Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
  • column info
    new stuff

    Ξ“Β“Ξ“οŸƒ ÝíΓʽ site ðïá Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β³Ξ“οŸƒ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βž Ξ“ΚΌΞ“ΒœΞ“Β³Ξ“Β§ Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β°Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“Β£Ξ“Β¬Ξ“Κ½Ξ“Ξ„Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βœ Ξ“οŸ‚Ξ“Β½Ξ“Β³Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€• Γ­Γʽ Ξ“Β°Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€•Ξ“Ξ…Ξ“Β¨Ξ“οŸƒΞ“ΒŸ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² ôéò Ξ“οŸ‚Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“οŸ„Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΞŽΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Β©Ξ“Β² Ξ“Β·Ξ“Ξ‰Ξ“Β±Ξ“ΒŸΞ“Β² Γ­Γʽ ôïá Ξ“οŸ…Ξ“οŸƒΞ“Ξ†Ξ“Β½Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Ξ„Ξ“Β©. Ï Ξ“οŸƒΞ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“β€•Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“οŸƒΞ“Β½Ξ“Β¨Ξ“Ξ…Ξ“Β­Ξ“β€•Ξ“Β² Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“ΒžΞ“Β² ôïá comicdom.gr, Ξ“Ξ†Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“ΒŸΞ“Β¦Ξ“οŸƒΞ“Β© Γ­Γʽ Γ³ΓʽΓ² Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βœ ãéΓʽ Ξ“ΞŒΞ“Β«Ξ“Κ½ Γ΄Γʽ updates, Ξ“ΞŽΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Γ­Γʽ ìçí Ξ“Β·Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“οŸƒ ðïôÝ ôçí "Ξ“Β¬Ξ“Β°Ξ“ΒœΞ“Β«Ξ“Κ½".




 Reviews 24/10: LOGICOMIX από τον Αριστείδη Κώτση.


 Reviews 23/10: SOLOMON KANE #1 από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη.


 Reviews 22/10: THE AMAZING REMARKABLE MONSIEUR LEOTARD από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 21/10: BACK TO BROOKLYN #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


 Reviews 17/10: NOTHING NICE TO SAY από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 16/10: SUBLIFE από τον Αριστείδη Κώτση.


 15/10: Νέο strip JANE'S WORLD της Paige Braddock.


 14/10: Νέο strip ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ του Αντώνη Βαβαγιάνη.


 Reviews 13/10: AGE OF SENTRY #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


του Βασίλη Σάκκου
30-03-07

Die Laughing

O Alexei Sayle, αυτοαποκαλούμενος ως "fat bastard" σε πολλά από τα κωμικά του σκετσάκια, δίνει σε αυτό το graphic novel δείγματα σουρεαλιστικής και ντελιριακής γραφής. Αυτό το επιτυγχάνει, προσφέροντας παράλληλα και σφήνες κοινωνικοπολιτικής κριτικής σε γενναιόδωρες δόσεις. Αυτή είναι η ιστορία ενός τρένου που ξεκίνησε από τη χώρα του παραμυθιού για να φτάσει ανεπαίσθητα στη χώρα της παράνοιας.

GEOFFREY THE TUBE TRAIN AND THE FAT COMEDIAN

Writer: Alexei Sayle

Artist: Oscar Zarate

Methuen

Ο κεντρικός άξονας αυτού του graphic novel είναι ο stand up comedian Alexei Sayle. Με γονείς μετανάστες (εβραϊκής καταγωγής από τη Ρωσία), ο Alexei μεγάλωσε στο Liverpool. Από μικρή ηλικία συμμετείχε στο βρετανικό Κομμουνιστικό Κόμμα (και συγκεκριμένα, στο αντίστοιχο ΚΚΕ Μ-Λ). Το πολιτικοποιημένο οικογενειακό του περιβάλλον διαμόρφωσε και την οξεία αίσθηση κοινωνικής συνείδησης που διέτρεχε τόσο το comedy act του όσο και τα κείμενα του. Μεγάλη επιτυχία γνώρισε τη δεκαετία του '80, τόσο στα πλαίσια της κωμικής σειράς THE YOUNG ONES, όσο και σε επεισόδια του εξίσου ανατρεπτικού THE COMIC STRIP PRESENTS. To GEOFFREY THE TUBE TRAIN AND THE FAT COMEDIAN διαθέτει αυτοβιογραφικές τζούρες που δημιουργούν μια ευχάριστη ομίχλη (παρόμοια του εσωτερικού μιας pub) πάνω από ένα οργισμένο και παθιασμένο rant για την αστική ζωή (και δη στο Λονδίνο). Ως σημείο αναφοράς στην καριέρα του Sayle, αποτελεί δείγμα συνέπειας σε μια ασταμάτητη απόπειρα ανηλεούς καυτηρίασης του κατεστημένου.

Η μελαγχολία που διέπει τις σελίδες του GEOFFREY (εν συντομία), συνδέεται με τη διάθεση ενδοσκόπησης του Sayle και την ανάγκη του να παρατηρήσει τη φύση του ως κωμικός. Πολλά από τα περιστατικά της ζωής του Fat Comedian (του ίδιου του Sayle) συνδέονται εδώ με αδυσώπητο μπρίο και περίσσεια οργή. Η μανία του κατά του πρώην manager του και της δικαστικής απόφασης που τον περιόριζε από το να εξασκεί το επάγγελμα του (μεγεθυμένη εκδοχή πραγματικών γεγονότων) γίνεται το βασικό running joke στο GEOFFREY. O manager, με τη μορφή pet shark, του τρώει την ψυχή, από τη πρώτη στιγμή που μπήκε στη ζωή του.

Ιδιοφυώς μεταμφιεσμένος, ο ευτραφής ήρωας βρίσκει τρόπο να παρακάμψει τη δικαστική απόφαση και να εξασκήσει το επάγγελμα-εμμονή του. Commedia dell'arte για ανάγωγα μπάσταρδα το πρωί και καμικάζι-stand up το βράδυ. Η καθημερινότητα του στιγματίζεται από το tube ride, το οποίο και δίνει το εφαλτήριο για τον άλλο βασικό χαρακτήρα, τον Geoffrey the tube train. Ανάμεσα σε σκέψεις βυθισμένες σε σταυρόλεξα (και γαμημένα sudoku-ετεροχρονιστική προσθήκη του γράφοντα) και μονίμως αποχαυνωμένους συνεπιβάτες, ο Sayle επανεκτιμά τη ζωή του, εν αναμονή του ξερατού του διπλανού πιτσιρικά (ποτισμένου σε fish and chips και Duran Duran). Εδώ πρέπει να γίνει αναφορά στην απίστευτη συνεισφορά του Oscar Zarate, που όπως και στο A SMALL KILLING (Comicdom Files εδώ), έτσι και στο GEOFFREY, με εκπληκτικά εκφραστική χρωματική παλέτα, ντύνει εικόνες μιας ψυχοφθόρα ανιαρής λονδρέζικης ρουτίνας. Το μετρό και εκεί παίζει σημαντικό ρόλο στην απεικόνιση της πραγματικότητας (και του τρομακτικού αντίκτυπου της στην αλλοτρίωση συνειδήσεων).

O Sayle αναζητεί την αλήθεια και, με λυσσαλέο τρόπο, εκφράζει απόγνωση και αγανάκτηση για αυτά που τον περιβάλλουν. Ταξινομεί τους ανθρώπους στο Λονδίνο σε φυλές ακροατηρίων. Η καθεμία από αυτές περιμένει συγκεκριμένο κώδικα για να ξεσπάσει σε γέλια ή για να επιδοκιμάσει ένα αστείο. Το γεγονός ότι η νέα του περσόνα επί σκηνής έχει χοντρό κόλλημα με τον προαναφερθέντα manager έχει άσχημες επιπτώσεις. Κολλάει σε νομικές λεπτομέρειες (ακριβώς όπως και στη περίπτωση του Lenny Bruce, περί κρατικών μηνύσεων με πρόφαση την προσβολή δημοσίας αιδούς κ.α.), στη φάτσα του λαμόγιου που τον πρόδωσε και το χάνει συνεχώς. Το νούμερο του γίνεται ένα μόνιμο τρακάρισμα που περνάει σιγά-σιγά από μπροστά του. Η επιλογή του Zarate να αντικαθιστά το πρόσωπο του Sayle ανά σημεία με τη φωτογραφία του, λειτουργεί καταλυτικά στη μεταφορά του συναισθήματος απόγνωσης επί σκηνής (και φέρνει στο μυαλό, σε άλλες στιγμές, τους αδερφούς Friedman αλλά και τον Ted Jouflas).

Μια από τις δουλειές που βρίσκει τελικά ο απεγνωσμένος κωμικός αφορά το Channel 4 και έναν εννιάχρονο ubertrendy executive. Αφού περνάνε κάμποσο χρόνο σε ένα μέρος, που αυτομάτως χάνει την αίσθηση μόδας όταν ο Fat Bastard μπαίνει μέσα, αποχωρούν για να πάνε σε ένα hip, μοδάτο εστιατόριο. Στην περιοχή (φανταστικό όνομα) που βρίσκεται θεωρητικά κοντά στο Brixton, περνούν μέσα από έναν οικισμό αστέγων που ζουν σε ένα σουρεαλιστικό συνονθύλευμα-κατασκεύασμα χαρτόκουτων.

Ο μιαρός πιτσιρικάς δεν εκτιμάει το χιούμορ του Sayle (ούτε καν το ανέκδοτο με τους Τροτσκιστές και τον κροκόδειλο) και του λέει πως είναι παρωχημένος. Δεν θα βρει ποτέ δουλειά γιατί είναι ξεπερασμένο προϊόν. Εδώ ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε τον Geoffrey, που μόλις πλησιάζει στο σταθμό του μετρό όπου μπαίνει ο executive με τον Sayle. O Geoffrey είναι κύημα της φαντασίας του κωμικού. Σε μια προσπάθεια να γίνει προσιτός και πάλι στους κύκλους που τον αγνοούν, αποφασίζει να γράψει ένα παιδικό παραμύθι με ήρωες το τρένο με το όνομα Geoffrey και τον οδηγό Bob που μένει στη καμπίνα του τρένου, καθώς έχει περάσει ένα πολύ άσχημο διαζύγιο. Από τις σελίδες του παραμυθιού περνούν στη πραγματικότητα του Sayles, όπου ένας φόνος συγκλονίζει τη κοινότητα των τρένων. Ένας λόρδος κατουράει σε μια τρύπα μέσα στον συρμό (παρασυρόμενος από τη δολοφονική προσθήκη μιας W.C. πινακίδας σε μια πόρτα όπου δεν ανήκε) και καρβουνιάζεται. Ο νέος φόνος είναι ο πιτσιρικάς που πέφτει μπροστά στον Geoffrey. O φόβος είναι πια διάχυτος.

Ο Sayle αναλαμβάνει να λύσει το μυστήριο (καθώς έχει ξαναλύσει μυστήρια με τρένο, έχοντας γράψει ένα βιβλίο για αυτό το θέμα). Η περίοδος έρευνας σε ένα υπέροχο καρέ από τον Zarate, ακολουθείται από την είσοδο του τρένου που παίρνει ο Sayle σε ένα κόσμο εκτός Λονδίνου που έχει ξεχάσει ο Χρόνος και ο σιδηρόδρομος. Εκεί θα γνωρίσει late commuters (πλάσματα καταδικασμένα στη λήθη), διαφημιστές (μιαρά πλάσματα που ζουν κάτω από πέτρες) και μια pub ανέγγιχτη από το χρόνο, βυθισμένη στη χαρά και στην άκρατη ξενοφοβία (για τον Sayle δεν υπάρχει παράδεισος - η πόλη είναι η καταδίκη του και δεν μπορεί με τίποτα να την αποχωριστεί).

Τo μυστήριο λύνεται τελικά. Ο Sayle έχει μια επιφώτιση. Το κοινό των επιβατών που δολοφονήθηκαν είναι ένα. Είναι γαμημένοι μαλάκες. Ο Geoffrey, σε συνεργασία με τον Driver Bob, τους σκότωναν γιατί δεν τους άντεχαν άλλο. Ο Sayle τους βρίσκει και τους προτείνει να διαφύγουν όλοι μαζί, κάπου μακριά από τη πόλη (και τους μαλάκες). Πριν, όμως, τακτοποιεί κάτι τελευταίο. Το καθίκι, ο manager του, ποτέ δεν είχε χιούμορ. Παρ' όλα αυτά, μανατζάριζε κωμικούς. Το μυστικό πάντα διέφευγε της πεζής φύσης του. Ο Sayle του το προσφέρει σαν δόλωμα για να τον παρασύρει στο μετρό, όπου συνθλίβει το κεφάλι του στις πόρτες του Geoffrey.

Σε ένα παραμυθένιο φινάλε, ο Alexei Sayle, o Driver Bob, και ο Geoffrey το τρένο, ξεφεύγουν στην εξοχή και στην αθωότητα εκτός Λονδίνου. Καθώς περνάνε κάτω από ένα γεφυράκι, μαθαίνουν και το τελευταίο κομμάτι αλήθειας. Δύο περαστικοί θυμούνται τον Sayle. Και ότι ο ίδιος, όπως αυτοί που μισούσε... είναι μαλάκας. Ο Geoffrey και ο Bob έχουν να ξεκαθαρίσουν και κάτι ακόμα...



pictopia breeds... archive | email the author | author's profile
back to top



|home|about us|downloads|contact|oldies|events|

The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners.
All Rights Reserved.

This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4
Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+

Get Firefox!
Powered by vi