Συμμετέχουν: Χριστούλιας Πέτρος, Τζωρτζακάκης Κωστής, Σπυρλιάδου Σοφία, Δεδούκος Μάριος, Κωνσταντινίδου Χρύσα, Ιώβης Θοδωρής, Μοσχόπουλος Βίκτωρας, Τεξής Γιάννης, Σέληνας Πάρης, Παπαδοπούλου Γαλήνη, Λαγός Δημήτρης, Σταμπουλής Χρήστος, Γενίτσαρης Παύλος, Φραγκίδης Μανώλης, Παπουτσής Aγγελος, Ανθηροπούλου Χριστίνα, Ανθηροπούλου Σταυρούλα, Βαρσαμάς Γιώργος, Ζαφειριάδης Τάσος, Τσακιρέλης Γιώργος, Βασιλειάδης Μιχάλης, Σπάχο Aρης, Σκούρτη Αγγελική, Καραουλάνης Ανδρέας, Βαρβάκης Δημήτρης, Τομπαλίδης Γαβριήλ, Μόκα Έλλη, Σαββαΐδης Δημήτρης και Μαραγκός Τάσος.

Γραφιστική Επιμέλεια: Μάριος Δεδούκος

Σχέδιο Εξωφύλλου: Βαγγέλης Ματζίρης, Ρένα Μουστακάτου

Υπεύθυνος Έκδοσης: Πάνος Κρητικός

Ένατη Διάσταση

Με τη σκηνή comics της Θεσσαλονίκης, ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή πριν από ενάμιση χρόνο, κατά τη διάρκεια του 1ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ. Είχα ήδη επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για την Αθήνα όταν έβγαλα από τη τσάντα μου, όλα τα comics που είχα προμηθευτεί στη Μυτιλήνη και άρχισα να τα ξεφυλίζω. Εκεί πρωτοέμαθα ότι οι εκθέσεις της ομάδας comics του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έβγαζαν κάθε χρονιά μια έγχρωμη ανθολογία με δουλειές συμμετεχόντων. Διαβάζοντάς τες, βρήκα ιστορίες που μου άρεσαν περισσότερο και άλλες που τις βρήκα μέτριες. Αυτό όμως που πάντα διέπνεε τις εκδόσεις που συνόδευαν τις εκθέσεις, ήταν μια εντυπωσιακή πολυφωνία. Τεχνοτροπιών, νοοτροπιών και δεξιοτήτων.

Στο φετινό Φεστιβάλ της Βαβέλ, ο Πάνος Κρητικός μου έδωσε ένα αντίτυπο του Η ΕΚΤΗ ΕΚΘΕΣΗ, το φετινού καταλόγου-ανθολογίας της διοργάνωσης, ο οποίος εκδίδεται φέτος από την Ένατη Διάσταση, ενώ για πρώτη φορά θα πάει και στα βιβλιοπωλεία.

Με μια πρώτη παρατήρηση η πολυφωνία τεχνοτροπιών, νοοτροπιών και δεξιοτήτων, δίνουν για άλλη μια φορά το παρών. Στην ανθολογία βρίσκεις καλές και λιγότερο καλές ιστορίες, το θετικό όμως είναι ότι η ποιότητα δεν πέφτει πουθενά κάτω του μετρίου και ότι με τις εναλλαγές σε τεχνοτροπίες και στύλ, αποκλείεται να μη βρει ένας αναγνώστης κάτι που θα του αρέσει.

Προσωπικά, μου άρεσαν (ή νομίζω πως επιβάλλουν σχολιασμό) οι ακόλουθες ιστορίες:

Nelly Thompson- Rock Opera Από Σινική Μέλανη: Ο Κωστής Τζωρτζακάκης στήνει πάνω σε ένα τραγούδι, ένα καρτουνίστικο τετρασέλιδο, που παρότι θυμίζει σε κάποια σημεία την ταινία THERE'S SOMETHING ABOUT MARY (οι τύποι που τραγουδάνε, ενώ η εξέλιξη της ιστορίας προχωράει), έχει παρ' όλα αυτά σχεδιαστικό χαρακτήρα και έξυπνη ρίμα ώστε να μην κουράζει ο έμμετρος λόγος.

Θύελλα: Σε αυτό το τρισέλιδο, η ζωγραφική του Μάριου Δεδούκου, είναι πραγματικά από τις ομορφότερες του είδους, ενώ ευχάριστα εκπλήσσει και η σύνθεση των panels του. Το κείμενο πάλι της Χρύσας Κωνσταντινίδου αναλώνεται σε πολλές κοινοτοπίες κι αγαπησιάρικα αποφθέγματα, για κάποιον που σιχαίνεται το φαινόμενο AMELIE.

Fucking Weather: Μπορεί το σχέδιο να μην είναι από τα δυνατά σημεία του Victor, αλλά στο τέλος της ιστορίας του, πραγματικά ξέσπασα σε γέλια!

Aσε θα πάρω το λεωφορείο: Ο Πάρης Σέληνας είναι ένας ολοκληρωμένος καρτουνίστας. Το σχεδιό του έχει "στίγμα" και είναι επαγγελματικό, ενώ το σενάριό στη δισέλιδη αυτή ιστορία είναι κεντημένο με αστείες ατάκες. Αν ο Σέληνας είναι και γρήγορος, τότε πραγματικά απορώ γιατί δεν έχουμε δει περισσότερες δουλειές του.

Οι Σειρήνες στη Μεσόγειο: Ο Χρήστος Σταμπούλης έχει βελτιωθεί σχεδιαστικά σε μεγάλο βαθμό από την τελευταία φορά που είδα δουλειά του, ενώ κάτι στην 5σέλιδη ιστορία του, εγώ τουλάχιστον το βρήκα εντυπωσιακό: Αναμειγνύει με έναν πολύ ιδιαίτερο -και εν τέλει επιτυχημένο τρόπο- στοιχεία από την αμερικανική, την ευρωπαϊκή και την ιαπωνική σκηνή στο σχέδιό του. Αν συνεχίσει να βελτιώνεται σχεδιαστικά, αναζητώντας λιγότερο εύκολες λύσεις για τα backgrounds του, ίσως να μιλήσουμε στο μέλλον για ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του χώρου.

Νεκρ(επ)ανάσταση: Ένα zombie oriented painted δισέλιδο του Αγγελου Παπουτσή, με πολύ όμορφο σχέδιο, panel composition και χρωματισμούς.

(Παρένθεση. Η σύνθεση του Δημήτρη Βαρβάκη στη σελίδα 80, θα τραβούσε σίγουρα την προσοχή του "δασκάλου" Brian Bolland.)

Οι ψείρες: Ο Γαβριήλ Τομπαλίδης παίζει με τα όρια του "τι είναι comic και τι όχι", καταργεί φόρμες και υιοθετεί παράλληλα αισθητική "τετραδίου" στο οποίο και εντάσσει τους πολύ όμορφους πίνακες-panels του. Η ιστορία είναι βασισμένη σε ένα διήγημα του Κώστα Γκορτζόπουλου.

Do Not Overexpose to Heat: Η Έλλη Asaph Μόκα, μας δείχνει εδώ ένα πολύ διαφορετικό σχεδιαστικό πρόσωπο από εκείνο που μας έχει συνηθίσει στις Asapheies. Η εικονογράφησή της στηρίζεται στον παλ χρωματισμό και σε απλά μοτίβα, ενώ το σενάριο επιφυλλάσει στο τέλος, μια -food4thought- κυνική τροπή.

Τhe Pseires: Όπως στην Αμερική (και στο reviews list του COMICDOM) βιώνουμε μία zombie-mania, η ελληνική σκηνή βιώνει αντίστοιχα τις δική της μανία με τα ζωύφια, τις ψείρες, τα τσιμπουρια, τις κατσαρίδες, τα σκουλίκια και ότι άλλο δεν έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη. Στην παρούσα ανθολογία υπάρχουν, εκτός από τις παρούσες ψείρες, και εκείνες του Γαβριήλ λίγο πιο πάνω, και άλλα ζωύφια που φιλοξενούσε αυτή η ανθολογία και δεν αναφέρθηκαν οι ιστορίες τους. Με αυτή την εισαγωγή θα νομίζετε ότι ετοιμάζομαι με εύσχημο τρόπο να "τα χώσω" στο δισέλιδο των Δημήτρη Σαβαϊδη και του Τάσου Μαραγκού. Guess again! Γρήγορο, έξυπνο και με ανατρεπτικό φινάλε, το The Pseires έρχεται να κλείσει την ανθολογία, αφήνοντας συνολικά για την έκδοση μια πολύ ευχάριστη αίσθηση.

Τέλος, εκτός από τους διοργανωτές της φετινής Βαβέλ, και οι επιμελητές αυτής της έκδοσης έχουν ξεχάσει να αναφέρουν το όνομα ενός σεναριογράφου, συγκεκριμένα του Δημήτρη Σαβαϊδη από τη λίστα των περιεχομένων. Τί έγινε ρε παιδιά; Αν είναι επιδημία, πώς μπορούμε να προφυλαχθούμε οι υπόλοιποι;

(Πέρα από αυτό, Η ΕΚΤΗ ΕΚΘΕΣΗ είναι μια ανθολογία που αξίζει την προσοχή σας. Αναζητήστε τη και διαπιστώστε το με τα ίδια σας τα μάτια.)