Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
  • column info
    new stuff

    Ξ“Β“Ξ“οŸƒ ÝíΓʽ site ðïá Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β³Ξ“οŸƒ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βž Ξ“ΚΌΞ“ΒœΞ“Β³Ξ“Β§ Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β°Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“Β£Ξ“Β¬Ξ“Κ½Ξ“Ξ„Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βœ Ξ“οŸ‚Ξ“Β½Ξ“Β³Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€• Γ­Γʽ Ξ“Β°Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€•Ξ“Ξ…Ξ“Β¨Ξ“οŸƒΞ“ΒŸ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² ôéò Ξ“οŸ‚Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“οŸ„Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΞŽΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Β©Ξ“Β² Ξ“Β·Ξ“Ξ‰Ξ“Β±Ξ“ΒŸΞ“Β² Γ­Γʽ ôïá Ξ“οŸ…Ξ“οŸƒΞ“Ξ†Ξ“Β½Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Ξ„Ξ“Β©. Ï Ξ“οŸƒΞ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“β€•Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“οŸƒΞ“Β½Ξ“Β¨Ξ“Ξ…Ξ“Β­Ξ“β€•Ξ“Β² Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“ΒžΞ“Β² ôïá comicdom.gr, Ξ“Ξ†Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“ΒŸΞ“Β¦Ξ“οŸƒΞ“Β© Γ­Γʽ Γ³ΓʽΓ² Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βœ ãéΓʽ Ξ“ΞŒΞ“Β«Ξ“Κ½ Γ΄Γʽ updates, Ξ“ΞŽΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Γ­Γʽ ìçí Ξ“Β·Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“οŸƒ ðïôÝ ôçí "Ξ“Β¬Ξ“Β°Ξ“ΒœΞ“Β«Ξ“Κ½".




 Reviews 24/10: LOGICOMIX από τον Αριστείδη Κώτση.


 Reviews 23/10: SOLOMON KANE #1 από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη.


 Reviews 22/10: THE AMAZING REMARKABLE MONSIEUR LEOTARD από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 21/10: BACK TO BROOKLYN #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


 Reviews 17/10: NOTHING NICE TO SAY από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 16/10: SUBLIFE από τον Αριστείδη Κώτση.


 15/10: Νέο strip JANE'S WORLD της Paige Braddock.


 14/10: Νέο strip ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ του Αντώνη Βαβαγιάνη.


 Reviews 13/10: AGE OF SENTRY #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


του Βασίλη Σάκκου
28-07-06

Pogo Mogg Oscillation

Ακόμη μια ιστορία για το πως μας εγκλωβίζει η πραγματικότητα; Ακόμη μια ελεγεία για την αθωότητα και την ψυχική νηνεμία που χαρακτήριζε (ίσως) κάποτε τις ζωές μας; Με ένα pogostick, ίσως να μπορούσε κανείς να ρίξει μια κλεφτή ματιά στα κλουβιά των πάνω ορόφων. Ποτέ, όμως, δεν θα ξέφευγε, ουσιαστικά, από το δικό του. Μόνο η θέα αλλάζει.

 

POGOSTICK #1,2

Writer: Al Columbia

Artist: Ethan Persoff

Edited by: Kim Thompson

Fantagraphics Books

 

 

 

 

 

Καλά το καταλάβατε, παίζει έρως για τον Al Columbia και εκφράζεται (νυχοπατώντας κάθε φορά) από τούτο εδώ το μετερίζι. Ξεκινώντας από το μιαρό BIOLOGIC SHOW και φτάνοντας στο ακόμα πιο ανίερο DOGHEAD, ο Columbia ξέρει να παίζει τις χορδές του υποσυνειδήτου με μαεστρία παράφρονα και τη γλυκύτατη ανεμελιά του Harpo Marx. Στο POGOSTICK έχει αναλάβει τα συγγραφικά ηνία. Ο εφιάλτης που με χαρακτηριστική άνεση σερβίρει στις ιστορίες του ο Columbia, απέκτησε διαφορετικό, εξίσου βδελυρό όμως, περιτύλιγμα.

Ο Ethan Persoff έχει ένα στυλ που θυμίζει κολλάζ και stop motion cutout animation, το οποίο συμπληρώνει άψογα την κλειστοφοβική αισθητική κουκλόσπιτου που έχει το σενάριο του Columbia. Ξεκινώντας από τα εξώφυλλα των δύο τευχών, γίνεται ξεκάθαρο το πώς οι δημιουργοί εστιάζουν στο background σαν βασικό στοιχείο πλοκής. Το δωμάτιο του βασικού χαρακτήρα (ονόματι Audrey), όπως απεικονίζεται στο εξώφυλλο, αποτελεί επαναλαμβανόμενο panel μέσα στις σελίδες του POGOSTICK. Το Ιψενικό στοιχείο συναντά τη Beckettική ματαιότητα, σε δύο τεύχη που αποτελούν χρονογράφημα μια νευρικής κατάρρευσης.

O Audrey δουλεύει στην Mogg design firm. Το όνομα της εταιρείας χρωματίζει τις σελίδες με moog synth ψυχεδέλεια, που αβίαστα συνοδεύει τις κινήσεις του Audrey. Τον παρακολουθούμε να περιφέρεται άπραγος στους άδειους διαδρόμους, να τρώει ότι φαγητό βρει στο ψυγείο και να αισθάνεται ευγνωμοσύνη που οι συνάδελφοι του βάζουν καρτελάκια με ονόματα πάνω στα φαγητά. Αφού προβληματίζεται για το γεγονός ότι όλοι έχουν κλειδαριές στα γραφεία τους και τώρα πια δεν μπορεί να περιεργαστεί τα περιεχόμενα των συρταριών, αποκοιμιέται, στο πάτωμα του πρώτου ορόφου, με ένα μπούτι κοτόπουλο στο χέρι.

Το flashback που ακολουθεί, μας παρουσιάζει το σχέδιο του Audrey. Για να μπορεί να απολαμβάνει προνομιακή μεταχείριση από τους συναδέλφους του, αποφασίζει να μπει εθελοντικά σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Το σκηνικό θυμίζει το SHOCK CORRIDOR του σκηνοθέτη Sam Fuller, όπου ένας δημοσιογράφος αποφασίζει να μπει σε ένα αντίστοιχο ίδρυμα, με σκοπό τη συγγραφή ενός άρθρου και καταλήγει χαμένος στις λαβυρινθώδεις σπείρες του μυαλού του. Η διαφορά είναι ότι ο Audrey είναι ήδη σχεδόν μόνιμα χαμένος σε στοιβάδες παράνοιας, έστω κι αν είναι διαφορετικής υφής από αυτές των άλλων εγκλείστων. Το ίδρυμα δεν τον αφήνει να φύγει, δηλώνοντας πως το γεγονός ότι εισήχθη εθελοντικά δεν σημαίνει πως μπορεί να εξέλθει κατά τον ίδιο τρόπο. Ο Audrey κατορθώνει να κρατήσει τη δουλειά του στη Mogg, αλλά κατά σύμπτωση, παίρνει ένα καινούριο γραφείο στο υπόγειο και τη μοναδική βραδινή βάρδια στην εταιρεία, όπου και τον βρίσκουμε στην αρχή της ιστορίας.

Όταν ξυπνάει, ο Audrey φέρνει βόλτες στην εταιρεία, συναγελάζεται με τους συναδέλφους του, πηγαίνει στο δεύτερο όροφο όπου δουλεύουν αρκετές κοπέλες, τις αποκαλεί αρρωστημένες πόρνες και πηγαίνει στη τουαλέτα των γυναικών. Το αριστουργηματικό στοιχείο του POGOSTICK είναι ότι δεν έχει εξάρσεις οπτικές ή ακόμα και φραστικές. Όλα γίνονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, αυτό ενός δωματίου κουκλόσπιτου. Ο Audrey έχει "σπάσει" αρκετό καιρό πριν το χρόνο που λαμβάνει χώρα το comic. Εμείς βλέπουμε μόνο το μωσαϊκό της ψυχοσύνθεσης του να καταρρέει ψηφίδα-ψηφίδα. Το πρόσωπό του στις γυναικείες τουαλέτες δεν αλλάζει, όταν αρχίζει να ψελλίζει "fuck me" όλο και πιο δυνατά. Οι Columbia και Persoff κατορθώνουν να μας κάνουν να ακούσουμε ακόμα και το πρώτο αχνό ψέλλισμα και μας ρουφήξουν στη ρουτίνα του Audrey. Το αποτέλεσμα είναι πιο ισχυρό από μια ντάνα ARKHAM ASYLUMS. Θυμίζει πολλές φορές τους ΗΛΙΘΙΟΥΣ του Von Trier. Σε πλημμυρίζει μια αίσθηση συμμετοχής σε κάτι πάρα πολύ άσχημο.

Όταν ακολουθούμε τον Audrey από τη δουλειά στο διαμέρισμά του (που έχει περιέλθει σε πλήρη αποσάθρωση), τον βλέπουμε στο λεωφορείο. Το βλέμμα απόγνωσης του, συναντά ασπρόμαυρες φωτογραφίες και μια πραγματικότητα επώδυνα οικεία. Τα χρώματα του POGOSTICK είναι σχεδόν όλα σε αποχρώσεις του γκρι. Δεν έχεις ποτέ κάτι το τόσο έντονο μπροστά σου. Καθώς άνετα ατενίζεις από το περβάζι, περνάς στο τελευταίο στάδιο του έργου.

O συγκάτοικος του Audrey έχει επιστρέψει μετά από ένα μήνα. Φωνάζει έξαλλος για την κατάσταση του σπιτιού ενώ ο Audrey πλένει τα πιάτα, εστιάζοντας στο κουζινομάχαιρο. Μαθαίνουμε ότι κάπου θα έπρεπε να υπάρχει και μία γάτα. Ο Audrey παίρνει τηλέφωνο τη θεία του. Απολύθηκε και απλά σκέφτεται να αυτοκτονήσει. Μετά από ώρες, η αστυνομία έρχεται. Ο Audrey περιμένει. Το δωμάτιο του κουκλόσπιτου έχει ξαναγίνει άσπιλα εφιαλτικό. Οι αστυνομικοί πάνε τον Audrey στο νοσοκομείο (ως υποψήφιο αυτόχειρα). Το δωμάτιο είναι πεντακάθαρο. Καθώς ο Audrey απομακρύνεται, ένας κόκκινος λεκές απλώνεται σταδιακά στο αμόλυντο περιβάλλον. Η ένταση έρχεται και φεύγει, όσο εύκολα μπορεί να απορροφήσει το πάτωμα τα υγρά της κλιμάκωσης.


Ανακαλύψτε την πολυσχιδή δουλειά του Persoff σε ένα αλλιώτικο site.

 

MUSICA
Mum: Yesterday Was Dramatic, Today Is Ok
Voice Of The Seven Woods: The Firefly Dusk/Winter's Temper 7"
Alexander Tucker: Old Fog

 



pictopia breeds... archive | email the author | author's profile
back to top



|home|about us|downloads|contact|oldies|events|

The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners.
All Rights Reserved.

This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4
Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+

Get Firefox!
Powered by vi