Post-Traumatic Sledge Disorder

Διαμετρικά αντίθετο το σημερινό SLEDGEHAMMER σε σχέση με το "τέρας" της προηγούμενης Πέμπτης. Ξηρασία από σημαντικά, νέα, λίγα τα reviews, guest Master Of The Obvious (από το Γιάννη Αγαπίου, ο οποίος απαντά μια και καλή στο ερώτημα "ποιός είναι τελικά ο J. Michael Straczynski;") και τυπική παρουσία από τα υπόλοιπα sections. Συγνώμη παιδιά, αλλά έχω να μεταφράσω και μια συνέντευξη του Mike Mignola και τα deadlines μπήγουν τα αιχμηρά νύχια τους στην πλάτη μου.

Last Week In Comicland

Όπως προανέφερα... ξηρασία! Δεν υπήρχε ούτε μία σημαντική είδηση για την εβδομάδα που μας πέρασε με εξαίρεση την ανακοίνωση των NEW YORK TIMES για το πρώτο στην ιστορία της εφημερίδας comics section, που θα ξεκινήσει από την ερχόμενη Κυριακή. Τσεκάρετε το στο site της εφημερίδας.

Είδα και το preview του INFINITE CRISIS στο NEWSARAMA, και πρέπει να ομολογήσω πως, οπτικά τουλάχιστον, είναι πολύ καλό. Η ιστορία μοιάζει να έχει ένα grandscale feeling, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το περσινό, άκρως εσωστρεφές και κλειστοφοβικό IDENTITY CRISIS, αλλά με όσα γνωρίζαμε ως τώρα, αυτό ήταν μάλλον αναμενόμενο. Υποψιάζομαι πάντως πως σε μένα η όλη φάση θα λειτουργήσει ανάλογα με αυτήν του ZERO HOUR πριν από 11 χρόνια: μετά από ένα τέτοιο superhero overload (και overkill) θα ψιλοξενερώσω μέσα σε διάστημα ενός περίπου χρόνου μετά την ολοκλήρωση του story και θα απομακρυνθώ σταδιακά από τα υπερηρωικά comics. Πιστέψτε με, τις περισσότερες φορές δεν έχει καθόλου πλάκα να ξέρεις τόσο καλά τον εαυτό σου και να μπορείς υπολογίσεις τις μελλοντικές σου αντιδράσεις. That's the way it goes, I guess...

Review City

Μόλις 2 1/2 reviews αυτήν την εβδομάδα. Την επόμενη Πέμπτη, το συγκεκριμένο section θα είναι -λογικά- αρκετά μεγαλύτερο.

JSA CLASSIFIED #2 (Geoff Johns/Amanda Conner, DC Comics)
The plot thickens. Οι τρεις χαρακτήρες που εμφανίστηκαν στο τέλος του πρώτου τεύχους και έμοιαζαν να είναι οι original three Legionnaires (Cosmic Boy, Lightning Lad, Saturn Girl), μάλλον τελικά δεν είναι (αν και αυτό παίζεται), ενώ το τεύχος είναι γεμάτο με αναφορές στο pre-ZERO HOUR DC Universe, καθώς σύμφωνα με αυτά που λένε στην Power Girl οι τρεις Legionnaires (είπαμε, μάλλον δεν είναι, αλλά δεν είμαι και τόσο βέβαιος), η ηρωίδα μας είναι στην πραγματικότητα η Laurel Gand, χαρακτήρας που πρωτοεμφανίστηκε στο "Five Years Later" LEGION OF SUPER HEROES του Keith Giffen και ουσιαστικά πήρε τη θέση της (original) Supergirl στο continuity της DC. Η Kara (Karen/Power Girl/ένας-Θεός-ξέρει-πως-θα-τη-λένε-μετά-την-ολοκλήρωση-του-storyline) δεν δείχνει να τους πιστεύει και πλέον το μυαλό της είναι απίστευτα μπερδεμένο, κάτι που γίνεται ακόμη πιο έντονο όταν συνειδητοποιεί πως κανείς άλλος δεν αντιλήφθηκε την παρουσίαση των τριών Legionnaires εκτός από αυτήν. Και για να... γουστάρουμε, στο τέλος της ιστορίας (στην οποία ο Johns προφανώς έχει αποφασίσει να βάζει ένα ανατρεπτικό και απρόσμενο φινάλε σε κάθε τεύχος) εμφανίζεται και ο Psycho Pirate, που όπως γνωρίζουν οι παλιότεροι και όλοι όσοι έχουν εντρυφήσει στο DC Universe, είναι ο μοναδικός χαρακτήρας που -υποτίθεται πως- θυμάται το original CRISIS. Μπερδευτήκατε; Τότε σίγουρα αυτό το storyline δεν είναι για σας. Αναμφισβήτητα η πιο απολαυστική ιστορία για τους απανταχού "DC Continuity" freaks εδώ και πολλά χρόνια. (A+)

NEW X-MEN: HELLIONS #4 (Nunzio De Fillippis & Christina Weir/Clayton Henry, Marvel Comics)
Ολοκληρώθηκε το spin-off limited series από το εξαιρετικό NEW X-MEN και ευτυχώς, το κλείσιμο της ιστορίας ήταν ανάλογο των προηγούμενων τευχών. Οι έξι νεαροί ήρωες επιστρέφουν τα "δώρα" του Kingmaker, επιδεικνύοντας στο τέλος τα υψηλά morals με τα οποία έχουν γαλουχηθεί και στην πορεία, οι προσωπικές τους σχέσεις γίνονται ακόμη πιο στενές και δυνατές. Εντυπωσιακή η παρουσία της "καθηγήτριας" Emma Frost στο τέλος, η οποία βάζει μια και καλή τέλος στον όποιο κίνδυνο μπορεί να παρουσίαζε η εκδικητική μανία του Kingmaker για τους Hellions στο μέλλον. ʼψογο artwork από τον Clayton Henry, και θαυμάσιο timing έκδοσης της σειράς, καθώς συνέπεσε με τα τεύχη του NEW X-MEN που είναι crossover με το HOUSE OF M και τα οποία με αφήνουν παγερά αδιάφορο, οπότε κατά μία έννοια, κάλυψε επαρκώς το "κενό" που δημιουργήθηκε. (A)

TRICKED (Alex Robinson, Top Shelf)
Ο Κουρουμπακάλης μου χάλασε τα σχέδια! Ξεκίνησα να γράφω μια μακροσκελέστατη κριτική (ok, δεν ήταν ακόμη "μακροσκελέστατη" όταν σταμάτησα να τη γράφω, αλλά είχε όλες τις προοπτικές να γίνει) και ξαφνικά είχα τη φαεινή ιδέα να διαβάσω πρώτα αυτά που έγραψε ο webmaster μας στο δικό του review. Πολύ απλά, με κάλυψε πλήρως. Αισθάνομαι να συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα έχει γράψει και θεωρώ πως δεν υπάρχει τίποτε που να είναι απαραίτητο να προσθέσω. Φυσικά, αν το έγραφα εγώ, θα ήταν περίπου διπλάσιο σε έκταση, θα είχε πολύ περισσότερους δυσνόητους τεχνικούς όρους, θα ήταν γεμάτο αγγλικές λέξεις και εκφράσεις και θα περιείχε αρκετές αναφορές σε comics που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν, αλλά essentially (είδατε;) θα επρόκειτο για το ίδιο πράγμα από πλευράς νοήματος και συμπερασμάτων. Ακόμη και η βαθμολογία θα ήταν ίδια. Συνεπώς, μπορείτε να ευγνωμονείτε τον Γιάννη Κουρουμπακάλη που δεν είστε υποχρεωμένοι να διαβάσετε άλλο ένα δύστροπο και πολύπλοκο review από εμένα, γεμάτο παραπομπές, παρενθέσεις, παραφιλολογίες, άγνωστα ονόματα, άγνωστες λέξεις και άγνωστους... στρατιώτες. Μόλις κατάφερα να γράψω περισσότερες από 150 λέξεις για να εξηγήσω το λόγο για τον οποίο δεν θα κάνω ένα review. Next stunt, please!

Master Of The Obvious

Για αυτήν την εβδομάδα, δίνω τη σκυτάλη στο φίλο και συνεργάτη, Γιάννη Αγαπίου, που έχει κάποια πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα για έναν από τους πιο controversial mainstream συγγραφείς, τον Joe Michael Straczynski. Take it away, John...

Joe Michael Straczynski: Ένα Ψυχογράφημα

Ο Straczynski είναι αντικειμενικά καλός συγγραφέας. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό.

Η προσωπική του σειρά, BABYLON 5, είναι το καλύτερο του έργο και αυτό που τον χαρακτηρίζει περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Βλέποντας την, συνειδητοποιεί κανείς το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του και την απαράμιλλη ικανότητα του να προσχεδιάζει με ακρίβεια ρολογιού κάθε γεγονός ενός σεναρίου. Είναι ένας συγγραφέας που ξέρει τα μυστικά του γραψίματος και τα χειρίζεται με τέτοιο τρόπο που δεν αφήνει ανικανοποίητο κανέναν οπαδό των καλών ιστοριών, ανεξάρτητα από το μέσο που αυτές παρουσιάζονται. Όταν φτάνεις να παρακολουθείς την τρίτη σεζόν του BABYLON 5 διαπιστώνεις πως ούτε μία σκηνή στις πρώτες δύο δεν ήταν τυχαία, με αποτέλεσμα ο μυημένος fan της σειράς να έχει τρομακτικό payoff για το χρόνο που αφιέρωσε παρακολουθώντας την.

Όταν λοιπόν ο εξαιρετικός αυτό συγγραφέας εξέφρασε την αγάπη του για τα comics και την επιθυμία του να δουλέψει σε αυτά περιμέναμε όλοι σπουδαία πράγματα. Σπουδαία πράγματα που όμως δεν ήρθαν ποτέ (ίσως με εξαίρεση το SUPREME POWER). Γιατί όμως; Για να βρούμε αυτήν την απάντηση πρέπει να προσπαθήσουμε να ψυχολογήσουμε τον ίδιο το συγγραφέα Joe Michael Straczynski.

Ο JMS, κατά τη γνώμη μου, πιστεύει πως είναι πολύ πετυχημένος και "μεγάλος" συγγραφέας για να γράφει comics και για αυτό θέλει να κάνει πράγματα που θα αφήσουν εποχή στο μέσο. Θα ήθελε να μπορεί να συγκριθεί μόνο με κολοσσούς της ιστορίας του μέσου και συγκεκριμένα η κρυφή του επιθυμία είναι να γίνει ο σύγχρονος Stan Lee! Για αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει ότι ο Lee ούτως ώστε να επιτύχει την άμεση σύγκριση μαζί του.

Πως τεκμηριώνω την βαρύγδουπη αυτή δήλωση; Αρχίζω να παραθέτω τις αποδείξεις:

Μετά από δική του απαίτηση ο JMS έγινε ο πρώτος συγγραφέας μετά τον Stan Lee που ανέλαβε ταυτόχρονα την συγγραφή των δύο flagship τίτλων της Marvel, AMAZING SPIDER-MAN και FANTASTIC FOUR, στους οποίους σχεδιάζει να κάνει μακροχρόνια runs. Ήδη στο AMAZING SPIDER-MAN έχει παραμείνει πάνω από 5 χρόνια.

Μετά πάλι από δική του απαίτηση (που αγγίζει τα όρια της εμμονής) και παρά το πολύ φορτωμένο του πρόγραμμα, έχει αναλάβει το revamp των δύο πιο προσωπικών και αγαπημένων τίτλων του Stan Lee. Δύο τίτλων στους οποίους ο Lee έκανε πιθανότατα την καλύτερη, πιο ώριμη δουλειά της καριέρας του. Του DOCTOR STRANGE και του SILVER SURFER. Ο πρώτος κυκλοφόρησε πρόσφατα και ο δεύτερος θα εκδοθεί τις αρχές του 2006.

Δεν του έφθανε που το SUPREME POWER (η δική του εκδοχή για το DC Universe) ήταν ο best selling mature readers τίτλος, αλλά ήθελε να είναι ο δημοφιλέστερος τίτλος γενικά και έτσι μετά από δική του πρόταση, το comic θα γίνει re-launched κάτω από το Marvel Knights imprint. Κρίμα τα 18 τεύχη setup και το no restricted storytelling που μας είχε υποσχεθεί.

Από τα παραπάνω διαπιστώνουμε εύκολα πως, στην πραγματικότητα, ο μεγαλύτερος εχθρός του JMS είναι ο εαυτός του και πως ο ίδιος του ο εγωισμός είναι αυτός που τον εμποδίζει να μας προσφέρει αυτά που, δίχως αμφιβολία, μπορεί.

Web Surfing

Don Markstein's Toonopedia
Ένα πραγματικά εξαιρετικό site, σίγουρα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα που έχουν παρουσιαστεί σε αυτή τη στήλη. Ο Don Markstein έχει βάλει σκοπό της ζωής του να δημιουργήσει την απόλυτη online εγκυκλοπαίδεια για cartoon characters. Και όπου cartoon characters, σημαίνει χαρακτήρες από comic books, comic strips αλλά και animation. Ένα site γεμάτο πληροφορίες, που αποτελεί στην πραγματικότητα το απόλυτο reference tool για τους αγαπημένους μας χαρακτήρες. Για να διαβάσει κανείς όλα τα listings που περιλαμβάνονται στο Toonopedia θα χρειαστεί περίπου μιάμιση ζωή, αλλά ούτως ή άλλως, το νόημα του site δεν είναι να κάτσει κάποιος και να διαβάσει τα πάντα, αλλά να μπορεί κάθε φορά να βρίσκει, γρήγορα και εύκολα, σημαντικές πληροφορίες για τον χαρακτήρα που τον ενδιαφέρει.

Swipe Of The Week Archive
Πριν από κάμποσα χρόνια, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα comics-related sites στο web ήταν το Swipe Of The Week, στο οποίο κάθε βδομάδα μπορούσε κανείς να βρει την πιο ενδιαφέρουσα, προκλητική και κραυγαλέα αντιγραφή artwork που είχε κυκλοφορήσει στα τρέχοντα comics. Το συγκεκριμένο site έχει δυστυχώς κλείσει εδώ και χρόνια, αλλά στο Web Archive υπάρχουν αποθηκευμένα για τις μελλοντικές γενιές όλα τα swipes που είχαν προλάβει να δημοσιευτούν πριν το demise του Swipe Of The Week. Επιβάλλεται κάποιος να αναβιώσει την ιδέα και να δημιουργήσει ένα νέο Swipe Of The Week. (hmmm...)

Negative/Neutral Feedback Search
Καθαρά για eBay users, το συγκεκριμένο tool είναι ένα από τα πιο χρήσιμα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή και γλιτώνει τους potential buyers από ώρες ψαξίματος. Βάζοντας στο search engine το "eBay i.d." του πωλητή που σας ενδιαφέρει, μπορείτε να δείτε όλα τα negative και neutral feedback ratings και comments που έχει ως τώρα, χωρίς να χρειάζεται να ψάχνετε επί ώρες ανάμεσα σε δεκάδες σελίδες από positives στο feedback page του eBay.

Real World

Μένοντας στο κλίμα της εποχής που είναι άκρως... σχολικό, πρέπει να παραδεχτώ πως βρήκα απόλυτα εύστοχο το σχόλιο του φίλου μου του Ηλία Κατιρτζιγιανόγλου για τα σχολεία, τους μαθητές και τα περιβόητα "good old days" της εφηβικής/σχολικής ηλικίας στο προχθεσινό NOIZ. Υπάρχει σοβαρά, κάποιος νοήμων άνθρωπος που θα ήθελε να επέστρεφε στα θρανία και να ξαναζήσει αυτά τα γεμάτα ψυχικές και συναισθηματικές μεταπτώσεις χρόνια; Μπορώ να πω πως σε γενικές γραμμές πέρασα αρκετά καλά στο σχολείο και σε καμία περίπτωση δεν έχω -πολλές- κακές αναμνήσεις, αλλά αυτό δε σημαίνει πως λαχταρώ να ξαναζήσω εκείνη την περίοδο ή πως σιχτιρίζω την -σαφώς πιο γεμάτη και ολοκληρωμένη- ζωή που κάνω τώρα, αναπολώντας το πόσο "ξένοιαστος" ήμουν τότε.

Σε τελική ανάλυση, δεν ήμουν και τόσο ξένοιαστος, γιατί τα προβλήματα που είχα τότε μου φαίνονταν βουνό και δεν είχα σε καμία περίπτωση αναπτύξει τις άμυνες για να τα αντιμετωπίσω. Οι περισσότεροι άνθρωποι, βέβαια, έχουν μια τάση να ξεχνούν τις δυσκολίες και τα βάσανα της εφηβικής ηλικίας και να θυμούνται μόνο τις καλές στιγμές, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως στο "τότε δε χρειαζόταν να δουλέψω για να ζήσω" (newsflash: οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γουστάρουν να δουλεύουν - join us tomorrow για μια συγκλονιστική αποκάλυψη: η Γη γυρίζει!!!).

Για να μην κοροϊδευόμαστε, η όλη φάση είναι λίγο σαν το κλασικό και χιλιοειπωμένο "εκείνη την περίοδο νόμιζα πως ήμουν ερωτευμένος". Μεγάλε, αν "εκείνη την περίοδο" νόμιζες πως ήσουν ερωτευμένος, τότε λυπάμαι που θα σου χαλάσω την ψευδαίσθηση αλλά ΗΣΟΥΝ ερωτευμένος! Τα συναισθήματα όπως ο έρωτας, η αγάπη, το μίσος, η χαρά, η λύπη, η ευτυχία, η δυστυχία είναι μετρήσιμα και έχουν αξία ΜΟΝΟ τη στιγμή που τα βιώνεις και δεν μπορούν να επανεκτιμηθούν και να αναλυθούν in retrospect. Πίστεψε με, το πιθανότερο είναι πως δεν πέρναγες τόσο καλά όταν ήσουν μαθητής όσο θέλεις να πιστεύεις και πως η κοπελίτσα με τα γυαλάκια την οποία τώρα απαξιώνεις ως "παιδική ασθένεια" ήταν ο πρώτος έρωτας της ζωής σου. Είμαι βέβαιος πως οι γονείς σου, που έπρεπε να υποστούν τα mood swings σου κατά τη διάρκεια της εφηβείας, θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν και τα δύο.

Final Word

Αυτά τα ολίγα για σήμερα. Ραντεβού την επόμενη Πέμπτη με ένα πιο χορταστικό SLEDGEHAMMER, στο οποίο θα επιστρέψει μετά από καιρό και το TV Section, με τις πρώτες εντυπώσεις μου από τη νέα τηλεοπτική σεζόν, όπως αυτή διαμορφώνεται σιγά-σιγά.