Writer: Peter Johnson

Penciller: Matthew Dow Smith

Colorist: JD Mettler

Inker: Dexter Veins

Letterer: Greg Thompson

Editor: Ben Abernathy

DC Comics (Wildstorm)

Παρ' όλο που η εμπειρία με έχει διδάξει αλλιώς, οι τεχνικές προώθησης τελικά είναι αυτές που κερδίζουν το παιχνίδι. Έτσι το "ΜΗ!" που έλεγα μέσα μου όταν έμαθα ότι πρόκειται για το prequel της τηλεοπτικής σειράς SUPERNATURAL, γρήγορα ξεπεράστηκε και έγινε "ΤΟ ΘΕΛΩ", όταν αντίκρισα το υπέροχο εξώφυλλο από τον Tim Bradstreet.

Μια σειρά με αρκετούς fans ανά τον κόσμο, αλλά σίγουρα όχι στα επίπεδα 24 και HEROES, είναι ένα από τα δυνατά χαρτιά του καναλιού CW μαζί με το "δικό μας" SMALLVILLE. Στην Ελλάδα, μπορείτε να βρείτε την πρώτη σεζόν σε DVD, γιατί αν περιμένετε από την τηλεόραση, σωθήκατε.

Ο κορμός της ιστορίας της σειράς ακολουθεί δύο αδέρφια, τους Sam και Dean Winchester, οι οποίοι πολεμάνε το υπερφυσικό, ανεξήγητα φαινόμενα, δαίμονες, βαμπίρ και ότι άλλο τρομοφολκλόρ (αυτό πόνεσε, κύριε editor;) φαντάζεστε. Βέβαια, δεν ξύπνησαν μια ωραία μέρα και είπαν "βρε δεν πα' να κυνηγήσουμε το υπερφυσικό", όχι! Όλα ξεκίνησαν όταν ο πατέρας τους, πηγαίνοντας πάνω από τη κούνια του, τότε βρέφους, Sam, είδε σταγόνες αίματος να πέφτουν από ψηλά. Τότε αντίκρισε την μητέρα των παιδιών "καρφωμένη" στο ταβάνι, με ανοιγμένη την κοιλιακή χώρα. Δευτερόλεπτα αργότερα, η μητέρα τυλίχτηκε στις φλόγες. Το σπίτι κάηκε ολοσχερώς, αλλά ο πατέρας και οι δύο του γιοί σώθηκαν.

Ενώ η σειρά ασχολείται με τους γιούς Winchester, στο παρόν τεύχος, κεντρικός ήρωας είναι ο πατέρας τους. Ο John, συναντά "μοιραία" μια χειρομάντισσα, ονόματι Missouri (!?), η οποία τον πληροφορεί ότι ο θάνατος της γυναίκας του έχει να κάνει με το υπερφυσικό (λέτε η αυτοανάφλεξη και το κάρφωμα στο ταβάνι να του φάνηκαν φυσιολογικά, δηλαδή;;;). Έτσι αρχίζει να ακολουθεί τα στοιχεία που του "δείχνει" η Missouri, για να καταστρέψει αυτό που σκότωσε τη σύζυγο του.

Το σενάριο διαθέτει μια όμορφη ροή, με λίγα σκόρπια σημεία τρόμου, αλλά τίποτα που να μην έχουμε ξαναδεί. Έχω την αίσθηση ότι δεν προσθέτει τίποτε παραπάνω στη τηλεοπτική σειρά. Όλα είναι γνωστά, δεν υπάρχει κάποιο καινούριο revelation, ή έστω, περαιτέρω ανάπτυξη των χαρακτήρων. Ότι έχετε δει, είναι παρόν. Το επιπλέον back-up story των πέντε σελίδων στο τέλος του τεύχους, που αναλύει την σχέση των δυο αδερφών, πέρασε και δεν ακούμπησε.

Αυτό που με ενόχλησε πιο πολύ ήταν το σχέδιο. Δεν μπόρεσα να προσέξω αν ήταν καλό ή κακό, αν είχε λάθη ή όχι και αυτό γιατί η κατάφωρη αντιγραφή της αισθητικής του Mike Mignola με εκνεύριζε πολύ περισσότερο. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο κύριος Matthew Dow Smith έχει και μια πλήρη αδυναμία έκφρασης ανθρώπινων συναισθημάτων στα πρόσωπα και αυτό σε ιστορία τρόμου είναι ζωτικό.

Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο τεύχος μου κίνησε την περιέργεια για τη σειρά. Όποτε θα λειτουργούσε άψογα ως one-shot διαφημιστικός πρόλογος. Όλα τα τεύχη, όμως, είναι μόνο για die-hard φανς της σειράς και για κανέναν άλλο. Τελικά, οι "φωνές" μέσα μου είχαν δίκιο και αυτό δεν είναι "Υπερφυσικό".