Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
  • column info
    new stuff

    Ξ“Β“Ξ“οŸƒ ÝíΓʽ site ðïá Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β³Ξ“οŸƒ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βž Ξ“ΚΌΞ“ΒœΞ“Β³Ξ“Β§ Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β°Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“Β£Ξ“Β¬Ξ“Κ½Ξ“Ξ„Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βœ Ξ“οŸ‚Ξ“Β½Ξ“Β³Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€• Γ­Γʽ Ξ“Β°Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€•Ξ“Ξ…Ξ“Β¨Ξ“οŸƒΞ“ΒŸ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² ôéò Ξ“οŸ‚Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“οŸ„Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΞŽΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Β©Ξ“Β² Ξ“Β·Ξ“Ξ‰Ξ“Β±Ξ“ΒŸΞ“Β² Γ­Γʽ ôïá Ξ“οŸ…Ξ“οŸƒΞ“Ξ†Ξ“Β½Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Ξ„Ξ“Β©. Ï Ξ“οŸƒΞ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“β€•Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“οŸƒΞ“Β½Ξ“Β¨Ξ“Ξ…Ξ“Β­Ξ“β€•Ξ“Β² Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“ΒžΞ“Β² ôïá comicdom.gr, Ξ“Ξ†Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“ΒŸΞ“Β¦Ξ“οŸƒΞ“Β© Γ­Γʽ Γ³ΓʽΓ² Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βœ ãéΓʽ Ξ“ΞŒΞ“Β«Ξ“Κ½ Γ΄Γʽ updates, Ξ“ΞŽΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Γ­Γʽ ìçí Ξ“Β·Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“οŸƒ ðïôÝ ôçí "Ξ“Β¬Ξ“Β°Ξ“ΒœΞ“Β«Ξ“Κ½".




 Reviews 24/10: LOGICOMIX από τον Αριστείδη Κώτση.


 Reviews 23/10: SOLOMON KANE #1 από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη.


 Reviews 22/10: THE AMAZING REMARKABLE MONSIEUR LEOTARD από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 21/10: BACK TO BROOKLYN #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


 Reviews 17/10: NOTHING NICE TO SAY από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 16/10: SUBLIFE από τον Αριστείδη Κώτση.


 15/10: Νέο strip JANE'S WORLD της Paige Braddock.


 14/10: Νέο strip ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ του Αντώνη Βαβαγιάνη.


 Reviews 13/10: AGE OF SENTRY #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


του Ανδρέα Μιχαηλίδη
25-08-05

Storm Brewing

Σας ακούω, σας ακούω, αλλά μην προτρέχετε! Η στήλη δεν καθυστέρησε αυτή την εβδομάδα από λάθος, αλλά χρειάστηκε πολλή προετοιμασία για να είναι όπως την ήθελα και όπως την είχα υποσχεθεί. Διαβάζοντας παρακάτω, ελπίζω να σας αρέσει το αποτέλεσμα.

 

Αρχικά είχα σκεφτεί να ονομάσω τη σημερινή στήλη «QUIET DAYS», αλλά μετά σκέφτηκα ότι επικρατεί ηρεμία μέχρι να γίνει ο πανικός. Πρώτον, αυτό ισχύει πάντα. Όταν βλέπεις πολλή ηρεμία, ησυχία και τα τοιαύτα, μπορείς να περιμένεις ότι σύντομα κάτι θα κάνει την έκπληξη της ημέρας (ή της εβδομάδας ή whatever), την παροιμιώδη επακόλουθη καταιγίδα. Δεύτερον, εγώ προσωπικά περιμένω το χαμό που θα επικρατήσει στη ζωή μου το Σεπτέμβριο, καθώς θα προσπαθώ να συνδυάσω εξετάσεις, τη δουλειά μου στο «9», την παρουσία του Graham Masterton στην Αθήνα (κοινώς να βρίσκομαι στο Jemma στις 16 Σεπτεμβρίου) και εννοείται το SHINJUKU EXPRESS. Μετά από όλα αυτά (και τα αντίστοιχα στη ζωή του καθενός) θα έχουμε όλοι μας συνειδητοποιήσει ότι τελείωσαν οι διακοπές (όσοι κάναμε) και θα έχουμε μπει σε μια τόσο ενοχλητική, όσο και εγκυμονούσα προοπτικές, ρουτίνα (Διάολος άεργος με τα τέκνα του συνουσιάζετο, Διάολος πρόθυμος τέχνας κατεργάζετο - ρητό του Αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Βάκουμου Δόνου). Τουλάχιστον, όταν δεν έχουμε ησυχία, μπορούμε πάντα να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο (έχω πρόβλημα).


Αφού λοιπόν σας επέβαλλα για άλλη μια φορά τις κοσμογονικές μου απόψεις, ας περάσουμε στα δικά μας. Θα ήθελα καταρχήν να κάνω μια αναφορά στα γεγονότα που σύντομα θα με οδηγήσουν στη συγγραφή μιας σειράς στηλών με τίτλο NOSTALGIA. Στον κόσμο των anime αυτό ακριβώς συμβαίνει: παλιές, αγαπημένες σειρές ξαναβλέπουν το φως της μέρας, άλλες αποκτούν sequel και άλλες πάλι παίρνουν τη σκυτάλη από εκεί που την άφησαν οι προκάτοχοί τους. Ο λόγος βασικά για τις ακόλουθες γνώριμες σειρές: CHYOJIJU YASAI MACROSS (ROBOTECH), UCHYUU KAIZOKU HARLOCK (SPACE PIRATE CAPTAIN HARLOCK), MAETEL SAGA (GALAXY EXPRESS 999) και AREA 88. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για παλιές κλασσικές ταινίες που βλέπουν το φως ως νέες παραγωγές anime, όπως το KAZE NO YOJIMBO και το SAMURAI 7, βασισμένα στο YOJIMBO και το SEVEN SAMURAI αντίστοιχα, του Akira Kurosawa.

Το sequel στο ROBOTECH δεν ξεκινά υπό καλό οιωνό διότι θα είναι αποκλειστική παραγωγή της Harmony Gold, δηλαδή της αμερικανικής εταιρίας η οποία συνέπτυξε το MACROSS, το SOUTHERN CROSS και το GENESIS CLIMBER MOSPEADA σε μία σειρά, αφαιρώντας περίπου 6 ώρες από το συνολικό μήκος των αυθεντικών σεναρίων. Μάλιστα, η Harmony Gold συμβουλεύτηκε τον Carl Macek ο οποίος είχε ξαναγράψει τις σειρές για να κάνει τη σύμπτυξη (ο οποίος συμμετείχε πολύ ενεργά στο πρόσφατο animation της LADY DEATH από την ADV - ω Θεέ μου!). Επίσης το πρώτο αμερικανικό sequel που είχε γραφτεί το 1986 και κανονικά θα ήταν σειρά 65 επεισοδίων με τίτλο ROBOTECH: THE SENTINELS, πήρε τη μορφή μιας κάτω του μετρίου ταινίας. Ωστόσο πολύς κόσμος χάρηκε βλέποντας την ιστορία αγαπημένων χαρακτήρων να συνεχίζεται και αυτό είναι αναμφισβήτητο. Το sequel θα ξεκινήσει με ένα OVA μεγάλου μήκους, το SHADOW CHRONICLES, το οποίο χρονολογικά τοποθετείται μετά το Invid War στο ROBOTECH: NEW GENERATION της αμερικανικής σειράς. Μετά την απελευθέρωση της Γης, στέλνεται μια ομάδα αναζήτησης στο διάστημα για να ψάξει το χαμένο διαστημικό στόλο που βρισκόταν υπό τη διοίκηση του Ναυάρχου Rick Hunter (Hikaru στο πρωτότυπο). Σύμφωνα με την εταιρία θα ακολουθήσει είτε σειρά 26 επεισοδίων ή μια σειρά από OVA που θα ολοκληρώνει το σενάριο. Επίσης, σύμφωνα πάλι με την εταιρία, λόγω της χρονολογικής τοποθέτησης της ιστορίας, έχουν κάνει και εκτενείς συζητήσεις με τον συγγραφέα του MOSPEADA, Kenji Terada. Μένει να δούμε τι θα καταφέρουν.


Το UCHYUU KAIZOKU HARLOCK έχει κάνει την επανεμφάνισή του με το SPACE PIRATE CAPTAIN HERLOCK: THE ENDLESS ODYSSEY - OUTSIDE LEGEND από τη Geneon. Νομίζετε ότι το «Ε» στο όνομα είναι λάθος; ΛΑΘΟΣ! Ο ίδιος ο Leiji Matsumoto δήλωσε πριν από μερικούς μήνες (και επισφράγισε με δικαστική απόφαση) ότι το όνομα του χαρακτήρα μεταφρασμένο στα Αγγλικά ήταν «Herlock». Είναι ολοφάνερο ότι εδώ συμβαίνει κάτι άλλο, δεδομένου ότι τα αμερικανικά δικαιώματα του χαρακτήρα με το όνομα Harlock τα είχε αγοράσει (και έχει ακόμα) η Harmony Gold. Αφού κατέστρεψε τη σειρά (περισσότερα στα επερχόμενα NOSTALGIA), την έβαλε στο ράφι και εννοείται ότι δεν θα ήθελε να έχει κέρδος από ένα σοβαρό remaster μια άλλη εταιρία. Χάρη στην ιδιομορφία της ιαπωνικής γλώσσας και του τρόπου που μεταφράζεται, το όνομα άλλαξε και το remaster έγινε (την ιστορία ξαναέγραψε ο ίδιος ο Matsumoto, το σενάριο για τη σειρά ο Sadayuki Murai του COWBOY BEBOP, το directing ανέλαβε ο Rintaro, ο οποίος το είχε αναλάβει και το 1978 και είναι επίσης γνωστός από τη μεταφορά σε anime του METROPOLIS του Osamu Tezuka και τέλος το εξαιρετικό animation το Studio Madhouse - βλέπε NINJA SCROLL). Πού τα στηρίζω όλα αυτά; Το όνομα του Harlock γράφεται με το ιαπωνικό αλφάβητο για ξένες λέξεις, το οποίο έχει πολλή συγκεκριμένη μετάφραση στο λατινικό αλφάβητο, για κάθε φθόγγο. Στον τίτλο του πρωτοτύπου, είναι αδιαμφισβήτητα «Ηα».

 


Το MAETEL SAGA έχει ήδη αποκτήσει τον απόγονό του επίσης και σύντομα θα καταφτάσει και το πρώτο DVD από τη FUNimation. Πρόκειται βεβαίως για το GALAXY RAILWAYS, το οποίο λαμβάνει χώρα πάλι στο διάστημα και στο μέλλον της αρχικής σειράς. Πλέον το Galaxy Express 999 δεν είναι ένα μοναχικό τραίνο, αλλά αποτελεί μέρος ενός δικτύου διαστημικών γραμμών στο μέγεθος αυτού του Tokyo. Πρωταγωνιστής εδώ είναι ο Manabu Yuuki, ο οποίος πιάνει δουλειά στο SDF (Space Defense Force) το οποίο προστατεύει τα τραίνα, ακολουθώντας τα βήματα του πατέρα του που σκοτώθηκε σε μια επίθεση. Το όλο design των χαρακτήρων και το στυλ της υπόθεσης, για τους παλιότερους, είναι σαν παλιός γνωστός. Για τους καινούργιους είναι μια ενδιαφέρουσα αλλαγή από το σημερινό πρότυπο, η οποία μπορεί να τους ξενίσει, αλλά είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα τους συναρπάσει.

Τέλος, το AREA 88, ένα από τα anime με τα οποία μεγαλώσαμε, ξαναγεννιέται ως TV Series. Η αρχική σειρά (του 1980) ήταν 3 OVA, γεμάτα με πάσης φύσεως πιλότους, αεροπλάνα και μάχες που θυμίζουν άλλοτε κλασσικές τηλεοπτικές σειρές όπως το TOP GUN και το IRON EAGLE, με πρώτα αστέρια τον Ιάπωνα Shin Kazama (και το αξέχαστο μαλλί του) και τον Αμερικανό Mickey Simon. Αργότερα (1989) κυκλοφόρησε ένα παιχνίδι για arcade, το U.N. SQUADRON, που ήταν το AREA 88 μεταμφιεσμένο. Πλέον κυκλοφορεί νέο TV Series μεγάλου μήκους (σύντομα φτάνει το πρώτο DVD), με τους ίδιους πρωταγωνιστές, μεγαλύτερο σενάριο, μάχες με CG γραφικά και ορισμένες διαφορές στα character designs (όχι ρε παιδιά ξανθός ο Shin!).

 


Πριν κλείσω αυτή την ενότητα, να διορθώσω ένα λάθος που είχα κάνει στη στήλη Heat Critical - Rain Respite (20-07-05). Εκεί είχα αναφέρει ότι ξανακυκλοφορεί το anime MERMAID FOREST, βασισμένο στα manga του MERMAID SAGA, της Rumiko Takahashi. Αυτό είναι ανακριβές. Παλιότερα είχε κυκλοφορήσει μια αντίστοιχη ταινία, ενώ εδώ πρόκειται για anime σειρά 12 επεισοδίων. Gomenasai!

Τώρα λοιπόν μπορούμε να περάσουμε στο νέο event που είχα υποσχεθεί. Κοινώς ετοιμαστείτε για SHYOUBOY YA KETTOU! Όπως ανέφερα στην εισαγωγή, η καθυστέρηση της στήλης ήταν απαραίτητη. Ο βασικός λόγος είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου είχε αρχικά γραφτεί στα Ελληνικά. Αφού το ξαναδιάβασα, συνειδητοποίησα ότι ήταν μάλλον άχαρο σε σχέση με αυτό που είχα κατά νου. Μπορεί να φταίει ότι η γλώσσα μας, πλούσια σε περιφραστικό λόγο, δεν προσφέρεται για τέτοιες χρήσεις, όπου χρειάζεται σε πολλά σημεία σύντομος και νευρώδης (έως και νευρικός) λόγος. Από την άλλη μπορεί να φταίει ότι δεν έχω συνηθίσει να γράφω παρόμοια κείμενα στα Ελληνικά. Όποιος και να είναι ο λόγος, το κείμενο ξαναγράφτηκε στα Αγγλικά, όπως πιστεύω ότι έπρεπε να ήταν εξ' αρχής. Ελπίζω ότι δεν θα σας προκαλέσει δυσκολία ή δυσφορία (αν παρακολουθείτε anime στα Ιαπωνικά με αγγλικούς υπότιτλους ΔΕΝ νομίζω να έχετε πρόβλημα). Αν ωστόσο συμβεί το αντίθετο, στείλτε μου τη μάνητά σας με e-mail. Φτάνει η πολυλογία όμως-


KETTOU: Vampire Hunter D vs Alucard (from HELLSING)


The year is 12095 A.D. It is night and the Capital sleeps except for the armored divisions of the Frontier Defense Force, returning from yet another bloody mission in the lands crawling with unnatural beasts. They are wary as they are weary and that is perhaps the reason why they do not notice a scarlet shadow evading their perceptions. He isn't hiding; he does not need to. He merely toys with the notion of danger as much as he is testing the humans of this place, no, this time where he has found himself. At the Capital's border walls, riddled with advanced machinery, detectors, top notch weaponry and even an electromagnetic barrier, the ever vigilant guardsmen pay no heed to a shadow somewhat thicker and darker than the rest, slipping by them and through hairline cracks in the walls and finally past the barrier to the outskirts beyond. It is tricky not to be caught by their intriguing detection devices, he gives them that, but not close to challenging. Having exited the Capital, a group of shadows comes together and forms a tall, lithe, humanoid figure, clad in blood-red garments, wearing a wide-brimmed hat of matching color. The vampire Alucard muses to himself that though the dawn is still hours away, he must eventually find a place to rest, far from the hated rays of the sun and the prying eyes of these ever-vigilant humans.


Though away from the protected walls of cities and homesteads, monsters roam during the night (and sometimes during the day too), none seem to appear where he treads. It seems that even the unnatural creations of the Nobility have a sense of instinct that warns them of his presence. What they think in their heart of hearts is this: "this is a true carnivore, a predator so far exceeding us that we are but cattle". Of course, they are right and the senses of this predator warn him of something approaching fast - the sound of metallic hooves - powerful and unafraid as testify the absence of the smell of fear and the presence of the smell of blood. As his nostrils flare, the face twists in an unnatural smile of pure glee, a smile of eyes and teeth - teeth sharp as razorblades - at the approach of the newcomer. He initially thought it an annoyance that the Nazi bastards of Millenium used their peculiar device to throw him in this timeline; they had been trying to revisit World War II and change its tide - change history as it were - thus winning Hitler's War for him. However the Letztes Bataillon were fools if they thought Sir Integra Hellsing's most faithful servant would not stop them. As chaos erupted all around Alucard and the Mad Major, the Nazi hit the switch of the time machine, launching both himself and his foe in the timestream. Alucard awoke in this alien era of mankind and monsters, though to one such as him they all look the same, if more intriguing at that. Now, things started to look REALLY interesting.

As the rider spots the source of the tremendous presence that has triggered his journey to the Capital's vicinity, he slows down his cyborg horse. He is tall and muscular, dressed in garments the color of a starless night, his face like that of a statue from long ago. An elegantly curved sword is strapped to his back but as he reaches the scarlet-clad stranger, he makes no move for it. The stranger looks up at him through yellow-lens glasses and flashes him a smile full of teeth. The stranger does not respond but only looks at Alucard, raising his eyebrows in a rare gesture of surprise. The smell, the presence, the danger is so familiar, yet somehow different. This is a greeting of beasts beyond human imagination. Alucard is the first to speak.

"Oy there rider. Have you lost something?" and though he tries to sound casual, his blood boils with anticipation. This stranger is truly worthy of confrontation and familiar in a purely biological fashion. The Hunter's voice is cold and unfeeling.

"I have lost many things. However, it seems that tonight I have found what I have been looking for, something I did not think possible to exist."

"Oh? Speaking in riddles, are we lad? Do you have a name to go by?"

"Call me D if you must." and Alucard erupts in a seemingly human laughter that has soon lost all illusion of being so. As he speaks again, he reaches inside his scarlet trench coat.

"Oh, I shall, I shall. This is so amusing it is almost killing me. "D" you say? My, this almost brings back memories that make me feel all warm; warm with the smell of my own blood pouring out of me!" and the Jackal spits fire in a series of shots no human could possibly avoid. However, the Vampire Hunter D is not human, but a dhampir, son of the fabled Vampire King and that is exactly why his frustration causes him to be grazed by one of Alucard's bullets. The vampire laughs with delight.

"Why are you here?" asks the Hunter, sword in hand, although Alucard never saw him draw it. "Why are you attacking? Do you so lust for the smell of spilt blood? Answer me!"

Alucard looks half surprised at this brief outburst on the Hunter's otherwise cold features. He lowers the black and white guns, seeming far outdated in this time and age. He looks at the expressionless D and a smile forms on his face, it widens and slowly, reaching up from his abyssal bowels, rises a haunting laughter that causes nightmares to the good people of the Capital.

"Why?! You are asking me why?! HiHi Hehe HaaahHahHahHaaaa! You know full well you do not need to ask me that boy! You can smell it too! You can feel it! You ARE it! You and I are monsters, unholy beasts of times long past! I sense it in you boy. A kinship between fiends, a sense of brotherhood between lions! Bloodthirsty lions eat each other! And you, my boy, have loooong thirsted! So shut up and fight! Fight! Fight! Fight!"

As Alucard lunges at D, there is no more talk. As the vampire finishes his fevered ranting, the Hunter takes an arm off him, sending the white pistol flying. However, the Jackal strikes true this time, burning sizzling holes in the Hunter's body. He is in pain even as he starts to unchain the power of the beast lurking inside him. His eyes turn blood-red and glow with vampiric frenzy. Inhuman speed, a speed that surprises even Alucard, the strength of 30 men and an aura so powerful it almost daunts him. Almost. The vampire Alucard is a monster among monsters, the first of his kind, the ever-living nightmare in the hearts of men and soon he is enjoying himself like he has not in centuries. Next he loses a leg, severed cleanly at the knee, then his other arm and stands like a crooked scarecrow staring at his opponent. D goes for his opponent's heart, the only sure way to destroy him. Alucard mutters.

"Releasing control art restriction to Level Three, Level Two, Level One. Situation A. The Cromwell Approval is now in effect. Hold release until target is silenced."

As D's sword pierces his heart, Alucard has become nothing more than an inky mass of shadows that swallows his cut appendages, swirling all around the Hunter and gazing at him with countless bloodthirsty eyes. Suddenly a toothed maw emerges and clamps onto D's shoulder, then another on his right thigh and yet two more restrain his arms and start chewing away. Through the impenetrable darkness, two hands holding the relic guns emerge and aim at his head and heart. As they shoot, the bullets vanish into the blackness, in perfect harmony with the shredding sounds that take D 30 feet into the air, with the uprooted maws hanging limply on him. As he falls towards the inky black mass faster than the speed of sound, the dark beasts evaporate from his body and a brilliant arc of steel slices the black mass in half. Then it splits again and again, until D is surrounded by 13 forms only remotely humanoid, filled with blood-crazed eyes and teeth that lunge, bite, shred and maim him. However, the blood-frenzy has left him and he stands silent, with eyes closed as Alucard tears him to pieces. Suddenly, the Hunter's cold black eyes open with determination.

"I can see you - father." is all he says under his breath as his sword strikes true and impales Alucard's heart. The shadows disappear and all that remains is a tall figure, sprawled on its back in a sea of crimson, though no one could tell if it was the coat or the pool of blood in which it lay. D waited but Alucard did not move so much as an inch. He sheathed his sword, turned his back to the abattoir and climbed on his horse.

There, at last, moving away from the Capital, he doubled over from the pain the wounds caused him; wounds that would take him weeks from that day to heal, even with his lineage. As D vanishes into the approaching dawn, a voice full of questions and reproaches emerging from his left hand, rivulets of blood seep into the cracked earth of the battle site. As the first rays of the sun light the place, there is not the tiniest sign of anything abnormal having transpired (except perhaps a number of bullets and the scathing of the ground caused by the sword). Somewhere, far beneath the earthen ground, a deep voice muses:

"I applaud your performance boy. I cannot seem to recall anyone, save that woman, bringing me to this point. However, times have changed and I with them, for it was humans that made me into the ultimate monster and only humans that may put me down. "Father", was it? Well, I do not know about that but were it true, you would be a son after my own heart."

As an inhuman, nightmarish laughter haunts the Capital's outskirts for days and nights to come, the vampire Alucard waits patiently for his recovery, that he may find a way back to his own time and place, filled with terrible joy and the spark of an interesting idea.

Λοιπόν, αυτό ήταν το πρώτο KETTOU και περιμένω εναγωνίως τα σχόλιά σας. Ξέρω, είπα «μέχρι θανάτου», αλλά στ' αλήθεια ποιος μπορεί ποτέ να είναι σίγουρος με πλάσματα του βεληνεκούς αυτών των δύο; Έτσι λοιπόν, φτάνουμε σε κάτι που ήθελα να γράψω από τη στιγμή που είδα τα πρώτα επεισόδια, το:

REVIEW: GANKUTSUOU

Τον 19ο αιώνα, ο Αλέξανδρος Δουμάς, συγγραφέας των Τριών Σωματοφυλάκων, του Σιδηρού Προσωπείου και άλλων έργων με τα οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές αναγνωστών, έγραψε επίσης τον ύμνο του στην εκδίκηση ή ακόμα καλύτερα, το έργο που κανείς θα έλεγε ότι σε τρία μέρη ορίζει την ίδια την έννοια της λέξης: τον Κόμη του Monte Cristo. Μετά από τόσα χρόνια, έχοντας κάνει μάλλον μέτριες απόπειρες με τα άλλα του έργα (κυρίως τους ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ), επιτέλους οι Ιάπωνες έφτιαξαν ένα anime βασισμένο στο έργο του που πραγματικά τον τιμά. Το έχω πει ενοχλητικά αναρίθμητες φορές: μπορούν πάντα να μας ξαφνιάσουν ευχάριστα, ακόμα και όταν πιστεύουμε ότι έχει επέλθει ο κορεσμός.

Το GANKUTSUOU, φτιαγμένο με απεριόριστο σεβασμό στη μνήμη του δημιουργού του από το Studio Gonzo (τόσο που παραπέμπεται ο θεατής στο site για να δει ακριβώς τι αποκλίσεις έχουν γίνει από το πρωτότυπο ), είναι μια απίστευτη παρέλαση χρωμάτων με εξαιρετικό animation, απίθανη διασκευή στο σενάριο και επί συνόλου τίποτα λιγότερο από ένα έργο τέχνης.


Όλα ξεκινούν στη Σελήνη, όπου δύο νεαροί αριστοκράτες και αχώριστοι φίλοι, ο Albert de Morcerf και ο Franz d' Epinay περνούν ευχάριστες ώρες σε ένα τρελό καρναβάλι όπου συμμετέχει όλη η πόλη της Luna (στο πρωτότυπο όλα ξεκινούσαν στη Ρώμη). Εν μέσω όλης αυτής της διασκέδασης, ο Albert γνωρίζει φαινομενικά συμπτωματικά τον baroque (βέβαια είναι δύσκολο να ΜΗΝ είναι κάποιος baroque στη Luna) Κόμη του Monte Cristo και τη μυστηριώδη και εξωτική συνοδό του. Κατά τη διάρκεια της δημόσιας εκτέλεσης που είναι το μεγαλύτερο γεγονός της γιορτής, ο Κόμης δίνει τη δυνατότητα στον Albert να σώσει έναν από τους τρεις μελλοθάνατους επιλέγοντας στην τύχη ένα χαρτί (αν και είμαι της απόψεως ότι όλα γράφανε το ίδιο όνομα). Έτσι ο Albert σώζει κατά τύχη έναν αμετανόητο εγκληματία και σαν αποτέλεσμα καταλήγει στα χέρια μιας σπείρας ανελέητων εγκληματιών υπό τις διαταγές του Luigi Vampa. Μην βρίσκοντας οποιονδήποτε άλλο τρόπο να παραδώσει τα εξωφρενικά λύτρα στους απαγωγείς, ο Franz στρέφεται στον Κόμη για να σώσει τον φίλο του. Ο Κόμης συντρίβει του ληστές και καθώς κείτονται ητημμένοι τους δηλώνει το όνομά του: «Gankutsuou» (ο ’ρχων της Σπηλιάς, ένα προσωνύμιο που είχε ο ήρωας και στο βιβλίο του Δουμά, σχετιζόμενο με το πώς απέκτησε την περιουσία του). Έτσι ξεκινάει μια θερμή φιλία μεταξύ του Κόμη και του Albert, η οποία θα οδηγήσει τον νεαρό αριστοκράτη να εισάγει τον άγνωστο Κόμη στην καλή κοινωνία του Παρισιού στη Γη.

Ο Κόμης σύντομα έρχεται σε επαφή με τους ισχυρότερους άνδρες του Παρισιού: τον μεγαλοτραπεζίτη Danglars, τον δικαστή Villefort και τον αρχιστράτηγο de Morcerf, υποψήφιο πρόεδρο της Γαλλίας και τη γυναίκα του, Mercedes. Όμως ο Monte Cristo ξέρει πολλά, θαμμένα στο παρελθόν και ο ίδιος κουβαλάει ένα σκοτεινό φορτίο και μια ανίερη δύναμη, υποκινούμενος από τη δίψα για εκδίκηση. Πριν γίνει Κόμης του Monte Cristo, ένας άνθρωπος φυλακίστηκε και του στερήθηκαν τα πάντα. Εκεί του έμεινε μόνο η δίψα για εκδίκηση και αυτή τον έβγαλε από τη σκοτεινή του φυλακή και τον οδήγησε πίσω, στο Παρίσι, εκεί που ξεκίνησαν όλα. Πώς σχετίζεται με όλα αυτά ο Albert και οι φίλοι του; Ποια είναι η αληθινή ταυτότητα της Haydιe (στο πρωτότυπο ήταν η Χάιδω, κόρη του Αλή Πασά και της Κυρά-Φροσύνης), της μυστηριώδους συντρόφου του; Ποιοι τον αδίκησαν και πώς σκοπεύει να τους εκδικηθεί; Όλα απαντιούνται αριστουργηματικά, όλα υφαίνουν μια απίστευτη ιστορία εκδίκησης και ίσως λύτρωσης, μα πάνω απ' όλα εικονογραφούν με περισσή τέχνη την πιο σκοτεινή και απελπιστική πλευρά του ανθρώπου, αυτή που τον ξεχωρίζει από τα ζώα και τον κάνει χειρότερο από αυτά.


Ευτυχώς και δυστυχώς το anime μένει πιστό τόσο πολύ στο βιβλίο (εκτός από το τέλος), γραμμένο έτσι ώστε σκαλωτά να μας οδηγεί σε μια απίστευτη κορύφωση, που δεν μπορώ να μιλήσω άλλο για την υπόθεση χωρίς να τη χαλάσω ανεπανόρθωτα. Το background; Πρόκειται για ένα cyberpunk science fiction opera με baroque αισθητική, όπως νομίζω σας πείθουν οι εικόνες. Το animation; Εκπληκτικό, καινοτομία από τις λίγες, την οποία οι τεχνικές μου γνώσεις δεν επαρκούν για να περιγράψουν ορθά, καθώς ρούχα και μαλλιά μοιάζουν να είναι κινούμενα υφαντά και αυτό δεν είναι τίποτα αν λάβει κανείς υπόψη του τις εκπληκτικές σκηνές με CG γραφικά. Η μουσική είναι του Jean-Jacques Brunel με τους Stranglers και ειδικά οι τίτλοι τέλους σηκώνουν την τρίχα.

Πρόκειται επί συνόλου για μια αριστουργηματική δουλειά, πιστή ( με τιην εξείρεση που προαναφέρθηκε) στο έργο του Δουμά, στο ίδιο μήκος κύματος με τα γούστα της εποχής μας, με ελάχιστα αλλά πολύ πετυχημένα κλισέ από anime σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις και την ανθρώπινη κατάντια. Οι λεπτομέρειες έχουν δουλευτεί με εξαντλητική προσοχή και όπου δεν υπήρχε περίπτωση να σταθούν εμπόδιο, έχουν διατηρηθεί ακέραιες ή έχουν μεταφερθεί στο κλίμα της εποχής του anime όπως ίσως θα τις έγραφε ο ίδιος ο Δουμάς. Σαν παράδειγμα να θέσω την Διαστημική Αυτοκρατορία της Janina, η οποία βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γη και δεν είναι άλλη από μια διαφορετική εκδοχή για τα Γιάννενα όπου βρισκόταν η θέση ισχύος του Αλή Πασά.

Το συστήνω ανεπιφύλακτα μετά βαΐων και κλάδων, αν και πιστεύω ότι θα ήταν πολύ καλύτερα αν είχε διατηρηθεί το σενάριο του Δουμά μέχρι τέλους. Για να δείξω πόσο πεισμένος είμαι για αυτό, είναι ο μόνος λόγος που του δίνω 9,5 και όχι 10 στα 10.

 

Αυτά για σήμερα, ελπίζω να μείνατε ικανοποιημένοι από το προϊόν της καθυστέρησης.

Ato de

Bakuma-dono

-και το pin-up εννοείται από το GANKUTSUOU, με τον Κόμη και τον Albert-

 



shinjuku express archive | email the author | author's profile
back to top



|home|about us|downloads|contact|oldies|events|

The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners.
All Rights Reserved.

This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4
Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+

Get Firefox!
Powered by vi