Integrity

Δεν έχει και τόση σημασία αν ο εκδότης της Boneyard Press πίστευε στο έπακρο αυτά που έγραφε εν έτι 1994. Αν μη τι άλλο, οι εκδόσεις του έβγαλαν το ανυπέρβλητο έπος JEFFREY DAHMER VS. JESUS CHRIST. Αυτό που μετράει είναι το μίσος με το οποίο έφτυνε λέξεις.

RANT Writers: Johnathan Larsen & J.G. Jones Artist: J.G. Jones Cover Artist: Vincent Locke Boneyard Press

O Hart D. Fisher, ως εκδότης της Βoneyard Press, έχει γράψει ένα editorial στο εσώφυλλο του πρώτου τεύχους του RANT, με τίτλο "Epitaphs"... Το παλικάρι υπερασπίζεται το ίδιο το comic με απίστευτο trueιλίκι και συνεχίζει, κατηγορώντας λυσσαλέα τις μεγάλες εκδοτικές, καθώς και κάμποσες μικρές ανεξάρτητες. To γεγονός ότι χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς όπως "posers" και "hardcore" και παρομοιάζει κάποιους μικροεκδότες με γλοιώδεις πρεζέμπορες, αυξάνει το ενδιαφέρον του κάθε νεαρού που έχει γαλουχηθεί με τα αγνά μεταλχαμερίστικα ιδεώδη. Παραθέτω κάποιες γραμμές:

...we're all tired of getting ripped off by the bean counters who say they're hardcore. [...] I am sick of the hype and the rip offs. Their sweat smells like shit when you get up close to them. [...]...they know you're going to break their fuckin' arm for what's yours and the chips are going down and they're running because they're soft posers in a hard world.

To έπος συνεχίζεται όταν ο Fisher αντιπαραθέτει την δική του περίπτωση απέναντι στη βδελυρότητα της σκηνής:

I believe in what I'm doing, In Boneyard Press. I tattooed the Boneyard logo on my forearm displaying my coat of arms for all to see. There isn't one other publisher in this business that can state their belief that strongly. Show a creator at DC with Batman tattooed on him. When it's all over and we've had our way with you, a cheap gutter slut, you will believe. This is hardcore. This is something worth fighting for.

Τα NY hardcore σκηνικά συνεχίζονται και στη ταυτότητα του τεύχους. Μετά τις κλασικές πληροφορίες ο Fisher έχει προσθέσει τα εξής:

If you mess with my book, I'll be the last person to hear your screams. No bullshit. If your retailer doesn't carry our books Kill him/her. Now.

Το καταλαβαίνω ότι όλοι αυτά ακούγονται σαν ασυνάρτητες αρκουδιές, ωστόσο δίνουν ένα συγκινητικό underground τόνο στην όλη φάση. Εξάλλου το παλικάρι έχει εκδώσει πράγματα όπως: KILL IMAGE, KILL MARVEL (suck my cock edition), FLICKERING FLESH, RECTUM ERRECTUM (σνιφ!), πολλά spin-offs με ήρωα τον προαναφερθέντα Jeffrey Dahmer και το απίστευτο TRACY LORDS: THE OUTLAW YEARS. Είναι προφανές ότι η Boneyard έχει προσφέρει με s&m fetish διαμάντια και μπόλικα horror, splatter ανοσιουργήματα. Το rant του λοιπόν το δέχομαι ως ηρωικό και δοξασμένο. Ουγκ.

Τώρα ως προς το comic της υπόθεσης, το actual RANT, υπάρχουν επίσης ορισμένα πράγματα που αξίζει να ειπωθούν. Αποτελεί την πρώτη επίσημη δουλειά του J.G. Jones και είναι ένα project που αναγκάστηκε να παρατήσει μετά από δύο μόλις τεύχη για να αναλάβει κάποια δουλειά που θα μπορούσε να του αποφέρει κάποια κέρδη.

Πρόκειται για ένα crossover vampire/demon story με ολίγη από fantasy, μπόλικο αίμα και αρκετό σπέρμα. Ο κεντρικός ήρωας, ονόματι Rant, έρχεται αντιμέτωπος με έναν παλιό του minion, που κλασικά (σε Batman tv series mode) αφηγείται όλο το origin του, πριν σκοτώσει τον Rant. Φυσικά αποτυγχάνει και αφού ο Rant τον εξολοθρεύσει του εκμυστηρεύεται πως τον περιμένει ένα υπέροχο γεύμα στην κόλαση : yer wife was spread out on hell's banquet table 2000 years ago! Still, plenty for me though Rant, cause they've not even finished carving her up!

Πέρα από το γεγονός ότι η γυναίκα του κεντρικού ήρωα είναι η χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα της κόλασης, υπάρχουν και άλλα στοιχεία που προδίδουν την προεφηβική μπρουταλιά του σεναρίου, το οποίο, ιδεατά, θα είχε γραφτεί με πριονοκορδέλα. Το σκίτσο του Jones, πάντως, προϊδεάζει απόλυτα, έστω και σε αυτό το πρώιμο στάδιο, τον αναγνώστη, για τη μελλοντική πορεία του. Σκιαγραφεί πολύ καλά τα συναισθήματα των χαρακτήρων, χειρίζεται με μαεστρία τα ποτάμια μαύρου αίματος και εντοσθίων και δίνει μια απόλυτα αξιοσέβαστη πρώτη δουλειά.

Τόσο η γυμνή σάρκα των γυναικείων θυμάτων, όσο και τα ξεσχισμένα, διαμελισμένα πτώματα σε συνδυασμό με το μπρούσκο (αχεμ) γράψιμο δίνουν ένα comic υπέροχο σαν picture disc Cirith Ungol ή σαν βινύλιο Terrorizer (World Downfall, αμήν).

Keep that head banging!

MUSICA
Amebix: Arise!
Brutal Truth: Need To Control
Terrorizer: World Downfall

Για το τέλος κράτησα το site ενός απίστευτου illustrator που δένει απόλυτα με την brutal φάση (με ένα σωστότατο political twist)! Mε συμμετοχή στο WORLD WAR III ILLUSTRATED, o Songe Riddle έχει ορισμένες από τις πιο true εικονογραφήσεις των τελευταίων χρόνων.

www.songeriddle.com

Songe Riddle Rules!!!