Εκδότης: Λευτέρης Σταυριανός

Εξώφυλλο: Seth Siro Anton

Jemma Press

Το ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ είναι ένα τριμηνιαίο περιοδικό που κυκλοφορεί από τη Jemma Press, το οποίο αυτοπροσδιορίζεται ως "ασχολούμενο με την τέχνη του αισθητικά ακραίου". Και αν εσείς θεωρείτε ότι το "αισθητικά ακράιο" είναι μια έννοια ελαφρώς απροσδιόριστη, τότε θα πρέπει να μάθετε ότι, πιθανότατα, είμαι ακόμη πιο προβληματισμένος από σας για το τι ακριβώς ο όρος αυτός σημαίνει για τον καθένα μας.

Ευτυχώς, στο editorial έρχεται ο εκδότης, Λευτέρης Σταυριανός, να μας αποσαφηνίσει το τι ακριβώς εννοεί με τον όρο, αφού πρώτα δηλώσει το προφανές, ότι δηλαδή σε ατομικό επίπεδο η έννοια του "αισθητικά ακραίου" είναι κάτι εντελώς προσωπικό και ακαθόριστο (και ευτυχώς, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε, αγαπητέ μου αναγνώστη, να ανεχτείς ολόκληρα κατεβατά ψευδοφιλοσοφικού παραληρήματος από την αφεντομουτσουνάρα μου).

Θα ξεκινήσω από το κομμάτι του περιοδικού που με ενδιέφερε περισσότερο και που αποτέλεσε τον κύριο λόγο για να αγοράσω το τεύχος: τα comics. Και αυτά που βρίσκονται στο παρόν τεύχος είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Ο Γίωργος Ματάλας στο THE DEAL (συγχωρέστε με, αλλά δεν γνωρίζω για προηγούμενες δουλειές του για να σας παραπέμψω) παίζει με το φως και τη σκιά με σκοπό το να φτιάξει μια ιδιαίτερα ατμοσφαιρική ιστορία. Προσωπική μου άποψη είναι πως δεν καταφέρνει απόλυτα το αποτέλεσμα στο οποίο στοχεύει, αλλά το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον και δείχνει σίγουρα πολλά εξαιρετικά στοιχεία που αφήνουν πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Η έκπληξη, πάντως, βρίσκεται στην έτερη ελληνική ιστορία, με τίτλο SAMHAIN (την οποία πολλοί υποθέτω πως είδατε στο φεστιβάλ της ΒΑΒΕΛ) γραμμένη από την Αλεξία Οθωναίου και σχεδιασμένη από τον Σπύρο Δερβενιώτη, με ένα εντελώς διαφορετικό ύφος από αυτό που μας έχει συνηθίσει και το οποίο, προσωπικά, δυσκολεύτηκα τρομερά να αναγνωρίσω (οι πειραματισμοί είναι πάντα καλό πράγμα).

Πολύ ενδιαφέρουσες είναι και οι επιλογές των μεταφρασμένων comics. Καταρχήν, έχουμε δυο πολύ καλοφτιαγμένες ιστορίες από το CTHULHU TALES (μπορείτε εδώ να διαβάσετε το review που είχε γράψει, πριν ένα χρόνο περίπου, για το συγκεκριμένο τεύχος ο Γιώργος Χατζηκωστής). Την πρώτη, με τίτλο "Η Παραλία", υπογράφουν οι Michael Alan Nelson και Andrew Ritchie, ενώ τη δεύτερη, "Ο Φιλέας Φλυν Ερωτύλος Παράδοξος Κι Ο Τραγικός Της Αγάπης Του Ο Αγώνας Ο 'Αγονος", οι Keith Giffen και Ben Roman.

Επίσης, βρίσκουμε το CRIMINAL MACABRE των (σχεδόν superstar, πλέον) Steve Niles και Ben Templesmith, το THE GOON του καταπληκτικού Eric Powell, αλλά και αρκετές ιστορίες από το ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ του Douglas Paszkiewicz (δεν μπορώ παρά να μεταφέρω και εγώ την απορία και των υπόλοιπων συντακτών του Comicdom.gr για το γιατί επιλέχθηκε να μεταφραστούν μερικοί μόνο τίτλοι - υποθέτω πως θα ήταν πιο συνεπές είτε να μεταφραστούν όλοι ή κανείς...), για το οποίο τόσα είχα ακούσει αλλά ποτέ δεν είχα διαβάσει και οι οποίες μου φάνηκαν, τουλάχιστον, ιδιαίτερα συμπαθητικές.

Περνάμε στα κείμενα, οπού βρίσκουμε συνέντευξη της συγγραφέως Kareen Koehler στον "δικό μας" Κώνσταντίνο Δημόπουλο, την ανταπόκριση της Έλενας Κιουρκτσή από το μεγαλύτερο gothic festival της Ευρώπης, με φωτογραφίες του Μάρκου Κάντζιου (που αν και από όσο είδα, για πολλούς ήταν το highlight του τεύχους, προσωπικά με αφήνει παγερά αδιάφορο - κάτι για το οποίο ευθύνεται το festival και όχι το κείμενο), μια παρουσίαση του έργου του "καλλιτέχνη του γκροτέσκου" Joel-Peter Witkin, παρουσίαση του βιβλίου Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ από τον Λευτέρη Ταρλαντέζο και το ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο ΤΑΣ ΚΕΜΠΑΠ ΚΑΙ ΣΠΑΪΝΤΕΡΜΑΝ για τους Αμερικανούς υπερήρωες που παρουσιάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του '60 και κατά τη διάρκεια αυτής του 70, στον Τουρκικό Κινηματογράφο.

Κάπου εδώ, πρέπει να αναφερθούμε και στην απίστευτη ταινία, 3DEVADAM, που προσφέρεται με το περιοδικό η οποία (ελπίζω να μου επιτρέψει ο editor την φράση) "είναι για τρελούς". Πάντα πίστευα ότι υπάρχει ένα είδος ταινιών που ισορροπούν ανάμεσα στο "αριστούργημα" και στο "δε βλέπεται". Η συγκεκριμένη ταινία, λοιπόν, δεν προσπαθεί σε καμία περίπτωση να ισορροπήσει εκεί... Είναι μια από τις τόσο "καμένες" περιπτώσεις, που έχει προσχωρήσει ολοκληρωτικά στο "δε βλέπεται με τίποτε" και αποτελεί εμπειρία ζωής για όποιον καταφέρει να δει έστω και τμήμα αυτού του μοναδικού συνονθυλεύματος.

Συνεχίζοντας την ανάγνωση του τεύχους, φτάνουμε στη στήλη Abnormal Watch, με τις παρουσιάσεις ταινιών με μπόλικο gore (τις οποίες οφείλω να ομολογήσω πως καταευχαριστήθηκα, μια που περίπου τις μισές δεν τις γνώριζα και θα φροντίσω να τις αναζητήσω) γραμμένες από τους Γιάννη Μοσχονά, Γιάννη Στεφανίδη, Δημήτρη Τσουνάκα, Γιώργο Αλεξανδρίδη και Νίκο Βασιλείου, καθώς και σε αυτή με τίτλο Homemade Weird, όπου ο Μάκης Καταληφός παρουσιάζει τον ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΜΕΓΙΣΤΑΝΑ ΤΩΝ NINJA. Τέλος, στο Cutting Edge, οι Κωνσταντίνος Δημόπουλος και Μάκης Καταληφός παρουσιάζουν τα πιο "γκραν γκινιόλ" comics του επόμενου τριμήνου.

Συνολικά, αν και αυτό που γενικά θεωρείται "αισθητικά ακραίο", μάλλον, δε νιώθω πως είναι κάτι που με αφορά ιδιαίτερα, το ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ με κέρδισε αρκετά (κυρίως εξαιτίας των comics του, ελληνικών και ξένων). Υπάρχουν πολλές επιλογές οι οποίες με προβλημάτισαν (όπως η επιλογή του τεύχους #0 ως αρχικό, η αναποφασιστικότητα ανάμεσα σε μεταφρασμένους και όχι τίτλους), αλλά η τελική κρίση μου είναι μάλλον θετική.