Defective Comics

Έχοντας ήδη δώσει το αριστουργηματικό SMOKE, η ανερχόμενη Alex De Campi πιάνει τη μπαγκέτα του σκηνοθέτη-ταχυδακτυλουργού και εν τω μέσω δημιουργικής οργασμικότητας, που θυμίζει βροχή μετεωριτών, ξεκινά φλεγόμενη πορεία. Αυτή η συλλογή θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα demo που δίνει μια πρόγευση του πολυδιάστατου ταλέντου της.

DEFECTIVE COMICS: Five Stories By Alex De Campi Written by: Alex De Campi Illustrated by: Rob Croonenborghs, Arthur Goodman, Paul Peart-Smith, Len O'Grady, Felipe Sobreiro Cover by: Lee O' Connor Self-published

Για μια συγγραφέα που θα δώσει (και έχει ήδη αρχίσει να δίνει) ένα ιδιάζον χρώμα σε mainstream εταιρίες και διαφορετικά genres, το DEFECTIVE COMICS είναι ένα ιδεατό calling card. Οι δημιουργικές της ευαισθησίες συγκεράζονται με την ανάγκη της να εκφραστεί μέσα από όλα τα μήκη του φάσματος που της προσφέρει το μέσο. Οι πέντε ξεχωριστές ιστορίες της σε αυτό τον self-published τόμο, έχουν ως μέσο διαφορετικές τεχνοτροπίες, αλλά κινούνται από μια ενοποιό αίσθηση πάθους και μια ολωσδιόλου αυθεντική φωνή.

Στο "Humbleby" με τη συνοδεία του Paul Peart-Smith, η De Campi μας δίνει μια ιστορία που θα μπορούσε άνετα να γίνει γλυκερά μελοδραματική. Ο κεντρικός ήρωας, μετά από την απώλεια της γυναίκας του, ξαναβρίσκει το νόημα της ύπαρξης του, ακολουθώντας τον βόμβο μιας αλογόμυγας. Χωρίς βαρύγδουπες εξάρσεις, η αγάπη είναι ο από μηχανής θεός που σηματοδοτεί το τέλος. Υπέροχη απεικόνιση συναισθημάτων και λιτοί, ρεαλιστικότατοι διάλογοι, δίνουν το επίχρισμα της μοναδικότητας σε αυτή την υπέροχη βινιέτα για την σύγχρονη βρετανική αστική πραγματικότητα.

Στο "High & Lonesome", η De Campi, με χαμαιλεόντια άνεση, μεταπηδά στο horror/sci-fi genre και η πλοκή δεν εκτυλίσσεται πια στο Hackney, αλλά στο μακρινό διάστημα και σε μια σχεδόν χαμένη άκατο. Υπέροχο pacing και μετάδοση της φρίκης του διαστήματος από τον Len O'Grady ενώ και εδώ η De Campi αποδίδει συναισθήματα όπως ο τρόμος και η κλειστοφοβία, με άνεση και θεατρική διαύγεια. Η σκηνική οικονομία παραμένει το ατού της, καθώς δεν διαταράσσει τις νεφελώδεις παύσεις με περιττούς διαλόγους ή αχρείαστα gags.

Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη για μένα προέρχεται από το "Wild Swan". Το artwork του Arthur Goodman, σε καθαρά manga μονοπάτια, με οδηγούσε εξαρχής σε συγκεκριμένες συναισθηματικές καταστάσεις. Την γλυκύτητα του σχεδίου εκμεταλλεύεται η De Campi, για να μας δώσει ένα αλληγορικό παραμύθι με ίχνη αιθέριας τραγωδίας. Θυμίζοντας τον ψυχομύθο της Ursula Le Guin, με τίτλο "The Ones Who Walk Away From Omelas", η ιστορία της De Campi πραγματεύεται τις έννοιες της ουτοπίας και του απαραίτητου στοιχείου του αποδιοπομπαίου τράγου. 'Αλλη μια αψεγάδιαστη πτυχή μιας "defective" συλλογής.

Μεταπηδώντας από τη μία άκρη του φάσματος στην άλλη, φτάνουμε στο "6 Characters". Σκοτεινό, θολό σκίτσο, από τον Rob Croonenborghs, με μια καφκική αίσθηση παρακμής, συνθέτουν αυτή τη βυθισμένη στο λήθαργο αφήγηση. Η De Campi ουσιαστικά πια σκηνοθετεί ένα ταινιάκι μικρού μήκους, με θέμα την συγγραφική έμπνευση και τον χαμένο (ονειρικό και μη χρόνο). Με ισόποσες δόσεις Proust και Gaiman, η De Campi εξερευνά τις έννοιες της ματαιότητας και της ιδεατής πραγματικότητας. Οι εφιαλτικές πινελιές του σεναρίου αποτυπώνονται στην εντέλεια από τον Croonenborghs και αυτό το short story κατεβαίνει σαν ένα ομιχλώδες αφέψημα.

Μόλις εξατμιστούν οι παρενέργειες της λήθης, ξυπνάμε στο αριστουργηματικό κλείσιμο της ανθολογίας. Το "Us Vs Them" αποτελεί μια υπαρξιακή φάρσα, που αντλεί τις ρίζες της από το έργο του Samuel Beckett, WAITING FOR GODOT. Στα χαρακώματα, δύο ξεχασμένοι στρατιώτες (που θα μπορούσαν να είναι οι Vladimir και Estragon) περιμένουν την άφιξη ενός εχθρού που δεν φτάνει ποτέ. Σε αυτή την ιστορία, ο θεατρικός τρόπος γραφής της De Campi γίνεται έκδηλος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και οι δυνάμεις της βγαίνουν όλες μαζί στην επιφάνεια. Οι λιτοί, μα συνάμα ρεαλιστικότατοι, διάλογοι της, σε περιβάλλον αφηρημένο και σχηματικό, δημιουργούν, με μια ευαισθησία (που δεν προσπαθεί να κρύψει), ένα αμάλγαμα λυρικό και άξιο χαράγματος σε μύχια σοκάκια μνήμης.

Αν ένα hand-numbered (στα 150 αντίτυπα) και self-published τομάκι δύναται να εμπεριέχει τόση ομορφιά, ανυπομονώ να δω την προβολή της De Campi σε όλο το φάσμα που μπορεί να της παράσχει το μέσο. Είμαι σίγουρος πως το ταξίδι θα είναι υπέροχο και θα μας πάει σε αχαρτογράφητες περιοχές.

Nothing to be done?
Ι Beg to differ.

ΜUSICA

Στο ρόλο του ενορχηστρωτή και βασικής κινητήριας δύναμης που πλαισιώνεται από ένα αξιοθαύμαστο επιτελείο (όπως εδώ η De Campi), έρχεται στο νου, o βιρτουόζος μπασίστας Les Claypool (Primus). Από το avant garde μεγαλείο των Primus (με personal fave το BROWN ALBUM), o Claypool πέρασε σε πληθώρα projects, διαρρηγνύοντας με χαρακτηριστική άνεση τους υμένες κριτικής που οριοθετούν τα μουσικά είδη.

Η πρόταση της εβδομάδας έρχεται με τη μορφή του uberproject Colonel Claypool's Bucket Of Birdie Brains. O Claypool παίρνει τη μπαγκέτα και κατευθύνει το διαδιαστατικό όχημά του σε επίπεδα ύπαρξης με αρωγούς την παράνοια του κιθαρίστα Buckethead, την μαεστρία του πρώην drummer των Primus, Brain, καθώς και την αλλέγκρα διάθεση του funk keyboardist, Bernie Worrell (Parliament, Funkadelic). Το αποτέλεσμα μένει να το ακούσετε.

Σας αφήνω με την περιγραφή του ίδιου του Claypool για την πρώτη περιοδεία της μπάντας: "a traveling, oversized sock-puppet show spawned by the characters of a Tobe Hooper film and scored by Danny Elfman on bad acid."

Funk On!