Bottom Feeder Salutations

Τα δίδυμα αδέρφια Tomer και Asaaf Hanuka μεγάλωσαν σε διαφορετικές ηπείρους. Το δίπολο της ύπαρξής τους αλλά και της καλλιτεχνικής τους ωρίμανσης τέμνεται στην κυκλοφορία της (τρόπον τινά) ανθολογίας με τον τίτλο BIPOLAR.

BIPOLAR #1 Writers: Tomer Hanuka, Elgar Keret Artists: Tomer Hanuka, Assaf Hanuka   Alternative Comics

Με απίστευτα ιδιόμορφο στυλ, τα αδέρφια Hanuka ακολουθούν ελαφρώς διαφορετικά μονοπάτια χωρίς αυτό να τους εμποδίζει να συναντιούνται σε ξέφωτα και σκοτεινά σοκάκια δημιοργικής έξαρσης. Αντλώντας τόνους από την ευρωπαική σχολή (κυρίως ο Assaf) αλλά και από τo νεότερo αμερικανικό underground υπογάστριο (Mazzuchelli, Columbia μεταξύ άλλων), δημιουργούν δικά τους, νοσηρώς (ως επί το πλείστον) σαγηνευτικά σύμπαντα.

Στην πρώτη ιστoρία με τίτλο Time Strips, ο Tomer (σε σενάριο και σκίτσο που θυμίζει αρκετά αυτό του Dave McKean στο CAGES) επιχειρεί την παράλληλη αφήγηση τεσσάρων διαφορετικών ιστοριών με κοινό θεματικό άξονα την ξεχωριστή οπτική γωνία που διαθέτει κάθε άνθρωπος σχετικά με τις ζωές των υπολοίπων. Θυμίζοντας σε στιγμές το Time Code του σκηνοθέτη Mike Figgis λόγω του τεμαχισμού των panel και του χρόνου αφήγησης (χωρίς βεβαίως να καινοτομεί όπως o Figgis), το Time Strips φέρνει κοντά ένα ζωγράφο, ένα στρατιώτη, ένα μικρό αγόρι καθώς και γάτες που δεν εκτιμούν την τέχνη με καθαρές γραμμές και αέναες λεωφόρους.

Στην δεύτερη ιστορία με τίτλο Pizzeria Kamikazee, ο Assaf στο σκίτσο και ο Elgar Keret στο σενάριο, μας δίνουν το πρώτο κεφάλαιο σε μια αφήγηση που θα μπορούσε να έχει κάλλιστα τίτλο Purgatory Blues. Ένας νεαρός αυτοκτονεί και βρίσκει δουλειά σε μια πιτσαρία όπου τα όνειρα αργοπεθαίνουν εσαεί. Καταπληκτικό cameo του Kurt Cobain και μία από τις πιο στοιχειωτικές γυναικείες παρουσίες στο χαρτί συνθέτουν ένα απόκοσμο cocktail.

Στην τρίτη και τελευταία ιστορία με τίτλο I love you, o Tomer δίνει το κατάλληλο Lynch-ικό κλείσιμο σε μια ιστορία που ούτως ή άλλως θύμιζε ήδη εφιάλτη. Πλάσματα (ανάλογα με τα κυήματα φαντασίας του Al Columbia στο BIOLOGIC SHOW) ερωτοτροπούν, αγγίζουν την θέωση και μοιραία, σκοτώνονται.

Με ένα ουρλιαχτό που καλύπτει πανί μουσκεμένο σε χλωροφόρμιο το δίπολο των διδύμων σας αποχαιρετά:

Am I Not Your Superhero? Am I Not Your Golden Chain?

ΜUSICA:
Wolf Eyes: Burned Mind