Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
  • column info
    new stuff

    Ξ“Β“Ξ“οŸƒ ÝíΓʽ site ðïá Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β³Ξ“οŸƒ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βž Ξ“ΚΌΞ“ΒœΞ“Β³Ξ“Β§ Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β°Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“Β£Ξ“Β¬Ξ“Κ½Ξ“Ξ„Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βœ Ξ“οŸ‚Ξ“Β½Ξ“Β³Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€• Γ­Γʽ Ξ“Β°Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€•Ξ“Ξ…Ξ“Β¨Ξ“οŸƒΞ“ΒŸ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² ôéò Ξ“οŸ‚Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“οŸ„Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΞŽΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Β©Ξ“Β² Ξ“Β·Ξ“Ξ‰Ξ“Β±Ξ“ΒŸΞ“Β² Γ­Γʽ ôïá Ξ“οŸ…Ξ“οŸƒΞ“Ξ†Ξ“Β½Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Ξ„Ξ“Β©. Ï Ξ“οŸƒΞ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“β€•Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“οŸƒΞ“Β½Ξ“Β¨Ξ“Ξ…Ξ“Β­Ξ“β€•Ξ“Β² Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“ΒžΞ“Β² ôïá comicdom.gr, Ξ“Ξ†Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“ΒŸΞ“Β¦Ξ“οŸƒΞ“Β© Γ­Γʽ Γ³ΓʽΓ² Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βœ ãéΓʽ Ξ“ΞŒΞ“Β«Ξ“Κ½ Γ΄Γʽ updates, Ξ“ΞŽΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Γ­Γʽ ìçí Ξ“Β·Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“οŸƒ ðïôÝ ôçí "Ξ“Β¬Ξ“Β°Ξ“ΒœΞ“Β«Ξ“Κ½".




 Reviews 24/10: LOGICOMIX από τον Αριστείδη Κώτση.


 Reviews 23/10: SOLOMON KANE #1 από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη.


 Reviews 22/10: THE AMAZING REMARKABLE MONSIEUR LEOTARD από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 21/10: BACK TO BROOKLYN #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


 Reviews 17/10: NOTHING NICE TO SAY από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 16/10: SUBLIFE από τον Αριστείδη Κώτση.


 15/10: Νέο strip JANE'S WORLD της Paige Braddock.


 14/10: Νέο strip ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ του Αντώνη Βαβαγιάνη.


 Reviews 13/10: AGE OF SENTRY #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


30-05-06
THE FATE OF THE ARTIST

του Δημήτρη Σακαρίδη

Writer/Artist: Eddie Campbell

First Second

Ποια είναι η πραγματική σχέση του καλλιτέχνη με την τέχνη του; Πόσο μπορεί αυτή η σχέση να τον απομακρύνει -μεταφορικά και κυριολεκτικά- από τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω του, από την οικογένεια του, από την ίδια τη ζωή; Είναι η Τέχνη μια αντανάκλαση της ζωής, ή μήπως τελικά, η ίδια η ζωή αντανακλά την Τέχνη;

Οι απαντήσεις για όλες αυτές τις ερωτήσεις βρίσκονται...

Screw that! Στην πραγματικότητα, ο Eddie Campbell δεν έχει καμία διάθεση να απαντήσει σε αυτά τα "θεμελιώδη ερωτήματα". Το THE FATE OF THE ARTIST δεν προσδοκεί να γίνει το "μοντέρνο μανιφέστο του ψαγμένου cartoonist" και να τεκμηριώσει τη σχέση του δημιουργού με τα δημιουργίες και τη ζωή. Αυτό που -προφανώς- φιλοδοξεί να κάνει είναι, απλά, να μας δώσει την ευκαιρία να μπούμε για λίγο "στο μυαλό του Eddie Campbell", καθώς ο ίδιος επαναπροσδιορίζει την προσωπική του σχέση με την Τέχνη και επανεξετάζει τη δημόσια εικόνα του, όπως την αντιλαμβάνονται οι "απλοί" (as in, "not artistically inclined") άνθρωποι. Ο Campbell δεν προτίθεται να μιλήσει εξ ονόματι όλων των comics creators του Πλανήτη. Εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του, ακόμη και όταν αφήνει άλλους να μιλήσουν για αυτόν.

Στο THE FATE OF THE ARTIST, ο Eddie Campbell μας παρουσιάζει την ιστορία της εξαφάνισης του και της έρευνας για την αναζήτηση του, που φυσιολογικά ακολουθεί. Ο καλλιτέχνης ("The Artist") έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει το σπίτι του, μην αφήνοντας κανένα ίχνος σχετικά με το που πήγε, δημιουργώντας αμφιβολίες στους οικείους του για το αν βρίσκεται ακόμη εν ζωή. Το αν συνέβη πράγματι κάτι τέτοιο ή όχι, δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Ο Campbell επιλέγει να το παρουσιάσει ως "autobiographical fiction" και δίνει το δικό του "ρόλο" σε έναν ηθοποιό, ο οποίος δίνει μια πραγματικά εξαιρετική ερμηνεία στο ρόλο του "frustrated and troubled artist". Στους τίτλους της εισαγωγής, το THE FATE OF THE ARTIST παρουσιάζεται ως "an autobiographical novel in which the author does not appear as himself".

Μπερδευτήκατε;

Δεν πειράζει.

Η αστυνομία έχει ξεκινήσει έρευνες για να διαλευκάνει το μυστήριο της εξαφάνισης του διάσημου καλλιτέχνη, Eddie Campbell. Στην πορεία των έρευνας, στοιχεία που μπορούν να οδηγήσουν στον εξαφανισθέντα θα αναζητηθούν σε όλα τα πιθανά και απίθανα μέρη. Συγκεκριμένα αποσπάσματα από την Ιστορία της Τέχνης μετατρέπονται σε wooden board, στο οποίο ο επιφορτισμένος με την υπόθεση ντετέκτιβ καρφιτσώνει φωτογραφίες, αποδείξεις, εισιτήρια και παντός είδους χαρτιά, related to the case (think USUAL SUSPECTS). Τα προσωπικά είδη του Campbell περνούν από ιατροδικαστικού επιπέδου έλεγχο, με σκοπό να εντοπιστούν ακόμη και τα πιο inadvertent clues που μπορεί να έχει αφήσει πίσω του, σε μια προσπάθεια -ηθελημένη ή όχι- να τον ανακαλύψουν. Η Ιστορία των comics υπόκειται και αυτή σε εξονυχιστικό έλεγχο, με τη συνεχή ροή από newspaper strips που θα μπορούσαν να ανήκουν σε διάφορες χρονικές περιόδους να μας δίνει glimpses από τη ζωή του Campbell και το interaction με την οικογένεια και τους φίλους του.

Φυσικά, από μια τόσο "καυτή" υπόθεση δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι απαραίτητοι δημοσιογράφοι. Η κόρη του Campbell, Hayley (με appropriate, slightly μπλαζέ, slightly "έξαλλο νιάτο" look - το "dark eyes makeup" και το μπλουζάκι "Joy Division" είναι dead giveaways για να καταλάβουμε τι παιδί μεγάλωσε ο καλλιτέχνης), μιλάει σε έναν από αυτούς, δίνοντας με ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο και χωρίς ίχνος προσπάθειας να ωραιοποιήσει την πραγματικότητα, μια πιο σαφή εικόνα του ποιος ήταν ο πατέρας της και προσπαθώντας (όχι με ιδιαίτερο ζήλο, είναι η αλήθεια - kids these days...) να ερμηνεύσει και αυτή τους λόγους της εξαφάνισης του.

Φωτογραφία, comics, strips και πρόζα (μαζί με ποικίλους συνδυασμούς όλων αυτών) τίθενται στην υπηρεσία του καλλιτέχνη, ο οποίος είναι αποφασισμένος να αγνοήσει τα προκατασκευασμένα φορμαλιστικά καλούπια και να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να διηγηθεί την ιστορία που θέλει, με τον τρόπο που θέλει (ή "με τον τρόπο που πρέπει" - στην πραγματικότητα, αν ο καλλιτέχνης ξέρει τι κάνει, αυτά τα δύο υποτίθεται πως πρέπει να είναι ένα και το αυτό).

Ο Campbell χρησιμοποιεί τις δυνατότητες που, απλόχερα, του προσφέρει το μέσο των comics, για να φτιάξει κάτι που κατορθώνει να είναι "pure, 100% 9th Art", παρ' όλο που, ανά στιγμές, απέχει πολύ από αυτό που στο μυαλό του μέσου αναγνώστη έχει καταχωρηθεί ως "τυπικό comic". Ο τρόπος με τον οποίο ο δημιουργός "βάζει λόγια" στα στόματα όσων -υποτίθεται πως- μιλούν για αυτόν είναι υποδειγματικός και υποδηλώνει μια βαθιά γνώση του human condition. Στις σκηνές που μιλά η κόρη του στο δημοσιογράφο, αισθάνεσαι πως μιλάει σε σένα και πως μπορείς πραγματικά να ακούσεις τη φωνή της - αυτή την επιτηδευμένα "βαριά" και αργόρυθμη φωνή, που επιστρατεύουν συχνά οι κοπέλες στην εφηβεία για να μην ακούγονται "σαν κοριτσάκια". (as any idiot knows, οι κοπέλες, όταν βρίσκονται στην εφηβεία, κάνουν ότι μπορούν για να μοιάζουν μεγαλύτερες και μόλις αρχίσουν να πλησιάζουν τα τριάντα, κάνουν ακριβώς το αντίθετο - but I digress...)

Τα early-to-mid 20th Century comic strips που έχει δημιουργήσει ο Campbell για αυτό το graphic novel είναι τόσο άρτια, από όλες τις απόψεις, που συχνά χρειάζεται να έρθει -σχεδόν σαν ηλεκτροσόκ- το αναπάντεχα σύγχρονο και εξόχως "Campbell-centric" punchline, για να διαλύσει το "σύννεφο της εξαπάτησης" και να συνειδητοποιήσει ο αναγνώστης πως αυτό που διαβάζει δεν ανήκει σε κιτρινισμένες εφημερίδες του 1930.

Από πολλές απόψεις, το THE FATE OF THE ARTIST είναι ένας αψεγάδιαστα δομημένος και συνάμα, καλλιτεχνικά επαρμένος βιασμός των αισθήσεων. Η εναλλαγές ανάμεσα σε στιλ, τεχνοτροπίες, συναισθήματα και ερεθίσματα είναι τόσο συχνές και τόσο εκνευριστικά perfect-at-face-value, που ο αναγνώστης (τουλάχιστον, ο "αναγνώστης" που γράφει αυτό το review) συχνά αντιδρά εγωιστικά, νιώθοντας υποχρεωμένος να αναζητήσει λάθη, παραλείψεις και ατέλειες, παρ' όλο που είναι προφανές ότι πολεμάει μια, εξ αρχής, χαμένη μάχη.

Είναι φανερό πως ο Campbell δεν μπορεί να ελπίζει πως το συγκεκριμένο graphic novel θα έχει την ίδια επιτυχία με τη συνεργασία του με τον Alan Moore στο FROM HELL. Είναι, επίσης, φανερό πως δεν μπορεί να απευθυνθεί στο ίδιο κοινό με αυτό που τον λάτρεψε για τις down-to-earth ιστορίες με πρωταγωνιστή τον Alec (THE KING CANUTE CROWD, GRAFFITTI KITCHEN, etc.).

Όπως είπα και λίγο πιο πάνω, όμως, αυτή είναι η ιστορία που ο Campbell πραγματικά ήθελε να διηγηθεί - λιγότερο award-craving από το FROM HELL, περισσότερο "δύσκολο" από τα "Alec stories". Και είναι προφανές πως δεν τον νοιάζει σε ποιους απευθύνεται.

Μεταξύ μας, καλά κάνει!





Grade





Average Grade


reviews archive | email the author | author's profile
back to top




|home|about us|downloads|contact|oldies|events|

The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners.
All Rights Reserved.

This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4
Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+

Get Firefox!
Powered by vi