Σενάριο: Τάσος Αποστολίδης

Σχέδιο: Μαρία-Ηλέκτρα Ζογλοπίτου

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Η ερωτική ιστορία, σε σενάριο Τάσου Αποστολίδη και σχέδιο Μαρίας-Ηλέκτρας Ζογλοπίτου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1996 από τις Εκδόσεις Κωμός, πραγματεύεται τη σχέση ενός καθηγητή με μια φοιτήτριά του, σε μια εικονογραφημένη αφήγηση με τριεπίπεδη προώθηση του μύθου. (η πραγματική ζωή του ήρωα, οι μνήμες του και οι φαντασιώσεις του).

Το σενάριο θα μπορούσε να αποτελεί βάση για μια τηλεοπτική mini σειρά ή για τηλεταινία. Το θέμα χιλιοειπωμένο και εύπεπτο, η αφήγηση καθημερινή, με ρεαλισμό. Δεν χρειάζεται να είσαι ειδήμων των comics, για να διαβάσεις και να βρεις ενδιαφέρον στο συγκεκριμένο. Λίγο να ανήκεις στη γενιά του Πολυτεχνείου (έστω και... δια της όσμωσης), λίγο να σε συνεπαίρνει η "έντεχνη" νεοελληνική κουλτούρα ('Ασμα Ασμάτων, Μανόλης Αναγνωστάκης, Μίκης Θεοδωράκης και Διονύσης Σαββόπουλος) και το ΧΑΜΕΝΟ ΦΑΣΜΑ θα σε κερδίσει, ακόμη κι αν αυτό είναι το μοναδικό comic που έχεις διαβάσει στη ζωή σου!

Πού αφήνει αυτό όλους εμάς, τους υπόλοιπους, που επιμένουμε να ζητάμε από τα comics κάτι περισσότερο από μια αισθητική στάση απέναντι στα πράγματα; Η ιστορία του μεσήλικα καθηγητή που ζει τον "γεροντοέρωτά" του μέσα από ένα κράμα πραγματικότητας, αναμνήσεων και φαντασιώσεων, εξουδετερώνει, με ένα μαγικό τρόπο, όλους τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Ακόμη και η Μαρίνα, το αντικείμενο του πόθου για τον καθηγητή, ολοκληρώνει την παρουσία της στην ιστορία χωρίς να έχουμε μάθει πολλά πράγματα για τις δικές της σκέψεις και προθέσεις. Απλώς περιφέρει τη γεμάτη νιάτα, σέξι παρουσία της, λειτουργώντας χωρίς λογική, περισσότερο ως φαντασιωτικό αντικείμενο για τον ένα και μοναδικό πρωταγωνιστή, παρά ως πραγματικός χαρακτήρας.

Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, το ΧΑΜΕΝΟ ΦΑΣΜΑ δεν είναι μια ερωτική ιστορία (όπως από κεκτημένη ταχύτητα το ονόμασα κι εγώ στην αρχή του κειμένου, αντιγράφοντας το tagline "Μια σύγχρονη ερωτική ιστορία"), αλλά η σε βάθος γνωριμία με τον ψυχισμό ενός μεσήλικα άντρα, που πάνω στην κλιμακτήριο, ξεμυαλίζεται από τα θέλγητρα της πιτσιρίκας. Η ανατροπή του τέλους έρχεται ακόμη περισσότερο να ενισχύσει την άποψη ότι "αυτή δεν είναι μια ερωτική ιστορία". Δυστυχώς, όμως, αν σας αποκαλύψω περισσότερα για αυτό, θα πρέπει να κάνω χυδαίο spoiler, κάτι που λέω να αποφύγω.

Το σχέδιο της, αδικοχαμένης (ένα χρόνο μετά την πρώτη έκδοση αυτού του comic), Ζογλοπίτου, είναι ίσως το μοναδικό πράγμα το οποίο απόλαυσα, και μου προκάλεσε, παράλληλα, θλίψη για το γεγονός ότι δεν δόθηκε σε αυτό το νέο, χαρισματικό κορίτσι η δυνατότητα από τη μοίρα, να εξελίξει το έμφυτο ταλέντο της στην εικονογραφημένη αφήγηση. Πρόσωπα και σώματα καλοσχεδιασμένα, άμεσα αναγνωρίσιμα, πλάνα με σεβασμό στην προοπτική και την ανατομία, κάνουν το συμβατικό panel composition και τα λιγοστά σχεδιαστικά λάθη να φαντάζουν άνευ σημασίας. (Και για να προλάβω τους κακόπιστους, δεν κάνω αβάντες στη σχεδιάστρια, με τη λογική του "ο νεκρός δεδικαίωται", εξάλλου βρίσκω αυτή τη στάση προσβλητική για το εν ζωή έργο του οποιουδήποτε.)

Εν κατακλείδι, πιστεύω ότι το ΧΑΜΕΝΟ ΦΑΣΜΑ απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμένες κατηγορίες αναγνωστών:

- Σε Έλληνες σχεδιαστές που μπορούν να πάρουν πολλά μαθήματα από την τεχνική της Ζoγλοπίτου.

- Σε συλλέκτες που θέλουν να έχουν στη βιβλιοθήκη τους το σύνολο των (για τον α ή β λόγο) σημαντικών ελληνικών κυκλοφοριών comics.

- Σε όσους θέλουν να στηρίξουν την προσπάθεια της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Γιατροί Χωρίς Σύνορα, καθώς η κληρονόμος της σχεδιάστριας διαθέτει εκεί τα ποσοστά που λαμβάνει ως αμοιβή.

- Τέλος, σε όλους όσους ανέφερα στη δεύτερη παράγραφο αυτού του κειμένου.

Αν ανήκετε σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες, σπεύσατε. Το ΧΑΜΕΝΟ ΦΑΣΜΑ έχει μέγεθος magazine, 96 σελίδες ασπρόμαυρης ύλης (comic, βιογραφικά, σημειώσεις του Τύπου και προλογικά κείμενα) και κοστίζει 9 ευρώ.