Eigakan: Tales of the Working Class or "A Crash Course on Being a True Greekoulas"

Χαίρετε, χαίρετε... Τουλάχιστον, ελπίζω εσείς να χαίρεστε, διότι εγώ, προς το παρόν, πάω από το κακό στο χειρότερο. Όχι μόνο δεν έκανα διακοπές, όχι μόνο τα προαναφερθέντα (see last column) οικογενειακά προβλήματα έχουν πάρει μια ανάμικτα σουρεαλιστική και πρωτόγονη μορφή, αλλά τα μαλακισμένα που γυρνάνε τώρα από την παραλία, το βουνό ή όπου αλλού παραθέρισαν, ετοιμάζουν νέες "κινητοποιήσεις", ήτοι ετοιμάζονται να παρατείνουν τις διακοπές τους, τους φραπέδες τους και το μαρτύριό μου. Κάποιος ας ξεριζώσει τις κομματικές παρατάξεις από το δύσμοιρο, κουρελιάρικο, δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο, διότι δεν μας βλέπω καθόλου καλά...

In other news, θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ενδιαφέρουσα ιστορία in true journalistic fashion: ετοιμάστηκα να ονομάσω τη σημερινή στήλη "Ιστορίες Ατελείωτης Ματαιοδοξίας", αλλά θα με κυνήγαγε ο Κων για το copyright. Η ιστορία που πρόκειται να σας πω, αναφέρεται στη σχέση του Ανδρέα Πανόπουλου, της Μαρίας Κουλουμπαρίτση, της Χαράς Κυπριτίδου και της αφεντομουτσουνάρας μου, με το συχνά εδώ (τον τελευταίο καιρό) αναφερθέν Gamesradio, όπου και κάναμε podcast τον (as of 2 weeks) αποθανόντα "Κόσμο των Anime". Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή...

Θυμάστε όταν στα Bummer - 06/04/06 και Happy Easterlings... - 21/04/06 είχα αναφερθεί στη συνάντηση με τον παλιό μου συμμαθητή, Ανδρέα Πανόπουλο, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης που είχα αναλάβει σχετικά με το αγαπημένο μας visual culture, στο Κολέγιο Αθηνών; Αυτό που μου είχε ζητήσει να μην αναφέρω, διότι ήταν ακόμη τότε στα pour-parler που λένε και οι Γάλλοι, ήταν η ιδέα για μια ραδιοφωνική εκπομπή στο internet, σχετικά με τα anime. Είχε γνωριστεί με έναν τύπο που είχε προτείνει την ιδέα του podcast σε κάποιους, ώστε να τη σπονσοράρουν και ο Ανδρέας τού είχε ρίξει την ιδέα για την εκπομπή σχετικά με anime, μια και φαίνεται ότι στην Ελλάδα έχουν πλέον συμπαγές following. Έχοντας παρακολουθήσει (και επέμβει ουκ ολίγο, πρέπει να πω) την εκδήλωση και το πόσο επιτυχημένη ήταν (όχι να το παινευτώ κιόλας αλλά... ναι καλά, αφού είμαι ψωνάρα, γαμάτα τα είπα ο κερατάς!), ο Ανδρέας με ρώτησε αν ενδιαφερόμουν να κάνουμε μαζί την εκπομπή. Εδώ είχα μερικά πιτσιρίκια (και κάποια όχι και τόσο πιτσιρίκια) να με ακούνε να μιλάω για το αγαπημένο μου θέμα και την είχα καταβρεί. Θα έλεγα όχι σε μικρόφωνο; Την ψυχή μου έδινα! Αυτό άλλωστε και του είπα. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και μου είπε ότι θα επικοινωνούσε εν ευθέτω χρόνω.

Πράγματι, λοιπόν, έγιναν κάποια τηλέφωνα και την Πέμπτη 13 Απριλίου συναντηθήκαμε με τον Ανδρέα και για πρώτη φορά, με τον Μάνο Γρυπάρη (the greekoulas in question), ο οποίος είχε προτείνει την ιδέα του podcast σε αυτούς που επρόκειτο να τη σπονσοράρουν (αυτό αυτομάτως -που είναι και λογικό, στην τελική- τον έκανε υπεύθυνο του σταθμού, ο οποίος ήταν στα γεννοφάσκια του, μόνο όμως λόγω των αντιστοίχων ευθυνών). Συναντήσαμε, έπειτα, σε μια μικρή καφετέρια του κέντρου, κάποια άλλα από τα παιδιά που επρόκειτο να συμμετάσχουν στο όλο εγχείρημα. Οι προοπτικές φαίνονταν εξαιρετικές. Να διευκρινίσω: ο Ανδρέας με είχε ήδη ενημερώσει ότι δεν εμπλέκονταν χρήματα, τουλάχιστον όπως του είχε πει ο Γρυπάρης, "σε πρώτη φάση", αλλά ακόμη και αν εμπλέκονταν, τον ίδιο δεν τον ενδιέφερε, διότι τον Σεπτέμβριο θα έπρεπε να φύγει για το εξωτερικό, για να συνεχίσει τις σπουδές του. Εγώ πάλι, έχοντας κλείσει κάπου ένα χρόνο με το COMICDOM, όπου όπως έχουν πει πολλά μέλη επανειλημμένα, συμμετέχουμε για την κ**λα μας, τού είχα εξηγήσει ότι δεν με απασχολούσε το χρηματικό ζήτημα και ότι το θεωρούσα, ούτως ή άλλως, μια εξαιρετική ευκαιρία για να πάω την πώρωσή μου ένα βήμα παραπέρα. Συζητήσαμε κάποια διαδικαστικά και οργανωτικά, ενημερωθήκαμε για την τοποθεσία του σταθμού και πληροφορηθήκαμε επισήμως ότι σε πρώτη φάση, δεν θα υπήρχε οποιουδήποτε είδους αμοιβή. Τι ακριβώς σήμαινε το "σε πρώτη φάση"; ο Γρυπάρης μάς είπε ότι θα το μαθαίναμε σε συνάντηση με όλους τους παραγωγούς (i.e., όσους πρόκειται να κάνουν εκπομπές), σε κάποια επόμενη ημερομηνία. Ως τώρα, τίποτα δεν ήταν περίεργο.

Πράγματι, σχεδόν δύο εβδομάδες αργότερα, την 29η Απριλίου, κανονίστηκε η πιλοτική εκπομπή του "Κόσμου των Anime", η οποία στέφθηκε από αρκετή επιτυχία (17 ακροατές). Ο Ανδρέας με είχε ενημερώσει ότι θα είχαμε και τρίτο άτομο, τον αρχικό του συνεργάτη, ο οποίος, όμως, δεν μπορούσε να παραστεί στην πιλοτική εκπομπή, τον Γιώργο Σκαρλατίδη. Την επόμενη μέρα, Κυριακή, είχε κανονιστεί η πρώτη "συνάντηση παραγωγών του Gamesradio". Εκεί συναντήσαμε σχεδόν όλους τους υπόλοιπους παραγωγούς, ο Γρυπάρης επανέλαβε κάποια από τα πράγματα που μας είχε πει όταν τον είχαμε πρωτοσυναντήσει και τον ακούσαμε να ανακοινώνει διάφορες κυρώσεις για αυτούς που δεν είχαν εμφανιστεί δίχως να τον ειδοποιήσουν (ομολογώ ότι αυτό μου "έκατσε κάπως λάθος", αλλά πάντα στο ξεκίνημα κανείς έχει ένα άγχος παραπάνω όταν του συμβαίνουν απρόοπτα). Τέλος πάντων, ενημερωθήκαμε για το site του Gamesradio, καθώς και για την πρόσθετη υποχρέωση να γράφουμε στα forum threads σχετικά με την εκπομπή μας, στα οποία θα μπορούσαμε να παραπέμπουμε από το μικρόφωνο, ώστε το ένα μέσο να παραπέμπει στο άλλο και να αυξηθεί η κίνηση και η ακροαματικότητα. Έπειτα, ενημερωθήκαμε για τους "εχθρούς μας", ήτοι άλλα sites, forum και λοιπά (όπως το Games.gr), τα οποία δεν έπρεπε καθόλου να αναφέρονται ή να λαμβάνουν posts σχετικά με το Gamesradio. Τέλος, αναφέρθηκε ότι, όπως άλλωστε γνωρίζαμε μάλλον όλοι, αρχικά θα κάναμε τις εκπομπές εθελοντικά, μέχρι να φτάσουν ικανοποιητικά νούμερα. Η ιδέα ήταν ότι, εν καιρώ, ο σταθμός θα προσέλκυε χορηγούς και αρκετή προσοχή ενδεχομένως, ώστε να προωθηθούν κάποιοι παραγωγοί στα FM. Υποτίθεται ότι όταν και εάν αποκτούσαμε χορηγούς, θα πληρωνόμασταν με ποσοστά από τα SMS που θα μας έστελναν κατά τη διάρκεια της εκπομπής. Κάθε SMS χρέωνε τον αποστολέα με 1 ευρώ, εκ των οποίων το 50% θα πήγαινε στην εταιρία που παρείχε τη σύνδεση και το 25% από το υπόλοιπο στον αρχικό μας σπόνσορα. Θα έχετε παρατηρήσει ότι δεν έχω αναφερθεί στο ποιος ακριβώς σπονσοράρισε το πρώτο στήσιμο του σταθμού. Ο λόγος είναι ότι εδώ προσπαθώ να καυτηριάσω ένα συγκεκριμένο άνθρωπο που φέρθηκε αντιδεοντολογικά και όχι αυτούς που στηρίξανε μια πρωτοποριακή, για την Ελλάδα, κίνηση και σέβομαι ότι ήθελαν εξ' αρχής να διατηρήσουν την ανωνυμία τους. Όποιος ή όποια ενδιαφέρεται πια τόσο πολύ για το δια ταύτα, μπορεί να μου στείλει e-mail και να του/της απαντήσω κατ' ιδίαν. Το θέμα είναι, εν ολίγοις, ότι εκτός ίσως μετά από πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος, η όλη υπόθεση θα ήταν εθελοντική και όπως είπα, δεν υπήρχε πρόβλημα με αυτό.

Ο Ανδρέας, τώρα, εξήγησε ότι λόγω διαφόρων υποχρεώσεων, δεν θα μπορούσε να γράφει στο forum τακτικά (το απαιτούμενο ήταν 5 posts την εβδομάδα) και δεν θα μπορούσε να γράφει reviews παιχνιδιών ή νέα (η ιστορία με τα νέα και τα reviews δεν αφορούσε κυρίως τον "Κόσμο των Anime", αλλά ο Ανδρέας ήταν και στην εκπομπή "Console Wars"). Ωστόσο, όπως υποσχέθηκε, ήταν πάντοτε συνεπής στις εκπομπές (περισσότερο ακόμη και από εμένα - φανταστείτε ότι μια φορά που έπρεπε να λείψω, πήγε με σχεδόν κλειστό λαιμό να κάνει εκπομπή) και πάντοτε οπλισμένος με το ανάλογο playlist, εκτός αν ήξερε ότι θα το είχα φτιάξει εγώ. Ο Γρυπάρης δεν διαφώνησε με τα όσα είπε ο Ανδρέας.

Το θέμα είναι ότι όσο περνούσε ο καιρός, ο Γρυπάρης όλο και πίεζε τον Ανδρέα για posts και όλο του έστελνε mail σχετικά με αυτό το θέμα. Εν τω μεταξύ, διάφορες συνθήκες, καθώς και η αναμενόμενη απουσία του Γιώργου Σκαρλατίδη από την εκπομπή κατά το μήνα Αύγουστο, λόγω δουλειάς, απαίτησαν την παρουσία νέου αίματος στον "Κόσμο των Anime". Το νέο αυτό αίμα ήταν οι φίλες μου Μαρία Κουλουμπαρίτση και Χαρά Κυπριτίδου (και ένα ευχαριστώ στον Μανώλη Ποτετσιανάκη, για τη γρήγορη σκέψη του σε μια φάση κρίσης, αν και δεν έχεις πει κουβέντα από τότε που πήγες Ιαπωνία, κωλόπαιδο - ετοιμάσου για μπινελίκια μόλις γυρίσεις!). Καθώς, λοιπόν, ήρθε ο Αύγουστος, οι διακοπές και τα τοιαύτα, ο σταθμός άρχισε να έχει έλλειψη παραγωγών σε διάφορες εκπομπές, γενικού κυρίως ενδιαφέροντος. Έτσι ο Γρυπάρης στράφηκε στη Χαρά και τη Μαρία, τελευταία στιγμή, για να γεμίσουν κάποιο κενό. Αυτές διευκρίνισαν ότι ήταν καινούργιες ακόμα και δεν ήξεραν πώς λειτουργούν όλα τα συστήματα του studio. Αυτός είπε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα και ότι θα τις βοηθούσε. Όχι μόνο τους φέρθηκε, το λιγότερο, σκαιά, αντί να τις βοηθήσει, αλλά επενέβαινε συνεχώς και στη μουσική που έβαζαν, με αποτέλεσμα οι ακροατές να ζητήσουν τα κομμάτια που έβαζαν οι κοπέλες αρχικά. Μετά δε από αυτή τη συμπεριφορά και ενώ πλέον είχε τα τηλέφωνά τους, όταν πάλι είχε ανάγκη να καλύψει κάποιο κενό, είπε θρασύτατα στον Ανδρέα: "πες στις anime να κάνουν εκπομπή την Χ μέρα." Αυτό εμένα στο μυαλό μου είναι τουλάχιστον υποτιμητικό για δύο ανθρώπους που, στην τελική, δίχως αμοιβή, θυσιάζουν τα Σάββατά τους για χάρη της εκπομπής.

Όσο λοιπόν γίνονταν αυτά και η ένταση μεταξύ Μάνου Γρυπάρη και Ανδρέα Πανόπουλου αυξανόταν (με τον πρώτο να κάνει κάποια ιδιαιτέρως προσβλητικά σχόλια για τον δεύτερο) και έμπαιναν στη μέση διάφορα ζητήματα σχετικά με διασυνδέσεις και την αξιοποίηση αυτών ή όχι (δυστυχώς, πάλι, δεν έχω το ελεύθερο να αναμίξω εδώ τα ονόματα τρίτων σε αυτήν την υπόθεση), εγώ παραμένοντας oblivious (ναι καλά), συνέχιζα να συντηρώ τα threads που είχα, ούτως ή άλλως, ξεκινήσει στο forum, σχετικά με το θέμα της εκπομπής μας. Πρέπει να πω ότι το section πήγαινε πολύ καλά, σε βαθμό να είναι συντηρούμενο από τα υπόλοιπα άτομα που συμμετείχαν στις συζητήσεις και είχε αρχίσει κόσμος να ποστάρει καινούργια θέματα, ανεξάρτητα από εμένα. Ξέρετε πώς στα forum υπάρχει κάποιο rating ανάλογα με τη συμμετοχή του εκάστοτε ατόμου. Εγώ, προφανώς, στην αρχή, είχα ξεκινήσει με "0 σπαθάκια". Κάποια στιγμή, κάπου μετά τον πρώτο μήνα αν θυμάμαι καλά, ξαφνικά είχα 5. Ψάχνοντας μέσα στο forum, ανακάλυψα ότι υπήρχαν και ειδικά ratings και εγώ είχα το 5 με τίτλο "Anime Guru" ως συντονιστής του συγκεκριμένου section. Δεν πέθανα κιόλας από την τιμή που μου έγινε, αλλά το εκτίμησα, διότι όντως πόσταρα συνεχώς και άνοιγα νέα threads, προκειμένου να αυξήσω την κίνηση. Όταν, όμως, ξεκίνησαν τα οικογενειακά προβλήματα που συχνά αναφέρω τον τελευταίο καιρό, δεν είχα προφανώς τον καιρό να μπαίνω στο internet. Έτσι, μετά από μια απουσία περίπου 10 ημερών, όταν μπήκα στο forum, ανακάλυψα ότι είχα γίνει "demoted" σε "1 σπαθάκι". Αυτό, αφού ο Ανδρέας Πανόπουλος με είχε ενημερώσει για τα ακόλουθα...

Ο Γρυπάρης τού είχε τηλεφωνήσει Σάββατο και τού είχε πει ότι αν μέχρι την Κυριακή βράδυ δεν είχε κάνει ο Ανδρέας τα 5 περίφημα posts, να μην ξαναεμφανιζόταν στο Gamesradio. Ο Ανδρέας, έχοντας άλλες προτεραιότητες εκείνες τις ημέρες και έχοντας ξεκαθαρίσει επανειλημμένα τη θέση του, δεν έκανε τα posts. Ακολούθησε τηλεφώνημα του Γρυπάρη με περιεχόμενο "ο Ανδρέας να μην τολμήσει να ξαναπατήσει στο σταθμό και ότι αν το έκανε, θα ήταν μόνο ως guest - ειδάλλως, θα είχε συνεννοηθεί να τον πετάξουν έξω". Να σημειώσω ότι εκεί όπου φιλοξενείται το studio του σταθμού, δεν υπάρχει τέτοιου είδους "security", αλλά ούτε και δυνατότητα άρνησης εισόδου (εκτός προφανώς, από ακραίες περιπτώσεις). Το "δράμα" φτάνει στην τελική του πράξη: ουδείς από εμάς ενημερώθηκε επισήμως από τον περίφημο υπεύθυνο του σταθμού, τον αυτοαποκαλούμενο "διευθυντή προγράμματος", Μάνο Γρυπάρη, για την κατάσταση με τον Ανδρέα Πανόπουλο. Εγώ, αν και δεν δέχθηκα την παραμικρή παρατήρηση για τη συμμετοχή μου στο forum, ξαφνικά έγινα "demoted". Μήπως οι πράξεις του Μάνου Γρυπάρη σας θυμίζουν άνθρωπο ο οποίος φαίνεται να έχει απόλυτο έλεγχο πάνω στις ενέργειες άλλων ατόμων, με τη δυνατότητα να τα απομακρύνει αν αυτές οι ενέργειες δεν τον ικανοποιούν (για ουσιαστικούς, ψυχολογικούς, σεξουαλικούς, κοινωνικοπολιτικούς ή "λίγο από όλα με τζατζίκι" λόγους); Γιατί αυτό είναι παράδοξο; Διότι κανείς δεν μπορεί να σε απολύσει αν δεν σε έχει πρώτα προσλάβει ή να κάνει παράλογες (δεδομένο ότι έχει προηγηθεί συνεννόηση) απαιτήσεις, εφόσον δεν έχεις υπογράψει πουθενά ότι θα υπακούσεις σε αυτές (ως γνωστόν το πουλί μας και την υπογραφή μας...).

Τι συμπεραίνουμε λοιπόν; Απλά ότι πρόκειται για μια κλασσική περίπτωση του μέσου Ελληνάρα που αν του δώσεις θάρρος, καρέκλα ή την ψευδαίσθηση ότι έχει οποιοδήποτε από τα δύο, ξαφνικά απέκτησε και υπόσταση. Ευτυχώς, οι τέσσερις του "Κόσμου των Anime" φαίνεται ότι έχουμε αρκετή αντιληπτικότητα για να διακρίνουμε την παπαριά, όταν συμβαίνει. Έτσι στην πρώτη εκπομπή κατόπιν της "απόλυσης" του Ανδρέα Πανόπουλου, η Μαρία, η Χαρά και εγώ τον φέραμε ως... guest (ναι, εδώ γελάτε)! Ξεκινήσαμε, λοιπόν, την εκπομπή, λέγοντας περίπου όσα έγραψα εδώ (δίχως τους χαρακτηρισμούς και τα κοσμητικά επίθετα) και εκφράζοντας την απορία μας περί των εργασιακών πλαισίων, της δωρεάν, εθελοντικής εργασίας και της σχέσης τους με την αχαριστία. Δεν πρέπει να πέρασε ένα δεκάλεπτο πριν εμφανιστεί ένας "απεσταλμένος" του Γρυπάρη, κρατώντας ένα χαρτί γραμμένο στο χέρι και λέγοντάς μας ότι έπρεπε να κλείσουμε και να κλειδώσουμε το studio και να φύγουμε αμέσως. Μετά από μερικά συνθήματα που φέρνουν στο νου κάτι φοιτητές απέναντι σε χουντικά τανκς (γεια σου ρε Μαρία αμίμητη!), χαιρετίσαμε, κλείσαμε και φύγαμε με το κεφάλι ψηλά.

Τι θα απογίνει η εκπομπή και τι θα απογίνει ο σταθμός, αφού βγουν τα άπλυτα στη φόρα (και παρατηρηθούν ανάλογα φαινόμενα στο μέλλον), δεν το γνωρίζω, όμως γνωρίζω ότι δεν μετάνιωσα τίποτα από την αρχή μέχρι το τέλος. Ήταν τρεις πολύ εκπαιδευτικοί μήνες (ποικιλοτρόπως) και πέρασα ευχάριστα, με ευχάριστη παρέα, μιλώντας για το αγαπημένο μας θέμα. Ξέρω, επίσης, ότι διαγραφήκαμε από το forum (όχι ότι το τσέκαρα κόλας, αλλά έχω αυτιά παντού) και ότι η εκπομπή είναι on hiatus μέχρι να αλλάξει όνομα και να βρει ο Γρυπάρης τους αντικαταστάτες μας μέσα από το Animeplanet.gr (όπως είπε ο ίδιος). Αυτά, για να γνωρίζουν όλοι την αλήθεια: we did our absolute best while remaining true. The rest is history and our limit is the sky. Α, και το SHINJUKU EXPRESS δεν πρόκειται να πάει πουθενά (εκτός αν με απολύσει και ο Σακαρίδης)!

Μετά από αυτή τη μακροσκελή "ανασκόπηση", που αποτελεί insight στην ελληνική πραγματικότητα (αυτή με τους greekουλες), προχωράμε στον (αποφυλακισμένο πλέον)...

Shinjuku Stalker

- Κυκλοφόρησε σε Special Edition DVD, από την IDT, το LUPIN III: THE CASTLE OF CAGLIOSTRO, δια χειρός Hayao Miyazaki (ήταν, μάλιστα, η πρώτη προσωπική, μεγάλου μήκους ταινία που έκανε για τη μεγάλη οθόνη). Ο ήρωας, φερόμενος ως εγγονός του πραγματικού βικτοριανού κλέφτη Arsene Lupin (νομίζω έχει γίνει live-action ταινία πάνω σε αυτόν), είναι ένας σύγχρονος δανδής ο οποίος, με ιδιαίτερα τολμηρά (και ενίοτε γκαφατζίδικα) σχέδια, έχει διαπράξει μερικές από τις σπουδαιότερες κλοπές ή/και ληστείες του 20ού αιώνα. Τον ήρωα εμπνεύστηκε αρχικά σε manga ο δημιουργός Monkey Punch (a.k.a Kazuhiko Katou) το 1967, με ιστορίες που δεν έβριθαν μόνο από χιούμορ, αλλά και από τολμηρές σκηνές και πανέμορφες γυναίκες. Έκτοτε, ο ήρωάς του έχει κάνει την εμφάνισή του σε εκτενέστατα anime TV series, καθώς και σωρεία ταινιών, από διαφορετικούς δημιουργούς και studio. Το CASTLE OF CAGLIOSTRO έχει, σαφώς, το σχεδιαστικό ύφος του Miyazaki, φτάνοντας να συμπεριλάβει σεναριακά μέχρι και τις συνήθεις περιβαλλοντικές του ανησυχίες. Το νέο DVD περιλαμβάνει digital remaster, πάμπολλες γλώσσες (συμπεριλαμβανομένου ιαπωνικού audio με αγγλικό subbing), storyboards, soundtrack, trailers, συνεντεύξεις και πολλά ακόμα.

- Κυκλοφόρησε το πρώτο DVD του NEGIMA, γεμάτο extras, σε ένα εξαιρετικό κουτί, το οποίο συμπεριλαμβάνει limited edition mini-figure και 15 αυτοκόλλητα με χαρακτήρες της σειράς, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να κολλάνε και να ξεκολλάνε επανειλημμένα. Η σειρά έχει βασιστεί στο ομώνυμο manga του Ken Akamatsu, το οποίο γίνεται σταδιακά reviewed εδώ. Η σειρά έχει αρκετές αποκλίσεις, τουλάχιστον στη διαδοχή των γεγονότων, αλλά υποπτεύομαι ότι η Kodansha (στης οποίας, άλλωστε, την εβδομαδιαία ανθολογία εκδίδεται το manga) άντλησε από τα μεταγενέστερα κεφάλαια της σειράς για να συνθέσει το τελικό anime (ήτοι, ίσως το anime να έχει spoilers για το manga).

- Στην Ιαπωνία, δόθηκε το πράσινο φως για την κυκλοφορία ενός multimedia τίτλου (anime, manga, νουβέλες), ονόματι LE CHEVALIER D'EON. Το anime έχει αναλάβει η Production I.G. και περιστρέφεται γύρω από τον (υποτίθεται, δεν το έχω ελέγξει) πραγματικό ευγενή D'Eon de Beaumont, ο οποίος έζησε επί βασιλείας Λουδοβίκου 15ου και κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Σύμφωνα με τις αναφορές στο press release, υποτίθεται ότι, ιστορικά, έζησε το δεύτερο μισό της ζωής του ως γυναίκα. Εν προκειμένω, είναι ένας chevalier, μέλος της μυστικής αστυνομίας ευγενών, πιστών στο βασιλιά. Καθώς ερευνά μια σειρά φόνων που έχουν τρομοκρατήσει τους κατοίκους του Παρισιού, ανακαλύπτει στο Σηκουάνα ένα φέρετρο που έχει πάνω την επιγραφή PSALMS. Μέσα βρίσκεται το πτώμα της αδελφής του, Lia. Τότε, ο D'Eon αποφασίζει να φτάσει στην καρδιά του μυστηρίου και βυθίζεται στα σκοτεινά μυστικά της ταραγμένης γαλλικής κοινωνίας. Ιστορικό μυστήριο και περιπέτεια εποχής στο Παρίσι. Νομίζω θα το τσεκάρουμε.

- Το τελευταίο μας νέο για σήμερα είναι, κυριολεκτικά, κοσμοϊστορικής φύσεως. Ο Kadomatsu και το πλήρωμα του θωρηκτού Mirai ("Μέλλον") κάνουν ασκήσεις για να δοκιμάσουν τα υπερσύγχρονα συστήματα τύπου AEGIS που έχει πάνω του το πλοίο. Ένα παράξενο συμβάν όμως τους μεταφέρει στις 4 Ιουνίου του 1942, στην κρίσιμη ναυμαχία του Midway του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ο ιαπωνικός στόλος κατατροπώθηκε από τον αμερικανικό. Τί συμβαίνει, όμως, όταν ο Kadomatsu σώζει τον Takumi Kusaka, υψηλό αξιωματούχο, που υποτίθεται πως ιστορικά πέθανε στη μάχη; Τί συμβαίνει όταν ο ιαπωνικός στόλος έχει με το μέρος του, πλάι στο Yamato, ένα υπερσύγχρονο θωρηκτό του 20ού αιώνα; Αυτά τα γεγονότα εξετάζει και αφηγείται το anime με τίτλο ZIPANGU. Το πιο απίστευτο; Το πρώτο DVD κυκλοφορεί στην Αμερική από τη Geneon τον Οκτώβριο! Ομολογώ, περίμενα να λογοκρίνουν ΚΑΙ αυτό.

Δυστυχώς, λόγω των οικογενειακών προβλημάτων και συνακόλουθου τρεξίματος, δεν έχω προλάβει να δω κάποια ολοκληρωμένη σειρά, οπότε θα πρέπει να κάνουμε postpone το review. Είναι και αυτά μέσα στη ζωή, αλλά δεν μου αρέσουν καθόλου (για την ακρίβεια, τον γλιτώνω δεν τον γλιτώνω το νευρικό κλονισμό). Όπως και να έχει, να είστε καλά, μακριά από εσάς αυτά που λέω και θα τα πούμε σύντομα. Στο επόμενο Eigakan ετοιμαστείτε για TEIZOKUREI DAYDREAM.

Και ένα AHEM! καλοκαιρινό pin-up, όσο προλαβαίνουμε...!

Mata raishyu ne
Otomodachi Tachi!
Bakuma-dono