Sweet Emotion

Καθώς η στήλη γερνάει αδυσώπητα, γίνεται ολοένα και πιο γλυκερή. Λουλουδάκια, κορδέλες που στεφανώνουν τα όνειρά σας, κοκκινολαίμηδες που τιτιβίζουν έξω από το παράθυρό σας είναι μόνο λίγες ψηφίδες από το μωσαϊκό αγάπης που θα απλωθεί μπροστά σας.

Τhe Sweet Collection Writer/Artist: Leland Myrick Adept Books

Η ανωτέρω εισαγωγή αδικεί τα τεύχη του Sweet του Leland Myrick για πολύ περισσότερους λόγους από τους προφανείς. Ο Myrick είναι μία από τις πιο ξεχωριστές δημιουργικές φωνές των τελευταίων χρόνων. Τα πέντε τεύχη της σειράς SWEET που κυκλοφόρησαν από την Adept Books το 1998 και 1999, έστρεψαν για πρώτη φορά το ενδιαφέρον κοινού και κριτικών στη δουλειά του. Οι υποψηφιότητες για Ignatz και Harvey Awards ολοκλήρωσαν το φινίρισμα κριτικής αποδοχής της σειράς και μένει τώρα μέσω αυτού του trade να ξύσουμε κάτω από την επιφάνεια.

Η ελλειπτική, μελαγχολική απεικόνιση χαρακτήρων από τον Myrick σε ασπρόμαυρους τόνους είναι ένα ιδιότυπο σήμα κατατεθέν του (αν και στο MISSOURI BOY που θα κυκλοφορήσει εντός των ημερών από την FirstSecond Books, χρησιμοποιεί το χρώμα με άψογα αποτελέσματα). Τα -πολλές φορές σιωπηλά- panels του, αναδίδουν ένα αίσθημα λυρικής μελαγχολίας. Σε γενικότερες γραμμές οι λιγοστοί του διάλογοι θυμίζουν σπαρτιατικής χροιάς haiku. Όπως και στο Bright Elegy (http://www.comicdom.gr/pictopia_archive.php?id=341), οι εμμονές του παραμένουν σφηνωμένες στο δίπολο αγάπη/προδοσία. Πέντε διαφορετικά καδράκια αποτελούν ισάριθμες πύλες σε γλυκόπικρους ελεγειακούς κόσμους.

Στο Woman In My Window, έχουμε μια vampire love ιστορία, απογυμνωμένη όμως από σκληροπυρηνικές γοτθικές μανιέρες. Δεν διακατέχονται οι σελίδες από μια αίσθηση κατήφειας και μυστικοπάθειας. Ο βασικός χαρακτήρας βλέπει μια βρικολάκισσα, την ερωτεύεται και περιμένει να ενωθούν. Ενώ αυτή πεισματικά τον αποφεύγει αρχικά, τελικώς έρχονται σε σύζευξη μέσω αίματος και γλυκύτατης τελετής. Το αποτέλεσμα θυμίζει τα βιβλία της σειράς Μικρός Βρικόλακας που εκδιδόνταν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Γράμματα. Χιούμορ και αγάπη στο προσκήνιο και ουχί αίμα και δαντέλα. Μια σχεδόν παιδική βαμπιροιστορία με το πρέπον αίσιο τέλος.

To χιούμορ επιστρέφει στο δεύτερο τεύχος του SWEET αλλά δυστυχώς όχι και το αίσιο τέλος. Στην ιστορία με τίτλο The Librarian, κεντρικός χαρακτήρας είναι ένας δεσμοφύλακας που ερωτεύεται μια κατάδικο. Το προσωνύμιο που της έχουν δώσει στη φυλακή είναι “the librarian” εξαιτίας της μανίας της με το διάβασμα. Ο λόγος φυλάκισης της ήταν η δολοφονία του αρραβωνιαστικού της που με κάποιον τρόπο την είχε πληγώσει. Πείθει τον ερωτευμένο δεσμοφύλακα να την απελευθερώσει και τελικά τον αφήνει ζωντανό (πλην νεκρό μέσα του) μακριά από τη ζωή της. Ενώ η vamp της προηγούμενης ιστορίας προτιμά να μοιραστεί έναν νέο κόσμο με τον αγαπημένο της, αυτή η ηρωίδα το αρνείται. Διαφορετικές μορφές αγάπης, στα πρόθυρα του θανάτου και της γέννησης κόσμων. Ο σταυρός στο μέτωπο του δεσμοφύλακα αποκτά έντονη συμβολική σημασία.

H Τρίτη ιστορία (End Of The World) μιλάει για το κυριολεκτικό τέλος του κόσμου. Στον πλανήτη Άρη, η αποικία θα δεχτεί ολοκληρωτική επίθεση από τη Γη. Μια φοιτήτρια Τέχνης αποκτά την εμμονή να ζωγραφίσει το τέλος του κόσμου. Το ερωτικό ενδιαφέρον θα έρθει στο πρόσωπο ενός υπαλλήλου του κυλικείου της σχολής της που δεν συμμερίζεται τις απόψεις της. Θα αντιμετωπίσουν μαζί την καταστροφή και θα ενωθούν πάνω από ένα noodle sandwich. Οι ακραίες καταστάσεις εξομαλύνονται μέσα από το πρίσμα της καθημερινότητας που αποκτά την δική της μαγική αύρα χάρη στη γραφίδα του Myrick. Υπάρχει έντονο το στοιχείο της αυτοαμφισβήτησης αλλά όχι της μοιρολατρίας. Οι έντονα μελανωμένες γραμμές χαράσσουν πλαίσια που δεν περιορίζουν αλλά επεκτείνουν τα όρια της φαντασίας.

Στο Captive, σεναριακά ο Myrick και πάλι ακροβατεί στις παρυφές του μελοδράματος, όμως το σχέδιο του αναδεικνύει μια θεσπέσια αίσθηση ειρωνείας που δικαιώνει την πλοκή. Μια άποικος βλέπει τον άντρα της να δολοφονείται από Ινδιάνους και εν συνεχεία ζει μαζί τους και παντρεύεται το δολοφόνο του άντρα της. Το τέλος του δικού της κόσμου φέρνει την αρχή ενός νέου. Όταν δε, έρχεται η ώρα να διαλέξει ανάμεσα στους δύο, δεν προδίδει την καρδιά της. Για μια ακόμα φορά, ο τρόπος σχεδιασμού υπερβαίνει σεναριακές δομές και αναδεικνύει συναισθηματικά βάθη μη ανιχνεύσιμα αυτομάτως.

H τελευταία ιστορία (The Accelerated Man) εκτυλίσσεται στο 1930 και έχει αρκετές δόσεις paranormal steampunk humour. Ένας επιστήμονας προσπαθεί να δημιουργήσει έναν ανθρώπινο κλώνο που μεγαλώνει ηλικιακά με ραγδαίους ρυθμούς. Προσλαμβάνει μια επιστήμονα για να τον βοηθήσει στην προσπάθειά του. Στην πορεία, αυτή ερωτεύεται τον γιο του, ο οποίος έχει πάθος με τη φωτογραφία (κάτι που ο πατέρας του θεωρεί άχρηστο). Όταν το πείραμα ξεφύγει, ο γιος αναγκάζεται να αποκεφαλίσει τον κλώνο με το τρίποδο της μηχανής του, σώζοντας έτσι τη ζωή του πατέρα του. Το ζεύγος αποκαλύπτει στον γηραιό επιστήμονα την αλήθεια για τον επικείμενο γάμο και η επιστήμη μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.

Σε αλλοπρόσαλλες καταστάσεις, από τον πλανήτη Άρη, ως το προπολεμικό εργαστήριο ενός αλλοτινού Frankenstein, ο Myrick τοποθετεί τον νιφαδένιο πυρήνα των ιστοριών του σε περίοπτη θέση, έστω για να τον δει με χαμόγελο να λιώνει στιγμιαία μπροστά στα μάτια μας.

FILMTERRA (NON) OBSCURA:
Το Last Night (http://www.imdb.com/title/tt0156729/) είναι μια ταινία του Don McKellar για το τέλος του κόσμου. Δεν έχει να κάνει διόλου με την καταστροφή μα με την ερωτική ζωή των ανθρώπων καθώς στροβιλίζονται σαν το τίποτα μπροστά στην επερχόμενη λήξη. Με τον David Cronenberg σε μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο, ο McKellar μας ξεναγεί σε ένα πολύ ρεαλιστικό μα συνάμα μαγικό τέλος. Η αγάπη παραμένει αλώβητη εν τω μέσω της ζωής; Δείτε και κρίνετε πως ο Kαναδάς μας δίνει συνεχώς πράγματα μετά τους Rush, τους Voivod και τον Cronenberg που μας βοηθούν να τα βγάζουμε πέρα.