Convention II (Revisisted)

Ω, ναι, αγαπητοί αναγνώστες (μιλάω και στους τρεις σας). Αυτή την εβδομάδα οι προθεσμίες με κυναγάνε σαν το σκυλί και το μαύρο όρνιο της τερατώδους αποτυχίας κάνει κύκλους πάνω από το κεφάλι μου. Η συνέπεια είναι το να ξαναβρείτε μπροστά σας το ίδιο κείμενο με σκόρπια σχόλια πεταμένα ανάμεσα σε γρήγορα (και δικαίως) λησμονημένες λέξεις. Κάτι σαν director’s cut, με την ίδια γοητεία που διαθέτουν οι ξαναζεσταμένες φακές και την ίδια χρησιμότητα που έχει ένα cd του Μeatloaf στο στερεοφωνικό σας. Follow the words in Bold!

Δεύτερο convention για αυτή τη σεζόν. Αυτή τη φορά οι φόβοι έγιναν πραγματικότητα... ίχνη spandex κολλημένα με σελοτέηπ, τυπάκι με αυτοσχέδια στολή Flash, έτερο άτομο με παραπέτασμα ομίχλης (μάλλον μπίχλας) και γερές δόσεις nerdίλας γέμιζαν ένα τεράστιο χώρο ωσάν το hangar 18. Enter...

COMIC EXPO , BRISTOL, MAY 14-15, 2005

Την οργάνωση του είχαν αναλάβει η ομάδα Area 51 και η Quality Communications. Πάρα πολύς κόσμος και μεγάλος αριθμός stands, παραλίγο να επιφέρουν μια κρίση αγοραφοβίας εξόχως εξευτελιστική για τον γράφοντα. (νομίζω πως ήταν ο Jock που μου είπε "μάλλον δε θα έπρεπε ποτέ να δεις το San Diego").

Δεν ξέρω τι με φόβισε ή με άγχωσε περισσότερο: το γεγονός ότι τόσο πολλά fanboys έπνιγαν το περιβάλλοντα χώρο ή το ότι εγώ ήμουν ξεκάθαρα ένας από αυτούς.

Ώρες στην ουρά για σκίτσα ξεχνώντας σωματικές ανάγκες είναι μια εμπειρία αναζωογονητικά επιζήμια για τον οργανισμό. Τι να πούν όμως και τόσοι άνθρωποι που για ώρες σκιτσάριζαν ή υπέγραφαν αγόγγυστα σαν αυθεντικά artdroids? Tα ονόματα πολλά: Alan Davis, David Lloyd (λαλίστατος, σχολίαζε με επιφυλακτικότητα το V for Vendetta και τη φιλμική του μεταφορά), Bryan Talbot, Mike Ploog, D’ Israeli, Mike Avon Oeming, Gilbert Shelton (όλο ήθελα να πάρω σκίτσο από τον Shelton κι είχε συνέχεια ουρά. Μου είπε να περάσω αργότερα και τον πέτυχα στην φάση που έφευγε. Μου έκανε το σκίτσο Freak Brothers όρθιος, ενώ παράλληλα μου έλεγε πως θυμόταν το φεστιβάλ της Βαβέλ.

Μέγιστος hero!), Al Davison, Mark Buckingham, Rodney Ramos, David Hine, Brian Bolland, Dave Gibbons, Duncan Fegredo (το σκιτσάκι Enigma δε ντράπηκα να κάτσω με τις ώρες να το πάρω ο παλιοnerd...

...άξιζε το κόπο όμως), Gary Frank, Paul Grist, Simon Bisley, Al Davison, Glenn Fabry, Jock, Steve Parkhouse, Chris Weston, Steve Yeowell και αρκετοί άλλοι δεν σήκωσαν κεφάλι για ώρες. Τα φανμπόγια εκεί όμως: μέχρι τελευταίας ρανίδας ιδρώτα, δεν το κουνούσαν ώσπου να δώσουν παραγγελιά.

Αρκετές φορές ένιωσα σα κοράκι και καθόλου διακριτικά την έκανα από ουρές χάνοντας χρόνο, υγρά κι αξιοπρέπεια. Μάλλον φταίω εγώ, γίνομαι γεροπαράξενος. Πολλά πιτσιρίκια εκεί το καταευχαριστήθηκαν, πέρασαν καλά και αυτό είναι που μετράει. Σταματώντας τον οχετό γκρίνιας να αναφέρω τα πράγματα που έκαναν την εμπειρία αξιομνημόνευτη.

Ο απίστευτος τύπος που ακούει στο όνομα D' Israeli (LAZARUS CHURCHYARD, 2000 A.D.) σκίτσαρε σα μανιακός με μπανταρισμένο χέρι (του ζήτησα να μου σκιτσάρει ό, τι θέλει και το παλικάρι αφού με ρώτησε αν είμαι έλληνας μου έκανε το απίστευτα cool σκιτσάκι που βλέπετε.

Το παράδειγμά μου ακολούθησε και ο Jesus του Millarworld. Πατριωτισμός προ Γιουροβίζιον. We reign σουπρίμ) και περνούσε ώρες δίνοντας συμβουλές σε παιδιά που ξεκινούσαν να κάνουν comics. Ο Mike Ploog (MAN-THING, GHOST RIDER, FRANKENSTEIN) ακούραστος και πραγματικά απίστευτα μεγάλη μορφή με σκότωσε με την ατάκα "you’re ok pard’ner"! O Mike Avon Oeming για ακόμα μια φορά μου θύμισε το πόσο καλά παλικάρια υπάρχουν στο χώρο ενώ οι Leah Moore και John Reppion (συγγραφείς στο WILD GIRL και το επερχόμενο ALBION) ήταν τα πιο γλυκά κι ευχάριστα παιδιά του convention!

To ξέρω πως όλα αυτά ακούγονται θανάσιμα τετριμμένα, απλώς μετά από ώρες καψίματος και απομόνωσης πραγματικά το χαίρεσαι να γνωρίζεις τέτοιους ανθρώπους. Δεν θα ξεχάσω (και θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας) τον χαρακτήρα και το ήθος του Bryan Talbot ενώ η πόρωση έκλεισε το con για μένα σε μια κουβέντα με τον Chris Staros (Top Shelf ) με θέμα τους Black Sabbath! (Sabbath Freaks Unite)

Λοιπόν ναι το ξέρω. Θα περίμενε κάποιος περισσότερα από μια ανταπόκριση. Χμμ... Το Bristol είναι όμορφη πόλη. Ο Μανώλης Βαμβούνης είναι ο άρχων έλληνας Jesus του Μillarworld. Ζούμε για να δούμε Danzig (τον Danzig τον είδαμε 24/05, ήταν απίστευτα, πονάνε ακόμα κεφάλια, χέρια και πλοκάμια της σχιζοειδούς μας ύπαρξης από το ξύλο και το headbanging, καλά τα πάμε μεταξύ μας, ευχαριστούμε που ρωτάτε),Fantomas και Βlack Sabbath. O Θεόδωρος Αγγελόπουλος είναι μεγάλος καλλιτέχνης (βασική επιρροή της παρούσας στήλης). Ο ύπνος είναι καλό πράγμα (όποτε έρχεται).

Oι παρενθέσεις περικυκλώνουν πάντα ένα δράμα ή ενα έγκλημα (take your pick). Oι συνέπειες αυτού του convention ήδη μολύνουν τις οθόνες σας με τη μορφή σαθρών λεκτικών τερατογενέσεων. H Aπάτη έλαβε τέλος. Πληρώνετε κατα την έξοδο.

FILMTERRA OBSCURA
The Day The World Ended
War Of The Colossal Beast
Voodoo Woman

MUSICA
Τurbonegro: Party Animals, Scandinavian Leather, Apocalypse Dudes, Ass Cobra, Darkness Forever!, Never Is Forever (19/05. Islington Academy -Οι Apocalypse Dudes έσπειραν όλεθρο ως απόλυτη denim ονείρωξη- Deathpunk Forever!!!!!!!!!)
Sun Of Nothing: ...And Voices, Words, Faces Complete The Dream
Danzig: III: How The Gods Kill
Iron Monkey: Our Problem