Bug-Eyed Surprises

THE UNEXPURGATED TALE OF LORDIE JONES Writer/Artist: Marc Ngui Cover Design: Magda Vojtyra Conundrum Press

Αυτό το μικρό τομιδιάκι των ενενήντα σελίδων είχε εμφανιστεί μπροστά μου και σε ένα comic shop-τρύπα στο Παρίσι, θαμμένο κάτω από πολλές κόπιες του EIGHTBALL #8 (το εν λόγω μαγαζί είναι ένα από τα πιο παράξενα θεάματα που έχω αντικρίσει: μηδενική λειτουργικότητα, σε τριάντα τετραγωνικά, με στοίβες, κυρίως, ανεξάρτητων αμερικάνικων comics, χωρίς καμία ουσιαστική συνοχή στον τρόπο τοποθέτησης - μπορούσες να πετύχεις το πρώτο τέυχος του BLAB κάτω από μια ντάνα YUMMY FUR και πέντε κόπιες BIOLOGIC SHOW #0 δίπλα από ένα ACME NOVELTY DISPLAY, γεμάτο με παλιά τεύχη ΜAD). Καθώς η ανασκαφή είχε κρατήσει πολλή ώρα, το μόνο που συγκράτησα από αυτό το τομάκι ήταν η αξιομνημόνευτη επιλογή χρωμάτων στο εξώφυλλο. Όταν το ξαναπέτυχα, στο Gosh Comics, ήταν και πάλι παραχωμένο κάτω από πολλά τεύχη NAUGHTY BITS της Roberta Gregory. Αυτή τη φορά, το ξεφύλλισα με τη δέουσα προσοχή. Η μικρή, παράξενη και σκοτεινή ιστορία του, έχει ως εξής:

Ο Marc Ngui, γεννηθείς στην Gyana, μεγάλος πρόμαχος της D.I.Y αισθητικής, φτιάχνει comic zines από το 1989. Το περιεχόμενο του παρόντος τόμου είχε πρωτοδημοσιευτεί σε ένα ασπρόμαυρο, φωτοτυπημένο zine, το 1996, με τον τίτλο ΤHE BOY WITH A PIG UP HIS ASS. Αφού το ξαναδούλεψε, το ρετουσάρισε και το κυκλοφόρησε με τον πιο μυστηριωδώς intellectual τίτλο, THE UNEXPURGATED TALE OF LORDIE JONES. H πλοκή του είναι, ουσιαστικά, μια εκμοντερνισμένη εκδοχή ενός παραμυθιού της Καραϊβικής.

H Tooth Fairy επισκέπτεται το σπίτι του Lordie Jones, όπου έχουν δηλωθεί αρκετά δόντια για συγκομιδή. Με φρίκη, ανακαλύπτει πως τα δόντια κάτω από το μαξιλάρι του μικρού είναι απλά σπόροι καλαμποκιού βαμμένοι με blanco. Ο Lordie είχε σκεφτεί πως θα μπορούσε να βγάλει κέρδος από το αλισιβερίσι δοντιών. Γεμάτη θυμό, όμως, η Tooth Fairy, αποφασίζει αμέσως να τον τιμωρήσει, βγάζοντας μια γυάλα που περιέχει ένα έμβρυο γουρουνιού, μέσα από την τσάντα της.

H ζωή του Lordie, σταδιακά, αλλάζει. Τα οπίσθιά του μεγαλώνουν συνεχώς. Τα παντελόνια του σχίζονται το ένα μετά το άλλο. Η όρεξη του έχει αυξηθεί σε βαθμό παράνοιας. Με ένα υπέροχο και παράλληλα διεστραμμένο τρόπο, ο Ngui περιγράφει τις καθημερινές δραστηριότητες του Lordie: Χιονοπόλεμος, Pie-eating contests και σχολικοί διαγωνισμοί, εκτυλίσσονται με μουσικό χαλί τα γουργουρητά της κοιλιάς του πιτσιρικά. Καθώς τα οπίσθιά του μεγαλώνουν σε εμβαδό, ο αντίκτυπος φαίνεται και στα όνειρά του. Σε μια σκηνή που θυμίζει ιστορία του Thomas Ott (ή έστω, το ευχάριστο διάλειμμά της), ανάμεσα σε βαθιά χαραγμένες σκιές, ο Lordie συναντά το γουρούνι που ζει μέσα του και μοιράζονται απλές ανησυχίες.

Τα πράγματα επισημοποιούνται, με μια επίσκεψη στο γιατρό. Η σχετική ακτινογραφία δείχνει την αδυσώπητη αλήθεια. Το γουρουνάκι που μεγαλώνει στο έντερο του Lordie γίνεται ιατρική πραγματικότητα. Ένας απαθής, Γκονζοειδής επιστήμονας εξηγεί τα νέα στον Lordie και μετά του ζητάει φωτιά. Ίσως ο μικρός θα έπρεπε να αρχίσει να καπνίζει.

To σημείο τήξης της πραγματικότητας του Lordie δεν αργεί να φτάσει. Καθώς τρώει στην καφετέρια, τα πειράγματα κλιμακώνονται. Όταν κάποιος του κατεβάζει το παντελόνι, ο θυμός του ωθεί τα πράγματα στα άκρα. Η κάθε σελίδα του comic αποτελείται από ένα μόνο panel (όπως και στο RETURN OF THE ELEPHANT). Μέσα σε τέσσερα panels, βλέπουμε την επώδυνη έξοδο του γουρουνιού από το στόμα του Lordie. Ο τρόπος που απεικονίζει o Ngui τη διαδικασία "γέννησης", μπορεί να εξηγήσει την επιλογή του ως illustrator μιας εκ των εκδόσεων του A THOUSAND PLATEAUS των Deleuze και Guattari (μέρος του διπτύχου "Capitalism and Schizophrenia"), όπου, μεταξύ άλλων, αναλύεται και η έννοια της μεταμόρφωσης ενός ανθρώπου σε ζώο.

Σε γενικές γραμμές, ο Ngui παίρνει ένα "Stand By Me" σκηνικό και το μπολιάζει με υποδόριες Cronenberg-ικές ενέσεις. Ο μικρός ονειροεφιάλτης του, κλείνει με τον Lordie και το beast within να σχίζουν το νυχτερινό αιθέρα. Ένα μικρό, ιδιόρρυθμο comic, το UNEXPURGATED TALE OF LORDIE JONES αξίζει πολλά περισσότερα από το να μένει θαμμένο σε σκέψεις και στοιβάδες χάρτινων αναμνήσεων...

http://www.bumblenut.com/

MUSICA

Απόλυτο soundtrack ενός σαρκαστικού, παράξενου παραμυθιού, μπορούν να παράσχουν, ανά πάσα στιγμή, οι Ween. Με επιρροές κάπου ανάμεσα στο χάος που χωρίζει τους They Might Be Giants με τους Yes, οι nerdy, μαγευτικές ελεγείες των Ween, αξίζει να συνοδεύουν παιδικά όνειρα. Προσωπικό favourite, το πιο prοggish πόνημά τους, με τίτλο "The Mollusk".

http://www.ween.com/chocodog/ween/