Writer: Δημήτρης Σαββαΐδης

Artist: Σάββας Λαμπούδης

Jemma Press

Δεν ξέρω αν είναι αποτέλεσμα της post-con ευφορίας μου (με πιάνει μετά από κάθε Comicdom Con και διαρκεί δυο με τρεις εβδομάδες... Μετά από αυτή τη φάση επιστρέφω στη συνήθη χαζοχαρούμενη κατάσταση μου, η οποία εναλλάσσεται με σύντομες περιόδους κατάθλιψης που όμως δε διαρκούν πάνω από δυο-τρεις ώρες, εκτός και αν είναι αποτέλεσμα κάποιου συγκλονιστικού comic που έχω διαβάσει -βλέπε ACME NOVELTY LIBRARY- οπότε και διαρκεί μια έως δυο εβδομάδες), αλλά τις τελευταίες μέρες, έχω διαβάσει αρκετά ελληνικά comics, για τα οποία έχω, κυρίως, καλά λόγια να πω. Μια από τις κυκλοφορίες που με εντυπωσίασαν ήταν και οι ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΙ.

Το δίδυμο Σαββαΐδη/Λαμπούδη το είχα ξανασυναντήσει στο ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ, αλλά και στην ανθολογία ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ, όπου και είχε κερδίσει το ενδιαφέρον μου. Ειδικά το artwork του Λαμπούδη έδειχνε ιδιαίτερο δυναμισμό και "άποψη", αφήνοντας πάρα πολλές υποσχέσεις.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν στιγμές που νιώθετε ότι βιώνετε πράγματα "συγκλονιστικά" και, παράλληλα, έχετε συναίσθηση του ότι αυτά τα είναι, μάλλον, ασήμαντα για όποιον μπορεί να απομακρυνθεί λίγο και να έχει μια κάπως γενικότερη εικόνα. Ή, ίσως, έχετε γελάσει με ανθρώπους, που, μπλεγμένοι στο δικό τους μικρόκοσμο, ζουν τη δική τους ψευδαίσθηση μεγαλείου και νιώθουν πως συμβάλλουν σε αλλαγές που θα γραφούν με χρυσά γράμματα στην ιστορία της ανθρωπότητας, χωρίς να συνειδητοποιούν πόσο μικροί, τραγικοί, ή/και γελοίοι είναι...

Σε χαρακτήρες που ζουν τη δική τους ψευδαίσθηση μεγαλείου και που δε συνειδητοποιούν πως οι βιβλικές αλλαγές και τα δράματα που ζουν αποτελούν στιγμές βαρετής καθημερινότητας ενός κόσμου πολύ πιο μεγάλου από όσο μπορούν να φανταστούν, αναφέρονται οι ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΙ. Η ιδέα δεν είναι τρομερά πρωτότυπη - προσωπικά, την είχα πρωτοδεί σε κάποια FUTURE SHOCKS του 2000AD. Όπως πάντα, όμως, αυτό που είναι πιο σημαντικό από την ίδια την ιδέα, είναι ο τρόπος που εκτελείται. Και η εκτέλεση εδώ γίνεται με τρόπο καθ' όλα ικανοποιητικό.

Οι δισέλιδες ιστορίες ακολουθούν μια πολύ συγκεκριμένη λογική. Έτσι, στην αρχή, έχουμε την εικόνα πόλεων λίγο πριν τη καταστροφή, οι οποίες κατοικούνται από παράξενα πλάσματα, που είναι έτοιμα να εκτελέσουν μια παράτολμη αποστολή, μόνο και μόνο για να αποκαλυφθεί ότι οι χαρακτήρες είναι μύκητες γύρω από μια πληγή, ή μικροοργανισμοί σε μια γυάλινη επιφάνεια. Η ικανότητα του Σαββαΐδη φαίνεται από το ότι, παρά την επανάληψη, καταφέρνει να παρουσιάσει συνεχώς νέες παραλλαγές που διατηρούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Και ο Λαμπούδης κάνει πολύ καλή δουλειά με το ιδιαίτερα δυναμικό artwork του. Έξυπνη χρήση των μολυβιών, μια ιδιαίτερη παλέτα χρωμάτων, καλός ρυθμός, και ενδιαφέρουσα δουλειά στο layout της σελίδας, ενώ και οι χαρακτήρες του δεν στερούνται φαντασίας.

Γενικά, οι ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΙ είναι μια πολύ όμορφη έκδοση, που περιλαμβάνει, εκτός των ιστοριών, και έναν πολύ ενδιαφέροντα και καλογραμμένο (όπως πάντα) πρόλογο του Γιάννη Κουκουλά. (έχω την εντύπωση πως τουλάχιστον ένα στα δυο ελληνικά comics που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή, περιλαμβάνουν πρόλογο του Γιάννη Κουκουλά!)

Προτείνω ανεπιφύλακτα το comic σε κάθε αναγνώστη που θέλει να διαβάσει κάτι ευχάριστο, αλλά και που είναι έτοιμος να δει τον κόσμο γύρω του με ελαφρώς διαφορετική ματιά. Ίσως, μάλιστα, οι ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΙ να δώσουν ώθηση να προσέξουμε, λίγο περισσότερο, πράγματα που θεωρούμε μικρά και συνηθισμένα, αλλά και να ξεφύγουμε από τον καθημερινό μας "μικρόκοσμο" και να δούμε όλα αυτά που θεωρούμε "μεγάλα" και "σημαντικά", με κάπως πιο ανάλαφρη ματιά...