Timecode Mirage

Μετράς το χρόνο σου σε καρέ. Δεν μπορείς όμως να βρεις όποτε θέλεις εσύ, μια χαμένη σκηνή. Με όλη την κυνικότητα που οι άνθρωποι χρεώνουν στο χρόνο, σε βρίσκει αυτή.

BRIGHT ELEGY Writer/Artist: Leland Myrick Adept Books

Ο Leland Myrick μας δίνει με το BRIGHT ELEGY μια λούπα προσωπικών εμμονών. Εμπειρίες, ερεθίσματα, γνώριμες οσμές και η αίσθηση της απώλειας, είναι οι βασικές ψηφίδες αυτού του λιτού μωσαϊκού. Το στοιχείο που ίσως το ξεχωρίζει από παρόμοιες και πολυάριθμες περιπτώσεις είναι αυτή ακριβώς η λιτότητα του.

Ο κεντρικός πρωταγωνιστής αναπολεί τις ξέγνοιαστες μέρες νεκρών καλοκαιριών, καθώς πλησιάζει στο μέρος που τις γέννησε. Το νησί στο οποίο έδωσε το πρώτο του φιλί βρίσκεται τώρα ξανά μπροστά του. Το κορίτσι, που μόνο σαν εύθραυστη ανάμνηση απασχολούσε τις σκέψεις του, βρίσκεται ακόμα εκεί. Μαζί με την Helen και τις δύο μικρότερες δίδυμες αδερφές της, θάβει οριστικά το παρελθόν και την απώλεια που τον στοιχειώνει.

Όντως, υπάρχει έντονη η αίσθηση του πένθους, που πηγάζει από την αυτοκτονία της κοπέλας του πρωταγωνιστή. Ο ίδιος έχει κατηγορηθεί για το φόνο της και ενώ δεν τον έχει διαπράξει, πνίγεται στις τύψεις σχετικά με το αν θα μπορούσε να την βοηθήσει. Στο νησί και στο πανδοχείο των κοριτσιών, ονόματι Three Angels' Inn, καταφθάνει ένας αστυνομικός, που με μακάβρια υπομονή περιμένει να τον κάνει να ομολογήσει. Στο τέλος, αποκαλύπτεται πως είναι ο πατέρας της κοπέλας. Έχοντας ήδη πεθάνει μέσα του, θέλει να πάρει μαζί του αυτόν που θεωρεί υπεύθυνο. Πριν πυροβολήσει, τον σκοτώνει η Helen. Ο ήρωας της ιστορίας τον θάβει και περνάει τις υπόλοιπες μέρες του με τους τρεις αγγέλους του νησιού.

H ιστορία μοιάζει με ευχάριστο όνειρο που ακολουθεί έναν εφιάλτη. Οι ελάχιστοι διάλογοι αφήνουν χώρο στην ιστορία να αναπνεύσει. Κανένα σχεδιαστικό τερτίπι δεν αποσπά την προσοχή σου από τα συναισθήματα που θέλει να μεταδώσει ο Myrick. To σχέδιο του δεν έχει εξάρσεις. Θυμίζοντας αλλού Peter Snejberg και αλλού David Hine (STRANGE EMBRACE), καταφέρνει να διατηρήσει μία έντονη αίσθηση ιδιαιτερότητας. Εστιάζει στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών του, συλλαμβάνοντας άψογα την οδύνη, την απελπισία και την αίσθηση λύτρωσης. Παράλληλα, η γραφή του περνάει υποδόρια σχεδόν, μια αίσθηση ονειρικού ή και εφιαλτικού υπόβαθρου. Πιστεύεις πως αυτό είναι το τέλος για τον ήρωα αλλά παράλληλα αισθάνεσαι πως η επόμενη σελίδα είναι αυτή που τον επιστρέφει στον εφιάλτη της πραγματικότητας. Και πάλι, αυτό δεν επιτυγχάνεται με τρόπο βαρύγδουπο από τον Myrick, ο οποίος δεν διαταράσσει την ομαλή ροή της αφήγησης του.

Ο χρόνος παγώνει στα καρέ του Myrick, χαρίζοντας μας βινιέτες που επαναλαμβάνονται συνεχώς, σε μια μηχανή προβολής που δεν σταματά ποτέ. Η ελεγεία του Myrick χάνεται σαν ηχώ μέσα στο χρόνο, για να μεταλλαχθεί, την αμέσως επόμενη στιγμή, σε θρίαμβο. Ενώ τα δευτερόλεπτα περνούν, η ψευδαίσθηση δεν έχει ημερομηνία λήξης.

TV TORMENT
American Gothic
Golden Girls
Freaks And Geeks

MUSICA
Sunn0))): Black One
Earth: Hex (Or Printing In The Infernal Method)
Thrones: Day Late, Dollar Short