματι Alan Moore θα δώσει στον συγκεκριμένο Captain μια υπόσταση πιο αξιοπρεπή από αυτή του κακέκτυπου του Captain America, αλλά μιας και λέμε για Moore...

2000 A.D. Days And WARRIOR Daze

Στην ανθολογία-φυτώριο 2000 A.D., εκτός από τον εμβληματικό χαρακτήρα Judge Dredd, έκαναν τα πρώτα -ή έστω τα πιο σημαντικά- βήματα προς τη δόξα (και την Αμερική...) συγγραφείς όπως οι Alan Moore, Alan Grant (πρώτο κύμα), Garth Ennis, Grant Morrison και Peter Milligan (δεύτερο κύμα) αλλά και σκιτσογράφοι όπως οι Kevin O' Neill, Steve Dillon, Brian Bolland και Dave Gibbons. Όλοι τους ανεξαιρέτως είχαν αγαπήσει τα comics και τη δυναμική τους, κυρίως μέσω των ιστοριών των Jack Kirby και Stan Lee και υιοθέτησαν την αντίστοιχη φόρμουλα προσπαθώντας παράλληλα να διευρύνουν τα όρια του μέσου.

Δυστυχώς όμως ήταν όλοι "drones" όνομα και πράγμα, καθώς δε διατηρούσαν τα δικαιώματα κανενός χαρακτήρα (παράδοση που επικρατούσε και στις Marvel και DC). Η πραγματική ενηλικίωση για τα βρετανικά comics ήρθε πάντως μέσω της ανθολογίας WARRIOR που κυκλοφόρησε μέσω της Quality Publishing Company και έδειξε το δρόμο της εξέλιξης στο χώρο των comics προωθώντας τα σε ένα πιο ώριμο κοινό. Το οπλοστάσιο του συγκεκριμένου magazine: η πένα του (έχω ρέντα) Alan Moore με τα "V For Vendetta", "Marvelman" (που μετετράπη λόγω μηνύσεων σε "Miracleman") και "Bojeffries Saga". Tο κοινωνικοπολιτικό τους περιεχόμενο όμως, φανερώνει πως άλλος ήταν ο guru της new age επανάστασης των βρετανικών comics...

Back To The Future - Enter: Luther Arkwright

Η βρετανική αυτοκρατορία κάποια στιγμή, όπως είναι φυσικό, καταρρέει και οι Βρετανοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τη δημιουργία μιας ασθμαίνουσας πολύ-πολιτισμικής κοινωνίας που, γεμάτη με τους καρπούς της αποικιοκρατικής της πολιτικής, μοιάζει έτοιμη να βουλιάξει. Το ασφυκτικά συντηρητικό κόμμα των Tory εκπροσωπεί απειλή για ανθρώπoυς όπως ο Bryan Talbot. Tο απόλυτα επιδραστικό comic του, THE ADVENTURES OF LUTHER ARKWRIGHT (1981), είναι μια εναλλακτική εξιστόρηση του αποικιοκρατικού παρελθόντος της Βρετανίας. Με τυπική (για Bρετανό), φλεγματική άνεση, ο Talbot ξεδιπλώνει το σπειροειδές σχήμα που στο μυαλό του αποτελεί το παρελθόν, παρόν και μέλλον της χώρας του. Οι πολιτικοί συμβολισμοί του, ο πειραματικός τρόπος αφήγησης και η κινηματογραφική διαδοχή των καρέ επηρέασαν και τον Moore ανάμεσα σε μια μακρά λίστα που περιλαμβάνει -πάνω κάτω- όλους τους επιφανείς βρετανούς συγγραφείς του σήμερα. Στο FROM HELL μόνο κατορθώνει ο Moore να ξεπεράσει τον Talbot σε επίπεδο σχολιασμού της σαδιστικά αμοραλιστικής βρετανικής κοινωνίας, επιχειρώντας μια χειρουργικής ακρίβειας περιγραφή των θεσμών. Τελικά όμως, είτε ο Moore περιγράφει ένα δυστοπικό μέλλον για την Βρετανία υπό φασιστικό καθεστώς στο V FOR VENDETTA, είτε σατιρίζει τη μίζερη ταξική διαστρωμάτωση της Αγγλίας στο αριστουργηματικό "Bojeffries Saga", είχε ένα πράγμα ως βασική έμπνευση. Δεν ήταν ο μόνος που είχε σαν μούσα την...

Margaret Thatcher (Drugs And Rock 'N' Roll)

Ο Jamie Delano (με μικρή θητεία στο CAPTAIN BRITAIN αλλά και στο DOCTOR WHO) στα πρώτα 40 περίπου τεύχη του HELLBLAZER (1989, DC Comics), δίνει ρέστα βρετανίλας παρουσιάζοντας λίγο πολύ την Thatcher σαν το τέρας της αποκάλυψης και μόνιμο μέρος της ατμόσφαιρας στις περιπέτειες του John Constantine, μάγου της εργατικής τάξης, πρώην frontman punk μπάντας με τη φάτσα του Sting, του γνωστού τραγουδιάρη (ο Constantine ήταν χαρακτήρας- παραγγελιά στον Alan Moore από τους Bissette και Totleben στο run του SWAMP THING). O Grant Morrison απ' την άλλη, στο ST. SWITHIN'S DAY, μας δίνει (σε σχέδιο Paul Grist) την ιστορία ενός νεαρού απ' το βορρά της Αγγλίας που προσπαθεί να δολοφονήσει τη Σιδηρά Κυρία (Maggie again!)

Μιας και φτάσαμε στον Morrison και τις επιρροές του, δε μπορούμε να μην αναφερθούμε στα ναρκωτικά πάσης φύσεως που ο εν λόγω κύριος δηλώνει πως παίρνει υπό μορφή cocktail. Πως να μην γίνει πιστευτός άλλωστε όταν αποκυήματα της αλλοπρόσαλλης διανοητικής φύσης του αποτελούν τα THE FILTH και FLEX MENTALLO καθώς και ο βάρβαρα τριπαρισμένος σοδομισμός που επιφύλασσε υπό μορφή αναβίωσης στα KID ETERNITY και DOOM PATROL. Στην επίδραση των ναρκωτικών αποδίδονται χαλαρά και τα SHADE, THE CHANGING MAN δια χειρός Peter Milligan, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος του έργου του Alan Moore (ο οποίος είχε εκδιωχθεί απ' όλα τα σχολεία της περιοχής του ως έμπορος LSD). Drugs (να υποθέσουμε και υπνοστεντόν), αρκετές ντάνες Shakespeare, κάτι ψιλά ρομαντικών ποιητών συν μια πιο hip έκδοση εξανθρωπισμένων ελληνικών θεοτήτων μας έδωσαν το απόλυτο literary comic των 90's, SANDMAN από τον εξαίσια Βρετανό, Neil Gaiman. Τέλος, πιο αξιομνημόνευτο παράδειγμα comic που αποτελεί συγκερασμό βρετανικής μουσικής κουλτούρας αλλά και πολιτικού υπόβαθρου δε θα μπορούσε να βρεθεί παρά στο HONOUR AMONG PUNKS των Guy Davis και Gary Reed που συνδυάζει τις ιστορίες του Sherlock Holmes με τη goth-punk σκηνή του Λονδίνου σε ένα περιβάλλον βικτοριανής Αγγλίας. Πιο Βρετανίλα δεν γίνεται, οπότε πεταγόμαστε λίγο στις ΗΠΑ.

A Brave New World

Ο Ιρλανδός Garth Ennis έπιασε σε απίστευτο βαθμό τον παλμό της αμερικανικής επαρχίας με το οντολογικών αναζητήσεων και Ταραντινικών ρυθμών post-western που ακούει στο όνομα PREACHER. Ο Moore περιέγραψε με ανατριχιαστική ακρίβεια τα βαλτοτόπια του αμερικανικού Νότου στις σελίδες του SWAMP THING χωρίς να κουνηθεί από το Northampton. O Warren Ellis διχοτόμησε με χαρακτηριστική άνεση τον κορμό των αμερικανικών comics στα PLANETARY και AUTHORITY. Ο Grant Morrison αμείφθηκε αδρά για να αναλάβει flagship titles όπως JLA και X-ΜEN. Με την αθρόα μετακίνηση και δραστηριοποίηση βρετανών συγγραφέων και δημιουργών σε Marvel και DC, φάνηκε πως έκλεισε ο κύκλος ανάμεσα σε βρετανούς και αμερικάνικα comics για πρώτη φορά. Όμως, όταν ο Ennis σε συνεργασία με τον Steve Dillon ετοιμάζουν project στα χνάρια του αριστουργηματικού HEARTLAND με φόντο το πολύπαθο Belfast και είναι ήδη έτοιμο το graphic novel του Dave Gibbons, THE ORIGINALS, με θέμα τις συμμορίες mods και rockers, θυμίζοντας μας το QUADROPHENIA των Who, ε, τότε ολοφάνερα ο κύκλος δε κλείνει ποτέ! Back to England, mates!
Cheers!

ABSOLUTELY FABULOUS (a not-at-all-complete but thoroughly delightful suggested reading list)
THE ADVENTURES OF LUTHER ARKWRIGHT
BALLAD OF HALO JONES
V FOR VENDETTA
FROM HELL
SANDMAN: DREAM COUNTY
HELLBLAZER (Delano scripts)
SHADE, THE CHANGING MAN (Milligan scripts)
HONOUR AMONG PUNKS
HEARTLAND