Manic Frustration

Όσο περνάει ο καιρός, το άγχος σε καταβροχθίζει, οι αποφάσεις πληθαίνουν και τα όνειρα ξεθωριάζουν για να κάνουν χώρο στη ρουτίνα. Δεν είναι εύκολο να το χωνέψεις και σχεδόν ακατόρθωτο να ξεφύγεις. Στη πορεία μπορεί και να βυθιστείς στο χάος όπως ο Kim Deitch. To τί αποκομίζει από το σουλάτσο του στην άβυσσο, είναι εκπληκτικό.

Τhe Boulevard Of Broken Dreams Writer & Artist: Kim Deitch Editorial Assistance: Art Spiegelman & Chip Kidd Pantheon Books

Kάθε φορά που έρχεται κανείς αντιμέτωπος με τη δουλειά του βετεράνου Kim Deitch, νιώθει σαν να πέφτει σε μια κουνελότρυπα χωρίς γυρισμό. Μακρια από τα ψυχεδελίζοντα τερτίπια αρκετών συναδέλφων του στο αμερικάνικο underground, όταν ο Deitch τριπάρει, το κάνει με χάρη και αξιοζήλευτες δόσεις λυρισμού. Τεχνίτης στο σκίτσο και με ιδιορρυθμα ξεχωριστό σενάριο, ο Deitch είναι σύμφωνα με πολλούς (για παράδειγμα τους Art Spiegelman και Chris Ware) μια αδικημένη ιδιοφυια.

Στο BOULEVARD OF BROKEN DREAMS, ο Deitch (με τη συνδρομή του αδερφού του, Simon) καταπιάνεται για μια ακόμα φορά με την εμμονή του που ακούει στο όνομα Waldo. Ο Waldo είναι ένας έκφυλος γάτος που φέρνει στο μυαλό τους Felix αλλά και Krazy Kat, αλλά όπως γίνεται γρήγορα προφανές έχει απολύτως ξεχωριστή προσωπικότητα. Δεν είναι σίγουρο ποτέ που σταματά η αλήθεια και πού αρχίζει το ψέμα σε σχέση με τον Waldo καθώς τόσο ο Deitch όσο και οι χαρακτήρες του, τον δέχονται ως οδηγό τους στο βασίλειο της παράνοιας. Στο BOULEVARD, ο Waldo στοιχειώνει τον Ted Mishkin, έναν ταλαίπωρο αλλά και ταλαντούχο animator, που πασχίζει να διατηρήσει τη καλλιτεχνική του ακεραιότητα τη δεκαετία του '30, αντιμετωπίζοντας τη χαζοχαρούμενη λαίλαπα της Disney. Σκηνές όπως αυτή της κατάρρευσης του Ted και το επακόλουθο ξεχείλισμα του κόσμου του Waldo μέσα στα καρέ της πραγματικότητας, καθιστούν το BOULEVARD ένα αριστούργημα. Η αφήγηση διαθέτει τις απαραίτητες δόσεις κυνικότητας αλλά και ευαισθησίας ωστε να αποπροσανατολίζει τον αναγνώστη σε μια δαιδαλώδη αναζήτηση. Πού είναι η αρχή, η ανάμνηση, το παρόν, η αλήθεια; Δεν φάινεται τελικά να έχει και τόση σημασία.

Ο Deitch επανέφερε το 2002 (όταν εκδόθηκε αυτή η έκδοση του BOULEVARD) όχι μόνο την εμμονή του με τον Waldo αλλά και την πικρία του για όσα ονειρα του χάθηκαν. Μονίμως χαμένος στις αναμνήσεις του, σε μια λεωφόρο ακρωτηριασμένων ονείρων, ο Deitch γελά και κλαιει χωρίς να γίνεται υπερβολικός. Ακροβατεί ανάμεσα στην αλήθεια και την πραγματικότητα με την άνεση που ο Frank Zappa χρησιμοποιούσε τα μουσικά είδη. Ο κόσμος του είναι μοναδικός αλλά κι επικίνδυνος.

Από την αλήθεια δεν γλύτωσε κανείς.

FILMTERRA OBSCURA

Brazil
Radio Flyer
Down By Law

MUSICA

Tom Waits: Rain Dogs
Man Or... Astro-man? : Destroy All Astromen
Deus: The Ideal Crash