Freebootin' Paradox Stories Of Divinity

Το 1996, ο Barry Windsor-Smith ξεκίνησε ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο. Ο σκοπός του απλός: να εστιάσει στις ιστορίες που το μυαλό του είχε υφάνει για να στηρίξουν το εντυπωσιακό και ιδιοσυγκρασιακό σκίτσο του. Τουλάχιστον αυτό είχε φανεί αρχικά.

BARRY WINDSOR SMITH'S STORYTELLER Vol.1 Writer/Artist: Barry Windsor-Smith Inkers: Alex Bially & Barry Windsor-Smith Colorists: Tom Vincent & Barry Windsor-Smith Letterers: Joon Kostar, Pat Brosseau Editorial Liaison For Dark Horse: Diana Schutz Published By Dark Horse

Θα ήθελα να πω πως το STORYTELLER αποτελεί το έπος του Smith, άλλα υπάρχει μια hardcover συλλογή διάφορων illustrations του, με τον ίδιο τίτλο. Σύμφωνα με τον πρόλογο του (εκδότη της Dark Horse) Mike Richardson, πάντως, ο Barry Windsor-Smith είχε δώσει αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα (εχρμ) για την ιστορία και το artwork της σειράς. Υποθέτω πως όλα συνάδουν με τον αέρα μεγαλοπρέπειας που αναδίδει ορισμένες φορές ο καλλιτέχνης, είτε λόγω της προσθήκης του οικογενειακού του ονόματος (Windsor), είτε λόγω των επιρροών του από Rossetti και Botticcelli στη δουλειά του, είτε και εξαιτίας της απόφασης του να απομακρυνθεί από τα comics, για μεγάλο χρονικό διάστημα, για να αφοσιωθεί στην τέχνη του. Το θέμα είναι πως ο Smith δεν είναι τελικά ο Joey DeMaio αλλά ο David DeFeis του είδους. Η μεγαλοστομία και το πομπώδες στοιχείο του έργου του συνοδεύονται, στο STORYTELLER, από μια γήινη συναισθηματικότητα και μια αμεσότητα που πολλά έργα sci-fi ή fantasy, δυστυχώς, δεν διαθέτουν.

Η σειρά STORYTELLER έφτασε τα εννέα τεύχη, πριν σταματήσει να κυκλοφορεί από τη Dark Horse. Κάθε τεύχος ήταν oversized και έφτανε τις σαράντα σελίδες. Αποτελούταν από τρία διαφορετικά sagas, τα οποία, εναλλάξ, είχαν την μεγαλύτερη έκταση σε κάθε τεύχος.

Το πρώτο conanesque saga, με τίτλο "Freebooters", εξιστορεί τις περιπέτειες ενός νεαρού βάρδου. Τα οράματα που βλέπει τον οδηγούν στην πόλη Shahariza, προς αναζήτηση του μεγάλου πολεμιστή Axus. O Axus ηγείται μιας συμμορίας μικροληστών και λαθρεμπόρων, έχει την δική του ταβέρνα και δρα εθιμοτυπικά πλέον με την συγκατάθεση του τοπικού άρχοντα. Στην ταβέρνα όπου τον βρίσκει ο βάρδος έχει ξεσπάσει ένας, τυπικός για το είδος, καβγάς. Οι συνειρμοί γίνονται εύκολα με παλαιότερες δόξες του Fantasy παρελθόντος, όμως αυτό που φέρνει ο Smith είναι το υπέρoχα μεγαλοπρεπές artwork του, καθώς και ο συγκερασμός του λυρικού στοιχείου με το θυμοσοφικό (και χονδροειδές ακόμα) χιούμορ. Οι λυρικές διαστάσεις του saga στηρίζονται περισσότερο από τις προφανείς αρετές του artwork και το αποτέλεσμα έχει την διακριτή στάμπα ενός δημιουργού.

Στο sci-fi saga με τίτλο "Paradoxman", ο Smith παίζει με άλλο ένα cliché: Το ταξίδι στο χρόνο και τα επικείμενα χρονικά παράδοξα μεγεθύνονται ως καταστάσεις από την, ψυχεδελική σχεδόν (καθώς και trademark για τον Smith), χρήση χρωμάτων. Ο βασικός θεματικός άξονας της ιστορίας είναι οι συνεδρίες ψυχανάλυσης του κεντρικού ήρωα, που αφηγείται, μεταξύ άλλων, alien probes, post-apocalyptic καταστροφές και την ανακάλυψη μιας Time Bike. Και πάλι, ο ιδιάζοντας τρόπος γραφής του Smith (άλλοτε high brow και άλλοτε απολαυστικά low brow χιούμορ) εξαλείφει τις αμφιβολίες για την χρήση των cliché. Ακόμη ένα εξαιρετικά fun ride στη φαρέτρα της ανθολογίας.

Στο τελευταίο κομμάτι του παζλ, με τίτλο "Young Gods", ο Smith αποτίνει φόρο τιμής στον Jack Kirby και προσφέρει άλλη μια διασκεδαστικά επική ιστορία. Ο Prince Heros πρόκειται να παντρευτεί την αλαφροΐσκιωτη αδερφή της Θεάς Αdastra (κεντρική ηρωίδα ενός υπέροχου ομώνυμου spin-off από τον Smith) και έχει τις αμφιβολίες του. Η Adastra (που περνάει πολύ καιρό στη Γη, υιοθετώντας τη διάλεκτο και αρκετές τοπικές συνήθειες) κατορθώνει να πείσει τον Heros για μια τελευταία μεγάλη περιπέτεια πριν τα βασιλικά καθήκοντα. Έντονα απολαυστική σεξουαλικότητα και υπέροχες εικόνες, συνθέτουν κάτι πραγματικά μοναδικό.