Gojyuuban Tanjyoubi No Ekusutorabaganuza ("50th Anniversary Extravaganza")

Ναι! Είναι αλήθεια! Φτάσαμε την πεντηκοστή μας στήλη αφιερωμένη στο αγαπημένο μας visual culture και ακόμη αναπνέουμε (sort of...)! Είναι αλήθεια ότι αν συνεργαζόμουν με το COMICDOM όσο συνεπώς έπρεπε, θα είχαμε προ πολλού ξεπεράσει το συγκεκριμένο ορόσημο, αλλά στην τελική, δεν πειράζει. 'Αλλωστε, καλοκαίρι είναι, κάποιοι βρισκόμαστε στο καζάνι της Αθήνας και εγώ προσωπικά έχω πολλά πράγματα για τα οποία δεν θα έπρεπε να γιορτάζω, αλλά να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο, να τραβάω τα μαλλιά μου, να διαρρηγνύω τα ιμάτιά μου και να ξεριζώνω τις βυζότριχές μου (ignore this last one and for Lord's sake, do NOT try to imagine it!). Ωστόσο, με κάποιον τρόπο, έχοντας μεγάλα αποθέματα χιούμορ, αναισθησίας και σεβαστή δόση καλής παρέας, συνεχίζω (μάλλον) ακάθεκτος.

Μετά από αυτό το soliloquy (τύφλα να έχει ο Billy Shakespeare), ας θυμηθούμε λίγο πώς ξεκίνησαν όλα αυτά: πριν περίπου δυόμισι χρόνια (ίσως κάτι ψιλά περισσότερο), συνάντησα κάποια μέλη της εκδοτικής ομάδας του -τότε έντυπου- COMICDOM. Ένας από αυτούς, μάλιστα, είχε και πολύ δύσκολο όνομα (ξέρεις πόσο μου πήρε να μάθω να λέω "Κατιρτζιγιανόγλου" χωρίς να ακούγεται σαν να στραβοκατάπια;), ένας άλλος ήταν δύσκολο να δεις το πρόσωπό του μέσα από τη μεταrasta μαλλούρα και το μούσι του Πέρση Βασιλιά (Billy Sakkos, da king rulez!). Μου τους σύστησε ο Παναγιώτης Κόνδρας, κάποια από τις πολλές μέρες που είχα περάσει για "κατάθεση" στο RELAX YOUR SOUL COMIC SHOP. Είπαμε μερικές κουβέντες, μου είπαν λίγο για το παρελθόν του COMICDOM, είχα ακούσει και κάτι ονόματα, που εκείνη τη στιγμή έκαναν "κλικ", από το Βασίλη Χειλά και μου είπαν πως ξεκινούσαν να εκδίδουν πάλι το fanzine τους, το οποίο είχε σταματήσει άλλες δύο φορές παλιότερα, για διάφορους λόγους.

Παίρνοντας λοιπόν το free copy μου (όπως είχε γίνει χάρη στη βοήθεια του RELAX), επέστρεψα σπίτι, το διάβασα και έκανα μια σύντομη κριτική στο "9" της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ. Νομίζω ότι κάποια στιγμή έκανα και για το #3 του fanzine, but memory fails me. Τέλος πάντων, κάποια στιγμή επικοινώνησε μαζί μου ο Ηλίας και με ρώτησε αν ήθελε να συμμετάσχω σε ένα edition του COMICDOM για τα 100 καλύτερα αμερικανικά comics "of all time". Ομολογώ ότι δεν θυμάμαι ποιο είχα αναλάβει να γράψω και άλλωστε αυτό το project δεν είδε ποτέ το φως της μέρας. Σε ένα μεταγενέστερο τηλεφώνημα (πλέον βρισκόμαστε στο 2004), ο Ηλίας με ρώτησε αν θα ενδιαφερόμουν να γράφω για το internet, μια στήλη σχετικά με manga. Αφού άναψαν από πάνω μου μερικά λαμπάκια από νέον, συναντηθήκαμε να συζητήσουμε, οπότε και γνώρισα και τον Δημήτρη Σακαρίδη, τον άνθρωπο που επρόκειτο να βασανίζω για τα επόμενα 2 χρόνια και μέχρι σήμερα (god willing, δεν θα με ξεφορτωθείς εύκολα), αν και τότε δεν το ήξερα. Έστειλα την πρώτη μου στήλη, εισαγωγή στο visual culture και εκεί ξεκίνησαν όλα. Ομολογώ ότι ένας πολύ σοβαρός λόγος για τον οποίο βρίσκομαι ακόμη σήμερα εδώ ήταν το ρίγος που ένιωσα όταν είδα στην οθόνη μου, στο internet, Manga: Το Ανατολικό Μέτωπο (Part I) - 20/04/05, ακόμα και σήμερα το νιώθω, κάθε Πέμπτη που μπαίνω στο site και βλέπω τη στήλη ανεβασμένη.

Οπότε πριν προχωρήσω, να ευχαριστήσω τα παιδιά του COMICDOM που με βάλανε στο κόλπο (και ιδίως το Δημήτρη Σακαρίδη που δεν έχει απλώς ράμματα για τη γούνα μου, αλλά αγκράφες τοίχου!), να ευχαριστήσω εσάς που με όλα του τα ελαττώματα υπομένετε το rant μου και εννοείται, την όποια Κοσμική Δύναμη με έκανε έξυπνο, όμορφο, χαρισματικό και πάνω από όλα μετριόφρονα. Να είμαστε όλοι καλά, να λιώνουμε στο διηνεκές! Με αυτά λοιπόν τα (μια ζωή) mushy stuff, κλείνω την εισαγωγή και προχωράω ευθύς αμέσως στο...

Special Feature: Feminine Crisis

Battle Angel Alita - Η Πολεμική Μηχανή: Η ηρωίδα του Yukito Kishiro από το manga GUNNM (το οποίο στην αγγλοσαξονική Δύση έχει έρθει ως BATTLE ANGEL ALITA), είναι κυριολεκτικά, ο ορισμός της πολεμικής μηχανής. Ένας κυνηγός επικηρυγμένων ανδροειδών και τεχνικός βιονικών μελών, βρίσκει το κεφάλι της μέσα σε μια χωματερή και ανακαλύπτει ότι ο εγκέφαλός της δεν έχει πάθει καμία σοβαρή ζημιά. Στην εποχή που συμβαίνουν όλα αυτά, οι τεχνικοί συχνά αναζητούν εφεδρικά μέλη και εξαρτήματα στις χωματερές, μιας και είναι μια φουτουριστική τεχνολογική δυστοπία, όπου κάποιοι εκλεκτοί ζουν στο περίφημο Zalem, την ιπτάμενη πόλη, ενώ οι περισσότεροι, λιγότερο τυχεροί, ζουν στο "Junkyard", το οποίο βρίθει εγκληματικότητας, ανέχειας και κακομοιριάς (και είναι, επίσης κυριολεκτικά, ο σκουπιδότοπος της Zalem). Ο άνθρωπος που βρίσκει την Alita είναι από τις λιγοστές εξαιρέσεις, μιας και τελεί ένα από τα πιο κερδοφόρα και επικίνδυνα επαγγέλματα σε αυτόν τον κόσμο: είναι Hunter.

Σιγά-σιγά, μαζεύοντας μέλη από τις χωματερές, από διάφορους επικηρυγμένους που σκοτώνει και διάφορες διασυνδέσεις, καταφέρνει να δώσει στην Alita ένα σώμα. Ενώ ο ίδιος προσπαθεί να την έχει σαν προστατευμένη κόρη του, αυτή αποφασίζει ότι θέλει να ενταχθεί στην κάστα των Hunters και να αρχίσει να φροντίζει μόνη τον εαυτό της. Από τις πρώτες κιόλας μάχες της, συνειδητοποιεί ότι δεν είναι ένας τυχαίος εγκέφαλος μέσα σε ένα τεχνητό σώμα, αλλά κάπου έχει διδαχτεί μια θανατηφόρα τεχνική μάχης για ανδροειδή, ονόματι Panzer Kunst. Μετά από πολλές αλλαγές σωμάτων, πολλές μάχες και επανειλημμένες καταστροφές του σώματός της, η Alita καταλήγει με ένα σώμα τύπου Berserker, φτιαγμένο από κάποια εξωγήινη φυλή, καθώς και με ένα από τα σπάνια Damascus Blades.

Καθώς λοιπόν, τραγωδία, αδικία, ο φόνος του πρώτου της έρωτα και η βία του Motorball Championship, την σφυρηλατούν σε μια αδίστακτη πολεμίστρια, τελικά αποφασίζει να πάει στη Zalem και να λύσει το μυστήριο ενός τρελού καθηγητή και επιστήμονα, ο οποίος φαίνεται να βρίσκεται πίσω από πολλά από αυτά που της έχουν συμβεί. Εκεί θα ανακαλύψει το φρικτό μυστικό της ουράνια πολιτείας και θα συνειδητοποιήσει πόσο πιο άνθρωπος είναι η ίδια, ένας εγκέφαλος μέσα σε ένα τεχνητό σώμα και πώς η ψευδαίσθηση του μεγαλείου των ανθρώπων της Zalem, καταρρέει μπροστά στις λεπίδες της. Είναι, με κάθε σημασία, μια μηχανή πολέμου, του πολέμου για την αλλαγή.

Fuko Kirisawa - η Φεμινίστρια: Ομολογώ ότι, αν υπάρχει στα ιαπωνικά κόμικς ή anime ένας χαρακτήρας παρόμοιος με την Bitchy Bitch της Roberta Gregory, αυτό δεν το γνωρίζω. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι, με την εξαίρεση του CONFIDENTIAL CONFESSIONS ή του DOLL, δεν έρχονται στην Δύση και πάντως σίγουρα όχι στην Ελλάδα, τόσα πολλά έργα με αυτού του είδους της κοινωνική κριτική. Η Ιαπωνία, λόγω της ιδιαίτερης κουλτούρας της και του γεγονότος ότι κοινωνικά φαινόμενα όπως αυτό των hippies και των φεμινιστικών κινημάτων, αν υπήρξαν, συνέβησαν out of phase με τον υπόλοιπο κόσμο και σίγουρα δεν κράτησαν πολύ, δεν φαίνεται να εμφανίζει στα manga ακραία φαινόμενα τύπου Bitchy Bitch. Προφανώς δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υπάρχει, ή ότι δεν υπήρχε παλιότερα, το ζήτημα της γυναικείας καταπίεσης (αν και πάλι, στις μέρες μας, έχει διαφορετική μορφή από αυτή της Δύσης), αλλά η καλλιτεχνική αντίδραση στα manga και τα anime είναι τόσο ευρεία και διαδεδομένη ώστε δεν χρειάζεται ένας τίτλος-αιχμή του δόρατος. Σε πάμπολλα manga και anime πρωταγωνιστούν ή συμπρωταγωνιστούν αγοροκόριτσα, καφρογυναίκες και πολεμίστριες που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους άντρες του comic (SHADOW SKILL, FLAME OF RECCA, AIR MASTER, PRINCESS ARMY και πολλά άλλα). Όταν, δε, από τα μέσα της δεκαετίας του '80, έγινε δημοφιλές το θέμα του cross-dressing και του gender-bending (αλλαγές φύλου με μαγικούς τρόπους, κατάρες, μετενσαρκώσεις κ.λπ. κ.λπ.) στα manga (THREE MUSQUETEERS, ROBIN HOOD, RANMA 1/2, REVOLUTIONARY GIRL UTENA, SAILOR MOON και πολλά άλλα), το όλο θέμα του φεμινισμού μπήκε σε μια τελείως άλλη διάσταση.

Υπό αυτό το πρίσμα, έχοντας πολλές επιλογές στη διάθεσή μου, λιγότερο ή περισσότερο γνωστές ή χαρακτηριστικές, επέλεξα έναν χαρακτήρα ο οποίος συνδυάζει, στο μεγαλύτερο βαθμό, τη γυναικεία φύση με την ανεξαρτησία και τη δύναμη. Επίσης, να ομολογήσω ότι βρίσκεται σε ένα από τα πολύ αγαπημένα μου manga, αλλά είπαμε, εδώ κυβερνά η υποκειμενικότητα! Η Fuko Kirisawa, παιδική φίλη του Recca Hanabishi, πρωταγωνιστή του FLAME OF RECCA, προσπαθεί να νικήσει τον Recca σε μάχη σώμα με σώμα από τότε που ήταν παιδιά. Όταν δε ο Recca της υποσχέθηκε ότι θα γίνει ο shinobi της αν καταφέρει να τον νικήσει, αυτή ανανέωσε τις προσπάθειές της με ακόμα μεγαλύτερο ενθουσιασμό. Δεν είχε και δεν ήθελε ποτέ της γκόμενο, δείχνοντας σεβασμό (ή λυσσασμένο ανταγωνισμό) μόνο ενάντια σε όσους ήταν ισάξιοί της στις πολεμικές τέχνες (δηλαδή, τον Recca και τον ελαφρώς κατώτερό της, Domon Ishijima). Αυτό δεν την κάνει μη θηλυκή. Ίσα-ίσα, νοιάζεται να μην αποκτήσει ουλές στο (ομολογουμένως εξαιρετικό) σώμα της, τρέφει αισθήματα τόσο για τον Recca όσο και για τον Domon (αν και αυτό το δείχνει σπανιότατα), αλλά κατά τα άλλα, κάνει μερίδες έναν αντίπαλο ο οποίος τη βλέπει σαν ένα κομμάτι κρέας που μπορεί να βιάσει και έπειτα να σκοτώσει. Δεν είναι απλώς ένα επαναστατημένο αγοροκόριτσο, αλλά μια νεαρή γυναίκα που δεν ανέχεται βλακείες και οποιονδήποτε που αμφισβητεί τις ικανότητές της λόγω του φύλου της.

Εδώ σταματάμε το Feminine Crisis για σήμερα και ετοιμαστείτε την επόμενη φορά για το καταληκτικό, τετραπλό installment του! Ευθύς αμέσως, προχωρούμε σε...

Shinjuku Stalker

- Το DEATH NOTE, διαβόητο manga της VIZ, έχει την τιμητική του: όχι μόνο σύντομα στην Ιαπωνία θα προβληθεί η live action ταινία (ενδεικτικά αναφέρω τον Ikuji Nakamura στο ρόλο του Mogi και την Asaka Seto στο ρόλο της Naomi Misora), αλλά σε μερικούς μήνες, θα δει το φως της μέρας και μεταφορά σε anime. Δεν υπάρχουν, επί του παρόντος, περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά η πληροφορία είναι επιβεβαιωμένη και διασταυρωμένη. Για να θυμηθείτε τι είναι το DEATH NOTE, σας παραπέμπω way back στο Nostalgia Part Three - The Fondest Memory - 10/11/05. Παρεμπιπτόντως, πρόσφατα πήρα τον πρώτο τόμο και μάλλον θα έχετε review στο ερχόμενο Toshyokan.

- Για όσους έχουν ιδιαίτερη αγάπη για τις ιστορίες των αδελφών Grimm και δεν φοβούνται το ιαπωνικό adaptatiοn, η Konami, μαζί με το Studio MADHOUSE, φτιάχνουν ένα καινούργιο anime με τίτλο OTOGI JUSHI AKAZUKIN (το οποίο δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς σημαίνει, αλλά η τελευταία λέξη σημαίνει "Κοκκινοσκουφίτσα"). Ο Sota Suzukaze, ένας πιτσιρίκος που λατρεύει τα παραμύθια, είναι ένας καθημερινός μαθητής γυμνασίου, αν εξαιρέσει κανείς την ικανότητά του να ζωντανεύει μαραμένα λουλούδια και ξεραμένα δένδρα. Ζει στον κόσμο του, τον οποίο βλέπει διαρκώς στα όνειρά του, μέχρι που το τέρας των ονείρων του (ahem, Big Bad Wolf;) τού επιτίθεται στην πραγματικότητα. Από το τέρας τον σώζει ένα κορίτσι που καβαλάει έναν γαλανόλευκο λύκο ονόματι Val. Το όνομά της: Akazukin και ήρθε να προστατέψει τον Sota κατ' εντολή του βασιλιά της.

Στην ιστορία λαμβάνει μέρος και η φίλη του Sota, Ringo Kinoshita (την οποία κάνει voice-act η Rie Kugimiya, βλέπε RIZELMINE μεταξύ άλλων), o Hansel (Kaori Shimizu), ο Παπουτσωμένος Γάτος Landagio (Akiko Kobayshi) και ένα stellar cast από άλλους χαρακτήρες, όπως η Χιονάτη, μια πολύ goth Σταχτοπούτα, η Ωραία Κοιμωμένη και πολλοί άλλοι.

- Κυκλοφόρησε από τη Right Stuf το πρώτο DVD του NININ GA SHINOBUDEN (με τον τίτλο NINJA NONSENSE: THE LEGEND OF SHINOBU ή 2x2=SHINOBUDEN), μια ξεκαρδιστική κωμωδία με ξαναμμένους Ninja, δασκάλους που σε βάζουν να κλέβεις εσώρουχα και των τρυφερό έρωτα (bwa-ha-ha) της ninja Shinobu με τον πρώτο της στόχο, την Kaede! Σε όσους αρέσουν οι παλαβές κωμωδίες που παρωδούν τους μυστηριώδεις (ή και άγριους, αν λάβουμε υπόψη το BASILISK και το NINJA SCROLL) ninja, this is your treat!

- Κυκλοφόρησε από την AnimEigo η συλλογή των OVA AH! MEGAMISAMA (OH! MY GODDESS), όπου ο loser, Keiichi Morisato, εύχεται για παρέα και βρίσκει τον έρωτα της ζωής του στο πρόσωπο της Νορβηγής Θεάς, Verdandy. Μια πολύ κλασσική και ευχάριστη σειρά που βρίθει από supernatural romance. Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

- Κυκλοφόρησε από τη Media Blasters η live-action ταινία CROMARTIE HIGH (Eigakan: Back on Track - 20/07/06). Μιλάμε για 85 λεπτά ξεκαρδιστικά αποκλίνουσας συμπεριφοράς, μαθητών ρομπότ, πιθήκων και Freddy Mercury, καθώς ο δημιουργός Eiji Nonaka ετοιμάζεται να καταλάβει το σύμπαν της παλαβής κωμωδίας.

Ξέρετε Ότι...;

...το 1991, στην Ιαπωνία, προβλήθηκε η τηλεοπτική σειρά 26 επεισοδίων OCHAME NA FUTAGO: CLAIRE GAKUIN MONOGATARI, βασισμένη στη σειρά βιβλίων της Enid Blyton με θέμα το σχολείο St.Claire (ΔΥΟ ΔΙΔΥΜΕΣ ΣΤΟ ΣΑΙΝ ΚΛΑΙΡ, ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΤΟ ΣΑΙΝ ΚΛΑΙΡ κ.λπ.); Τη σειρά είχε φτιάξει η Tokyo Movie Shinsa, αλλά δυστυχώς, αν σας ενδιαφέρει, θα πρέπει να γνωρίζετε Ιαπωνικά ή Γαλλικά, καθότι πρόσφατα την έβγαλε και σε DVD η γαλλική IDP.

...οι περιπέτειες του Sherlock Holmes όπου όλοι οι χαρακτήρες είναι ζώα (βλέπε Past Perfect - 31/03/06), των αδελφών Pagot, έγιναν anime, με συνεργασία των αδελφών και του Hayao Miyazaki; Το DVD επίσης κυκλοφορεί στα Γαλλικά, σε νέα έκδοση, αλλά δίχως ιαπωνικό audio.

Akiba Records

Εδώ είμαστε πάλι με νέο playlist και το feature είναι επίκαιρο, μιας και χθες έγινε η πρώτη συνάντηση των fan της J-Rock στο Μοναστηράκι, στην οποία παρευρέθησαν κυρίως τα μέλη του site http://www.jmusiceuropa.com/. Αν αληθεύουν τα διάφορα που ακούγονται, μας ετοιμάζουν μεγάλες εκπλήξεις, τις οποίες εν καιρώ θα αναφέρω και εδώ! (ακούς Μαρία;)

01_Read or Die Theme (OVA OP)
02_Initial D_Destiny
03_Shadow Skill_Born Legend (TV OP)
03_Slam Dunk_Zettai Ni Dare Mo (TV OP 2)
04_SMJ_Successful Mission (TV OP)
05_SMJ Again_Kage Ni Nare
06_Slam Dunk-Anata Dake Mitsumeteru (TV ED) 07_NGE_Cruel Angel Thesis (TV OP)
08_Weiβ Kreuz_Piece of heaven (TV OP 2)
09_Shadow Skill_For My Pride (TV ED 1)
10_Ayashi no Ceres_Scarlet (TV OP)
11_hackSIGN_Yashashii Yoake (TV OP)
12_SMJ Again_Hesitation (OVA ED)
13_ ROD_Shupuu no Kyou Toraerarerumono ha Nashi
14_Outlaw Star_Through the Night (TV OP)

Από το επόμενο Akiba, επανέρχονται και τα αφιερώματα σε καλλιτέχνες. Wait for it!

Έτσι, στο πεντηκοστό αυτό installment του SHINJUKU EXPRESS φτάνουμε στο...

REVIEW: LE PORTRAIT DE PETITE COSSETTE

Ναι, επιτέλους το είδα, έχοντας ακούσει διάφορες απόψεις, μάλλον θετικές, πλην από τη Μυρτώ Τσελέντη (πράγμα το οποίο και με παρακίνησε να δω οπωσδήποτε το συγκεκριμένο anime, διότι γενικά τα γούστα μας δεν διαφέρουν πάρα πολύ και ήταν κατηγορηματική ότι είναι για κοψοφλέβιασμα).

Καταρχήν να σας πω ότι πρόκειται για OVA τριών επεισοδίων, το οποίο περιγράφει ουσιαστικά την ανθυγιεινή και επικίνδυνη εμμονή ενός νεαρού με ένα φάντασμα. Ο Eiri Kurahashi περνάει όσο περισσότερο καιρό μπορεί στο μαγαζί με τις αντίκες, όπου δουλεύει. Εκεί κοιτάει με τις ώρες ένα παλιό βενετσιάνικο χρωματιστό ποτήρι κρασιού και βλέπει οράματα από τη ζωή ενός κοριτσιού που έζησε το 18ο αιώνα. Το όνομά της ήταν Cossette d' Auvergne και δολοφονήθηκε υπό μυστηριώδεις συνθήκες. Καθώς ο Eiri δίνεται στην εμμονή του και μπαίνει όλο και περισσότερο στις εκτοπλασματικές παραισθήσεις της Cossette, γίνεται αποκομμένος, απόμακρος και νευρικός με περίεργα πράγματα.

Μαθαίνει για τον Marcello Orlando, τον καλλιτέχνη που φιλοτέχνησε τα πορτρέτα της Cossette, έναν καλλιτέχνη χαμένο στις σκιές του κόσμου, για τον οποίο σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό. Από τα πορτρέτα του, το μόνο που φαίνεται είναι ότι αγαπούσε πάρα πολύ την Cossette. Καθώς το φάντασμα αποκαλύπτει στον Eiri τρομακτικές αλήθειες, τον βάζει να πιει το χυμένο της αίμα σε μια παραίσθηση, τον καταριέται επειδή την αγαπάει, επειδή αυτή πιστεύει πως μέσα του κατοικεί η ψυχή του Orlando. Ψυχεδέλεια και πραγματικότητα αναμειγνύονται, ο πραγματικός κόσμος ραγίζει υπό την οργή του φαντάσματος και ο Eiri χάνεται σε μια αγάπη που δεν μπορεί να έχει.

Η αλήθεια, όμως, είναι ακόμα πιο φευγαλέα και από το όνειρο ή την παραίσθηση, πιο μυτερή από μαχαίρι ή από τα σπασμένα γυαλιά που χώνονται στα χέρια του νεαρού. Μπορεί να ανακαλύψει την αλήθεια για την -αιώνες νεκρή- αγαπημένη του; Μπορεί να βγει ζωντανός και να σώσει την ψυχή του; Μπορεί να διαλευκάνει και να ξεπλύνει ένα έγκλημα που έγινε πριν από δύο αιώνες, παραμένοντας ζωντανός; Όλα αυτά τα ερωτήματα απαντώνται σε ένα ψυχεδελικό δράμα τρόμου, χρωμάτων, δαντέλας και βικτοριανής ζωγραφικής. Ο ήρωας ζει; Πεθαίνει, Λυτρώνεται; Είναι φονιάς; Αθώος; Πρέπει να το δείτε για να μάθετε...

Δεν είναι μόνο η πανέμορφη μουσική της Yuki Kajiura ή τα εκπληκτικά designs και περιβάλλοντα, που κάνουν αυτό το anime εξαιρετικό. Έχει βάθος χαρακτήρων, ψυχολογικού τραύματος και πραγματικού τρόμου, ο οποίος, αν και αντλεί από κλασσικά στοιχεία λογοτεχνίας φαντασμάτων, κάθε άλλο παρά κοινότυπος είναι. Είναι, κατά τη γνώμη μου, μια φρέσκια ματιά στον τρόπο που αντιμετωπίζει κανείς τις αναμνήσεις ή την αλήθεια και μια πρόταση για το πώς σκέφτονται οι νεκροί. Προσωπικά, μου άρεσε πολύ, αλλά αναγνωρίζω ότι πιθανώς ο περισσότερος κόσμος, ειδικά όσοι δεν έλκονται από το συγκεκριμένο είδος, δεν θα το δει εύκολα ή αγόγγυστα. έτσι έχουμε:

Designs (το καθαρά σχεδιαστικό κομμάτι): 10
Animation: 8,5
Plot (από άποψη συνοχής, δομής και εξέλιξης υπόθεσης): 8
Originality (παρθενογένεση δεν υπάρχει, αλλά η αντιγραφεί κουράζει): 8
Presentation (ανατροπές, ικανότητα να καθηλώσει το θεατή): 9
Music: 10

Συνολικά (με στρογγυλοποίηση άνω ή κάτω του 0,5): 9

Καλά ήταν ως εδώ, για να δούμε αν θα επιβιώσουμε των επόμενων 50! Minna, arigatou gozaimasu!

Jya ne
Otomodachi Tachi!

Bakuma-dono