A Wave Of Mutilation

Πολλές φορές, έχουμε συναντήσει, σε έργα αγαπημένων δημιουργών, επαναλαμβανόμενα μοτίβα και εμμονές, που καίνε με ασίγαστο πάθος. Με ανάμικτα συναισθήματα θαυμασμού και αποστροφής, παρακολουθούμε τις κυματοειδείς απολήξεις των εμμονών του Dave Cooper, στο ακόλουθο πόνημα.

RIPPLE Writer/Artist: Dave Cooper Edited by: Gary Groth Introduction by: David Cronenberg Published by Fantagraphics Books

Ακολουθώντας την μορφή μιας άτυπης τριλογίας (με τα μέλη της να στιγματίζονται από εμμονές για το σεξ και τη σάρκα), ο Dave Cooper παρέδωσε τα τεύχη της σειράς WEASEL. Το WEASEL ήταν σαφώς πιο σκοτεινό από πλευράς ατμόσφαιρας καθώς και πιο εξελιγμένο από πλευράς τεχνικής, σε σχέση με τους προκατόχους του στην μιαρή φαντασία του Cooper, τα SUCKLE και CRUMPLE, αντιστοίχως. Εδώ, όμως, η εμμονή του για τη σάρκα αγγίζει σχεδόν υπερβατικά ύψη και η σύζευξη της με τη σεξουαλικότητα είναι αριστουργηματική.

Στα πέντε τεύχη του WEASEL, o βασικός χαρακτήρας, ονόματι Martin, παραδίδεται ολοκληρωτικά σε μια αποκαλυπτική εμπειρία (με ευκρίνεια που σε κάνει να πιστεύεις πως o Cooper αναφέρεται σε προσωπικό βίωμα) που του αλλάζει τη ζωή. Το RIPPLE είναι ουσιαστικά το χρονικό της συνταρακτικής συνεύρεσής του με την Tina. Στην αρχή της αφήγησης, βλέπουμε τον Martin, σχεδόν τσακισμένο από την εμπειρία που είχε πριν από δύο χρόνια, να προσπαθεί να αποτυπώσει σε ένα comic book narrative τις λεπτομέρειες του συμβάντος. Η περιγραφή του ξεκινά από τα νέα για κρατική χρηματοδότηση, που αφορά την πρότασή του για μιας ερωτικής φύσεως καλλιτεχνική έκθεση. Εξαιτίας της, ο Martin αποφασίζει να βάλει στον πάγο τα comic book projects στα οποία συμμετείχε μέχρι εκείνη τη στιγμή και να ξεκινήσει το "uberproject" που θα τον καθορίσει ως καλλιτέχνη. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, θεωρούσε τη δουλειά του στον χώρο των comics ως απλά χρηστική και υποταγμένη στις ιδέες σεναριογράφων που δεν είχαν σχέση με τον ψυχισμό του (εσκεμμένα, η δουλειά του Martin, με το faux kiddie στιλ της, έχει προφανείς ομοιότητες με το DAN AND LARRY IN: DON'T DO THAT!, του ίδιου του Cooper). Προκειμένου να προχωρήσει, όμως, έπρεπε να βρει την "μούσα" του.

Στην αναζήτηση του, ο Martin είχε θέσει ως όρο στον εαυτό του το να βρει ως μοντέλο μια κοπέλα καθημερινή και όχι τυπικά όμορφη. Οι προσπάθειές του είχαν αποβεί άκαρπες, ως τη στιγμή που μια από τις γυναίκες στις οποίες τυχαία στο δρόμο είχε δώσει ένα φυλλάδιο-αγγελία, τον πήρε τηλέφωνο και κανόνισε το πρώτο ραντεβού. Το όνομά της ήταν Tina και η αθώα, παιδική σχεδόν, εμφάνισή της, σε συνδυασμό με μια (σύμφωνα με τον ίδιο τον Martin) έλλειψη γοητείας και συμβατικής ομορφιάς, ήταν τα πρώτα στοιχεία που πυροδότησαν τη χημική αντίδραση στο μυαλό του Martin: της ανήκε ολοκληρωτικά από την πρώτη στιγμή.

Έχοντας αγοράσει κουστούμια από latex, o Martin χρησιμοποιεί την Tina ως μοντέλο και παράλληλα, της εκμυστηρεύεται τις μύχιες φαντασιώσεις του. Το έργο του ενσωματώνεται στη γενικότερη φιλοσοφία/εμμονή του για την σάρκα, που ονομάζει "Ripple". Για τον Martin, το Ripple αποτελεί ένα gestalt ηδονής και σάρκας, που μεταφέρει κυματοειδείς αντιδράσεις σε όλες τις στοιβάδες της ανθρώπινης ύπαρξης. Καθώς μοιράζεται την θεωρία του με την Tina και βλέπει πως δεν τον χλευάζει, απορροφάται όλο και περισσότερο μέσα στο είναι της, όπως το οραματίζεται ο ίδιος μέσα σε ένα, παλιρροϊκό σχεδόν, κύμα σωματικής ενέργειας. Την αντιμετωπίζει ως ένα έντομο στα πρόθυρα της εξαφάνισης, στο οποίο παραδίδεται ερωτικά, αδιαφορώντας για τις συνέπειες (ερωτισμός, ο καμβάς της σάρκας, έντομα και ανεξέλεγκτη λίμπιντο, αποτελούν στοιχεία αναφοράς για τον -επίσης Καναδό- σκηνοθέτη David Cronenberg, ο οποίος σημειώνει πολύ εύστοχα, μεταξύ άλλων, στον πρόλογό του για το RIPPLE, πως η Tina μετατρέπει τον Martin από θεωρητικό της σάρκας σε ασκητή του ερωτισμού, δύο πολύ διαφορετικές καταστάσεις).

Το παροξυσμικό όνειρο του Martin αποτυπώνεται με ελαφρώς πιο καρτουνίστικό στυλ και κόκκινο μελάνι. Αυτό το "narrative μέσα στο narrative" λειτουργεί καταλυτικά για την αισθητική του comic και θυμίζει όχι απλά την αλλαγή των γωνιών λήψης σε μια ταινία, αλλά και τις ρευστές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα σε ένα όνειρο. Η εμμονή του Martin για την Tina αποτυπώνεται σε εκρήξεις ζήλειας (καθαρά μονόπλευρες) και σε μια αίσθηση ιδιοκτησίας που έχει ο Martin για αυτήν.

Αναπόφευκτα, το όνειρο-βίωμα του Martin θα φτάσει σε ένα κρεσέντο, πριν καταρρεύσει μέσα στον εαυτό του. Σε μια κατακλυσμιαία έκλυση ενέργειας, η Tina θα εκπληρώσει όλα τα απωθημένα του Martin, σε μία στιγμή. Ο ίδιος θα νιώσει πως τόσο αυτός όσο και η Tina, συναντήθηκαν μέσα στο Ripple και άγγιξαν το απόλυτο σημείο ηδονής και παράνοιας, ταυτόχρονα. Η περιγραφή του Cooper είναι τόσο έντονη, ώστε να γίνεται ανησυχητικά ανατριχιαστική.

Τα επόμενα δύο χρόνια, ο Martin, μη μπορώντας να επανέλθει στα επίπεδα συνειδητοποίησης και αφύπνισης που είχε φτάσει, εξαιτίας της σχέσης του με την Tina, σχεδόν καταρρέει, ενώ παράλληλα εκδίδει το χρονικό των γεγονότων που τον ταλάνιζαν. Κανείς, όμως, δεν τον κατάλαβε. Πολλοί το βρήκαν σκαμπρόζικα χιουμοριστικό. Η σισύφεια φύση του προβλήματος του είναι πως έφτασε τόσο κοντά να συνειδητοποιήσει κάτι το απόλυτα υπερβατικό κι όμως, κάθε φορά, το νόημα του θα του διαφεύγει.

http://www.davegraphics.com/

Musica

Προφανές ναι, τετριμμένο όχι. Ανακαλύψτε τους (Men Of) Porn. Mε τον Dale Crover (Melvins) στα drums ξερνάνε απίστευτα βαρύ, ψυχεδελικό doom-o-fuzz, με υπνωτιστικές και οργασμικές συνέπειες. Τσεκάρετε τα "Wine", "Women and Song" και "Experiments In Feedback". Πέρσι, έκαναν tour με Scissorfight και φέτος με Melvins. Nuff said.