Δημιουργοί: Παναγιώτης Λυρης, Γιάννης Ρουμπούλιας, Σοφία Σπυρλιάδου

Εισαγωγή: Μαρία Τζαμπούρα

Επιμέλεια: Ευθύμης Κωλέτσης

Εκδόσεις Comicworld

Τα 24-hour comics έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, τόσο ως διαδικασία όσο και ως αποτέλεσμα. Η ιδέα του Scott McCloud (UNDERSTANDING COMICS) για τη δημιουργία ενός 24-page comic σε είκοσι-τέσσερις ώρες, αποτελεί μια υπέροχη δημιουργική πρόκληση για τον καλλιτέχνη, αλλά και μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πηγή συμπερασμάτων για τον οξυδερκή αναγνώστη.

Μια, όμως, που οι οξυδερκείς reviewers του Comicdom.gr ανέλαβαν να παρουσιάσουν άλλα comics αυτή την εβδομάδα, θα προσπαθήσω να αναλύσω εγώ το 24 HOUR COMICS DAY HELLAS Vol. 2, και θα πρέπει να αρκεστείτε στα συμπεράσματα που θα καταφέρω να βγάλω.

(Editor's Note: Ah... Self-sarcasm... The heart of modern comedy...)

Αρχικά, να αναφέρω τα τυπικά. Στην παρούσα έκδοση συγκεντρώθηκαν οι τρεις ιστορίες που επιλέχτηκαν ως καλύτερες από τις συνολικά είκοσι-τέσσερις, που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του ελληνικού 24 Hour Comics Day, στις 20 και 21 Νοέμβρη, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ωραία, ας περάσουμε τώρα στις ίδιες τις ιστορίες.

Η πρώτη, με τίτλο "Το Τέρας Και Η Κούκλα Του", ανήκει στον Παναγιώτη Λύρη, και προσωπικά την βρήκα μάλλον την πιο αδύναμη από τις τρεις. Το θέμα της είναι ένα τέρας-πολεμική μηχανή, που δείχνει μια ιδιαίτερη αδυναμία στις κούκλες. Το artwork έχει τα καλά και τα κακά του σημεία. Σε κάποια σημεία, οι καρτουνίστικοι χαρακτήρες λειτουργούν εξαιρετικά και σε κάποια άλλα, "βγαίνουν" μάλλον προχειροφτιαγμένοι και βιαστικοί. Είναι λογικό, βέβαια, να υπάρχει ένα είδος "προχειρότητας" σε ένα 24-hour comic, αλλά είναι κρίμα που κάποιες σελίδες αδικούν τόσο το τελικό αποτέλεσμα. Το σενάριο δεν είναι κάτι το ιδιαίτερα πρωτότυπο, αλλά βασίζεται σε μια ιδιαίτερα συμπαθητική ιδέα, αν και, σε κάποια σημεία, είναι μάλλον "άγαρμπο". Και εδώ (και μάλιστα, κατά την άποψη μου, πολύ περισσότερο) τα ελαττώματα μπορούν να αποδοθούν στην ιδιαίτερα ασφυκτική (για ένα απαιτητικό concept όπως αυτό της συγκεκριμένης ιστορίας) προθεσμία των 24 ωρών.

Η δεύτερη ιστορία, αυτή του fan favorite Γιάννη Ρουμπούλια (ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΦΟΙΝΙΚΑ) ήταν, για εμένα, μια ευχάριστη έκπληξη. Αν και εκτιμώ ιδιαίτερα τις σχεδιαστικές του ικανότητες (δεν είναι, εξάλλου, τυχαίο ότι ψηφίζεται μόνιμα best artist στα Comicdom Awards), πίστευα πως ο Ρουμπούλιας έχει κάποιες αδυναμίες στο storytelling. Με την παρούσα δουλειά του, όμως, μια παρωδία του 300 με τυραννόσαυρους, cyborg και τον Κθούλου (τείνω να πιστέψω ότι η παρουσία του Κθούλου σε κάποιο comic αποτελεί πλέον την εγγύηση ποιότητας), με διαψεύδει, αφού δείχνει να διηγείται άνετα μια ιστορία με έντονη δράση και με ζωντανό και άμεσο χιούμορ. Το γεγονός ότι τα panels δεν είναι ιδιαίτερα φορτωμένα, λειτουργεί και αυτό θετικά στο τελικό αποτέλεσμα.

Η τρίτη ιστορία (την οποία μπορείτε να βρείτε και στο FROGS & DOGS 24 HOUR SPECIAL) ανήκει στη Σοφία Σπυρλιάδου. Η ιστορία είναι μια επίσκεψη στην καθημερινότητα δυο μικρών κοριτσιών, που ετοιμάζονται και πηγαίνουν σε ένα πάρτι. Έχει μια αμεσότητα και μια "διακριτική" γλυκύτητα, που κερδίζει των αναγνώστη και που με εκπλήσσει σε ένα comic που δημιουργήθηκε σε 24 ώρες. Το artwork έχει κάποιες διακυμάνσεις και ελαττωματάκια, αλλά δε διαφέρει και πάρα πολύ από το συνηθισμένο της δημιουργού.

Όσον αφορά στη έκδοση, στο σύνολο της, είναι βελτιωμένη σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή, αλλά και πάλι δεν έλειψαν οι ατέλειες, όπως ένα λάθος στη σελίδα των credits. Η σύνθεση του εξωφύλλου μάλλον αδικεί τα περιεχόμενα του τεύχους, αφού δείχνει κάπως ερασιτεχνική. Τέλος, πρέπει να αναφερθεί πως υπήρξε ένα θέμα με το χρωματισμό του εξωφύλλου, όπου το χρώμα των μαλλιών της μιας από τις δυο κοπέλες, που σχεδίασε η Σπυρλιάδου, δεν αποδόθηκε σωστά. Στα θετικά, προσμετρούνται οι σελίδες από τα comics άλλων δημιουργών, που παρουσιάζονται στο τέλος και δείχνουν πως υπήρχε ένα αρκετά καλό επίπεδο στη διοργάνωση.

Τελικά, οι ιστορίες που διάβασα μου φάνηκαν πολύ καλύτερες από όσο περίμενα όταν πήρα στα χέρια μου το comic. Οι δημιουργοί έδειξαν ένα πολύ καλό πρόσωπο και σε κάποια σημεία ξεπέρασαν τις προσδοκίες μου. Άλλωστε, οι δυσκολίες της διαδικασίας δημιουργίας ενός 24-hour comic είναι τέτοιες, που ο αναγνώστης οφείλει να είναι αρκετά ανεκτικός με λαθάκια (όπως π.χ. κάποια ορθογραφικά). Ελπίζω πως το επίπεδο των συμμετεχόντων θα διατηρηθεί και τη νέα χρονιά σε υψηλά επίπεδα και ότι οι εκδόσεις Comicworld θα φροντίσουν, από την πλευρά τους, ακόμη περισσότερο το τελικό αποτέλεσμα.