Sin

Αμαρτία να σπαταλάς το χρόνο σου. Αμαρτία να σκοτώνεις τον εαυτό σου για να ζήσεις. Αμαρτία να προβαίνεις συνεχώς σε εγκεφαλικές εκτρώσεις, να αφήνεις τις ιδέες σου να αργοσαπίζουν σε κάποια αρνητική ζώνη όπου (πακέτο) ούτε ο κάπταιν με τα χρυσά μαλλιά, ούτε ο μοναχικός τροβαδούρος, ούτε ο πρασινόδερμος Γολιάθ αράζουν σε καμιά γωνιά κάνοντας εξάσκηση στη στάση του λωτού. Αμαρτία επίσης θα ήταν να μην ανέφερα ποτέ αυτό το comic κρατώντας το μυστικό (κρυμμένο στης καρδιάς τα βάθη. Νιάου.)

SEVEN DEADLY SINS Writers: Various Artists: Various Knockabout Press

Ακόμη μια θεματική ανθολογία της βρετανικής Knockabout Press περνάει από τα σονάρ τόσο απαρατήρητη όσο θα πέρναγε ο Godzilla. Δεν είναι μόνο τα ονόματα των Alan Moore, Bryan Talbot, Neil Gaiman και Dave Gibbons που την καθιστούν γαργαντούα (GARGANTUA'S LAST STAND των Man Or... Astro-Man?, τσεκάρετε το) στα πλαίσια των ανθολογιών. (κάτι ανάλογο έπαιζε και στο OUTRAGEOUS TALES FROM THE OLD TESTAMENT και ναι ω, του θαύματος, επαναλαμβάνομαι). Αυτό που σε κερδίζει είναι το ότι οι περισσότερες ιστορίες διαπερνώνται (ωσάν τη σούβλα στο εξώφυλλο) από την ίδια αύρα συμπαντικής αναρχίας και νυστεροειδούς αίσθησης του χιούμορ. Οι εκδότες της Knockabout πάλι δίνουν ως ντιρεκτίβα ένα θέμα βασισμένο στην υποκριτική φύση της οργανωμένης θρησκείας. Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα παρελαύνουν μπροστά σου φιλτραρισμένα από αρκετές ντάνες βρετανικού φλέγματος. Καλή όρεξη!

"Pride"
Writer: Roz Kaveney
Artist: Graham Higgins

Όχι κάτι απίστευτο σχεδιαστικά, αυτό που κάνει το εγχείρημα των Kaveney και Higgins ξεχωριστό είναι το σενάριο του, που δίνει και το ρυθμό στην υπόλοιπη ανθολογία. Ίσως υπερβολικά βερμπαλιστικό (και κάπως άγαρμπα αποδομητικό) παραμένει αστείο (με την καλή έννοια). Το γεγονός ότι το σύμπαν καταστρέφεται και το μόνο που μένει ως απόλυτο νόημα είναι δύο ψάρια... ε, όσο να 'ναι, φέρνει χαμόγελο στα χείλη των Ανταμσικών, γενικότερη ευφορία στη πλάση και έναν αξίως κερδισμένο αέρα υπεροψίας.

"Envy"
Writer: Tim Manley
Artist: Hunt Emerson

O Hunt Emerson, μεγάλη μορφή της βρετανικής underground σκηνής, είναι ο μόνιμος καλλιτέχνης σε όλες τις ανθολογίες της Knockabout. Παραμένει σταθερά εντυπωσιακός στο σκίτσο του, με παράνοια που, στις καλύτερες του στιγμές, φέρνει στο νου ένα κράμα Edika και Ralph Steadman. Στο "Envy" δεν έχει το απίστευτο σενάριο του Alan Moore (όπως στο "Leviticus" από την ανθολογία OUTRAGEOUS TALES FROM THE OLD TESTAMENT) αλλά και πάλι εντυπωσιάζει σε μια ιστορία με σενάριο ποζεράδικο που καταλήγει στην καταστροφή του σύμπαντος και πάλι. Και αυτός και ο Manley χάνουν το παιχνίδι αλλά στη τελική αυτό είναι που γουστάρεις.

"Sloth"
Writer: Neil Gaiman
Artist: Bryan Talbot

Και σε αυτήν την ιστορία, η αναζήτηση του υπέρτατου Νοήματος έχει τον πρώτο λόγο. Ο Gaiman προσεγγίζει την έννοια της οκνηρίας τόσο ανάλαφρα και παράλληλα τόσο... βαριεστημένα ώστε να δίνει στον Talbot την ευκαιρία να μαγέψει δια της αφαιρέσεως. Η μανιέρα του εκφυλισμού των panels σε breakdowns λόγω βαρεμάρας δεν ακούγεται απίστευτα πρωτότυπη αλλά εκτελείται με τόσο υπέροχα σταρχιδιστικό στυλ που... δεν βαριέσαι... είναι πολύ καλή.

"Gluttony"
Writer: Dave Gibbons
Artist: Lew Stringer

Ωπ, η πρώτη μούφα της ανθολογίας. Απαράδεκτο σενάριο από τον Gibbons που χαλάει το χαβαλετζίδικο ρυθμό και σε βγάζει εκτός κλίματος. Gangster ονόματι Glut (τρελό λογοπαίγνιο...) καταβροχθίζει τα πάντα σε μια μικρή αμερικάνικη πόλη την εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Δύο γριούλες σε φάση ARSENIC AND OLD LACE τον εκδικούνται δηλητηριάζοντας τον. Σε συνδυασμό με το σχέδιο (σε φάση BEANO) θυμίζει ιστορία στη ΒΑΒΟΥΡΑ που βαριόσουνα να διαβάσεις (ναι πάντα έπαιζε και μια σαβούρικη.)

"Greed"
Writer: Mark Rogers
Artist: Steve Gibson

Η ανθολογία ξαναπαίρνει τα πάνω της με αυτή τη demi-horror, Rat Fink φάρσα που διατηρεί μια απόλυτα Pythonική χροιά ενώ παράλληλα θυμίζει και Spain Rodriguez (σε εκείνο το spoof/tribute στον Doctor Strange comic). Δεν ξέρω γιατί αλλά καθώς τη διάβαζα άρχιζε να παίζει στο μυαλό μου το "20 Eyes" των Misfits. Αυτό μόνο καλό πράγμα μπορεί να είναι.

"Anger"
Writer: Davy Francis
Artist: Jeremy Banks

Αλλο ένα ναδίρ για την ανθολογία πριν φτάσει στο απόλυτο ζενίθ. Πρόκειται για μια ιστορία που εξυπηρετεί το σκοπό της μόνο αν σκεφτείς ότι μπορεί να σε τσαντίσει με το πόσο νερόβραστα συνηθισμένη είναι. Θυμίζει κακή βρετανική απόπειρα αντιγραφής ιστορίας του Kim Deitch.

"Lust"
Writer: Alan Moore
Artist: Mike Matthews

Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε; Αυτή η συλλογή γίνεται ουσιαστικά απαραίτητη από την ύπαρξη και μόνο αυτής της ιστορίας. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Moore είναι μία από τις καλύτερες του. Η ιστορία αυτοσυστήνεται ως Pornography και αποτελεί μια αλληγορία, έναν παραλληλισμό ανάμεσα στη διένεξη των τότε υπερδυνάμεων (Σοβιετικής Ένωσης και ΗΠΑ) με μια άκρως ερεθιστική περιγραφή της γενητήσιας πράξης. Η περιγραφή λέξη προς λέξη σου δίνει ένα από τα καλύτερα mindfucks ever. Το πολιτικό υπόβαθρο, τα υπονοούμενα, τα επιφωνήματα, οι εξαίσια εκτελεσμένοι λεκτικοί ακροβατισμοί είναι άκρως ερεθιστικοί. Το σκίτσο, εξαίσια ρυπαρό, θυμίζει ελαφρώς Bissette και συντελεί στην οργασμική απόλαυση της ανάγνωσης. Παρόμοια απόπειρα κάνει ο Moore στο BROUGHT TO LIGHT σε σκίτσο Bill Sienkiewicz, χρησιμοποιώντας την αλληγορία για να παρουσιάσει την εγκληματική δράση της CIA στο πέρασμα του χρόνου. Το "Lust" είναι το τέλειο crossover ανάμεσα στο LOST GIRLS (Moore με τη Gebble στο σκίτσο) με το BROUGHT TO LIGHT. Είναι warp speed tantric sex στο επίπεδο ιστοριών σε ανθολογίες. Δεν το συνεχίζω άλλο.-

Κυρίες και Κύριοι, τελετή λήξης και υποχρεωτική ακρόαση του ύμνου των Pet Shop Boys, "It’s A Sin". Καληνύχτα σας.

FILMTERRA OBSCURA
Faster Pussycat! Kill! Kill!
The Astro-Zombies
The Doll Squad

MUSICA
Μan Or... Astro-Man?: Destroy All Astromen
The Black Heart Procession: Amore Del Tropico
Ministry: The Mind Is A Beautiful Thing To Taste