To Cut A Long Story Short...

Την τελευταία στιγμή υπήρξαν κάποιες αλλαγές στο πρόγραμμα μου στη δουλειά και έχω βγει κυριολεκτικά εκτός ρυθμού. Κατά συνέπεια, το σημερινό SLEDGEHAMMER θα είναι ελαφρώς πιο λακωνικό απ' ότι συνήθως (hey, stop cheering! You're embarassing me...)

Last Week In Comicland

Ο Alex Sinclair αποχωρεί από τη θέση του Editor της Wildstorm. Περίεργη είδηση... Σύμφωνα με όσα ακούμε από διάφορους δημιουργούς αλλά και από άλλους editors της βιομηχανίας, ο Sinclair ήταν πάντα αυτό που λέμε "υπόδειγμα editor". Ο άνθρωπος με τον οποίο θέλεις να συνεργάζεσαι ξανά κια ξανά. Και ο ίδιος όμως σε συνεντέυξεις του στο παρελθόν είχε δηλώσει κατ' επανάληψη πως βρίσκει συναρπαστική τη δουλειά του στη Wildstorm. Το πιο απίθανο στην όλη ιστορία είναι πως ο Sinclair δεν έφυγε από τη Wildstorm για να αναλάβει κάποια αντίστοιχη θέση σε άλλη εταιρία, αλλά για να υπογράψει αποκλειστικό συμβόλαιο ως colorist στη DC!!! Το πρώτο μήνυμα ήταν (this is hindsight, of course) οι πολλές δουλειές που έκανε ως colorist τους τελευταίους μήνες σε διάφορες σειρές, κάτι που δεν συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό που τώρα μένει να δούμε είναι το πως θα λειτουργήσει η Wildstorm χωρίς τον "άνθρωπο της", γιατί για τον ίδιο τον Sinclair δε νομίζω πως υπάρχει κανένας ιδιαίτερος κίνδυνος (he's too talented to feel insecure).

Ο Dan Di Dio μιλάει για το DC 52! Πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του executive editor της DC στο Newsarama για το επερχόμενο maxi-series (and we're talking reeeeeaaaaally maxi) που θα γεμίσει τα κενά τα οποία θα δημιουργηθούν μετά το "One Year Later" event της εταιρίας. Τα ενδιαφέροντα συμπεράσματα που βγήκαν ήταν τα εξής:

Η σειρά θα αποτελείται από 52 εβδομαδιαία τεύχη.

Το story θα "τρέχει" σε real time (or close to it, anyway).

Θα συμμετάσχουν αρκετοί συγγραφείς και σχεδιαστές.

Η αρχική ιδέα ανήκει στον Paul Levitz.

Editor του project θα είναι ο Steve Wacker.

Η εταιρία αναζητά τον τρόπο για να κάνει το όλο εγχείρημα όσο το δυνατόν λιγότερο επιζήμιο για τις τσέπες των αναγνωστών.

Το "DC 52" είναι δοκιμαστικός τίτλος, αλλά είναι εξαιρετικά πιθανό να παραμείνει μέχρι το τέλος.

Αυτό που κρατάω εγώ είναι η "προαγωγή", αν μπορούμε να την πούμε έτσι του Wacker, ο οποίος αναλαμβάνει όλο και περισσότερα high profile projects τον τελευταίο καιρό και μοιάζει να είναι το νέο "golden boy" στα editorial offices της DC. Αργά αλλά σταθερά, αρχίζει και μετατρέπεται σε έναν από τους δυνατότερους editors που έχει η εταιρία και φαίνεται πως το όνομα του θα μας απασχολήσει πάρα πολύ στο μέλλον.

Το δεύτερο πιο ενδιαφέρον item που βγαίνει από τη συνέντευξη του Di Dio είναι η αναζήτηση ενός format για τη σειρά που θα είναι οικονομικά βιώσιμο για τους αναγνώστες. Όταν συζητούσα με το φίλο μου, Νίκο Λάμπρη, για το DC 52, πριν δημοσιευτεί η συνέντευξη του Di Dio, του είχα πει πως αυτό που πρέπει να κάνει η DC είναι να εκδώσει το story σε φτηνό format (newsprint, 24 σελίδες με 16 σελίδες ιστορία και 8 διαφημίσεις, χωρίς cardstock covers και άλλες μαλακίες) γιατί σε αντίθετη περίπτωση, το οικονομικό βάρος για τους αναγνώστες θα ήταν δυσβάσταχτο. Δεν ξέρω αν ο Di Dio και το accounting department της DC έχουν κάτι τέτοιο στο μυαλό τους, αλλά είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που τουλάχιστον το σκέφτονται γενικά.

Για τα νούμερα των πωλήσεων του Ιουνίου, τα λέμε λίγο πιο κάτω στο Master Of The Obvious.

Review City

Δυστυχώς, λόγω των προβλημάτων που ανέφερα στο σημερινό intro, το Manga Special θα καθυστερήσει για ακόμη μία βδομάδα. Την άλλη Πέμπτη λοιπόν... αυτή τη φορά είναι οριστικό!

Master Of The Obvious

Ανακοινώθηκαν τα συγκεντρωτικά νούμερα πωλήσεων της Diamond για το μήνα Ιούνιο και η Marvel επέστρεψε στην κορυφή, στηριζόμενη κυρίως στη δύναμη του HOUSE OF M #1. Υπάρχει όμως πραγματική δύναμη στο HOUSE OF M;

Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Το γεγονός ότι το HOUSE OF M #1 ήταν πρώτο comic σε πωλήσεις τον Ιούνιο ήταν μάλλον αναμενόμενο, όπως επίσης ήταν λογικό να βρίσκεται στο νούμερο 2 του πίνακα το δεύτερο τεύχος της σειράς, με δεδομένο το ότι δεν υπήρχε κάτι πραγματικά δυνατό από την DC για αυτόν το μήνα. Αυτό όμως που δεν ήταν λογικό (τουλάχιστον όχι για όσους θέλουν ακόμη να πιστεύουν πως το HOUSE OF M θα είναι μια τεράστια εμπορική επιτυχία) είναι η τεράστια διαφορά που υπήρχε στις πωλήσεις του πρώτου τεύχους της σειράς σε σχέση με το δεύτερο, μια διαφορά που είναι κοντά στις 65 χιλιάδες αντίτυπα!

Κατανοώ φυσικά πως συχνά υπάρχουν μεγάλες διαφορές στις παραγγελίες των retailers ανάμεσα στο πρώτο τεύχος μιας σειράς και το δεύτερο, αλλά εδώ δεν μιλάμε ούτε για το νέο limited series της Storm ούτε για τη νέα ongoing σειρά του Firestorm. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τη σημαντικότερη σειρά που έχει βγάλει η Marvel εδώ και δέκα τουλάχιστον χρόνια (τουλάχιστον έτσι διαφημίζεται), στην οποία όμως οι retailers δεν δείχνουν να έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη και δεν τη στηρίζουν όπως θα ήταν θεωρητικά αναμενόμενο. Αλλωστε, όταν μιλάμε για σημαντικές σειρές, συνήθως οι παραγγελίες των retailers στο δεύτερο τεύχος παραμένουν σταθερές, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (όπως τα spin-offs του INFINITE CRISIS) υπάρχει ακόμη και αύξηση των παραγγελιών, καθώς οι καταστηματάρχες αντιλαμβάνονται το buzz που υπάρχει στην αγορά.

Ποιό είναι λοιπόν το "obvious" αυτής της ιστορίας; Για την ακρίβεια, είναι δύο:

Πρώτον, οι retailers δεν θεωρούν το HOUSE OF M σημαντικό comic. Και αυτό πιστεύω ότι θα γίνει ακόμη πιο προφανές μόλις μάθουμε τα νούμερα για τα επόμενα τεύχη της σειράς.

Δεύτερον, με δεδομένο ότι η Marvel δεν έχει κάτι εξίσου σπουδαίο για τους επόμενους μήνες, ενώ αντίθετα η DC θα "βαράει" στα charts με ALL-STAR BATMAN AND ROBIN και σε τρεις μήνες με το INFINITE CRISIS (συν τη σταθερή δύναμη όλων των tie-ins), η νίκη του House Of Ideas μάλλον θα αποδείχθεί short-term.

Web Surfing

Comics Guarrantee LLC
Πιστεύετε πως κάποια από τα comics που έχετε είναι σε "amazingly perfect condition"; Θέλετε να πολλαπλασιάσετε την αξία των ακριβών comics που έχετε, με στόχο να τα πουλήσετε και να βγάλετε πολλά λεφτά; Επισκεφτείτε το επίσημο site της CGC, της εταιρίας που έφερε το certification στα comics και άλλαξε τους νόμους του back issue market, με αποτέλεσμα πλέον να μιλάμε για pro-CGC και post-CGC περιόδους. Μην ξεχάσετε να τσεκάρετε και το forum του site, το οποίο είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα comics forums που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στο διαδίκτυο.

The Legion Questionnaire
Είστε fans των Legion Of Super Heroes; Πιστεύετε πως ξέρετε τα πάντα για την ιστορία της πιο πολυπληθούς ομάδας του DC Universe (ή και οποιουδήποτε άλλου universe, for that matter); Δοκιμάστε την τύχη σας στο απόλυτο ερωτηματολόγιο για τους Legionnaires. Με ερωτήσεις που ακόμη και εγώ (probably one the biggest Legion fans in the world) βρήκα απίστευτα δύσκολες.

Alex Ross Official Site
Τι να πει κανείς για τον Alex Ross, τον άνθρωπο που άλλαξε την αντίληψη του κοινού για το τι σημαίνει painted comics artwork; Απολύτως τίποτα. Επισκεφτείτε το site του και ακόμη και αν δεν είστε fans της δουλειάς του (hell, I'm not!) θα αναγκαστείτε να παραδεχτείτε πως ο τύπος έχει πολύ ταλέντο!

TV Or Not TV
Filling Space Dept.

Τα άσκοπα και αδιάφορα fill-ins συνεχίζονται (I'm starting to look like Marvel in the 70's...).

Για αυτήν την εβδομάδα, έχουμε ένα εντελώς ανούσιο Top 20 με τα αγαπήμενα μου albums της δεκαετίας του '90.

Αν δε σας ενδιαφέρει, προσπεράστε το και τσεκάρετε το Real World. Αν πάλι βρίσκετε την ιδέα καλή και θέλετε να διαβάσετε το Top 20, πάρτε δυο 500άρια Depon και είμαι βέβαιος πως θα αισθάνεστε πολύ καλύτερα το πρωί.

1. NEVERMIND - Nirvana

2. WHAT'S THE STORY MORNING GLORY - Oasis

3. OK COMPUTER - Radiohead

4. TEN - Pearl Jam

5. DOOKIE - Green Day

6. AUTOMATIC FOR THE PEOPLE - REM

7. DIFFERENT CLASS - Pulp

8. BLUR - Blur

9. BLOOD, SUGAR, SEX, MAGIK - Red Hot Chili Peppers

10. OUT OF TIME - REM

11. IN UTERO - Nirvana

12. PARK LIFE - Blur

13. THIS IS HARDCORE - Pulp

14. LAST SPLASH- Breeders

15. CORE - Stone Temple Pilots

16. MELLOW GOLD- Beck

17. RITUAL DE LO HABITUAL- Jane's Addiction

18. WHEEZER - Wheezer

19. DEFINITELY MAYBE - Oasis

20. MAMA SAID- Lenny Kravitz

Αν και το είπα ήδη στην αρχή, θέλω να τονίσω ξανά πως αυτά είναι τα ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ μου albums και όχι αυτά που θεωρώ ΚΑΛΥΤΕΡΑ. Just to be clear...

Real World

Το μοναδικό ενδιαφέρον πράγμα που συμβαίνει τον τελευταίο καιρό στον πραγματικό κόσμο είναι οι συνεχείς τρομοκρατικές επιθέσεις κατά διαφόρων στόχων. Όσα είχα να πω για το συγκεκριμένο θέμα τα είπα ήδη σε προηγούμενα SLEDGEHAMMER.

Αυτό όμως που πιστέυω πως αξίζει να σχολιαστεί είναι η άνεση με την οποία αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι (τουλάχιστον μεταξύ των ανθρώπων που συνανστρέφομαι εγώ προσωπικά) την πιθανότητα μιας παρόμοιας τρομοκρατικής ενέργειας στη χώρα μας. Η συνήθης αντίδραση είναι πως "εμείς δεν κινδυνεύουμε" ή "με εμάς δεν έχουν πρόβλημα", κάτι για το οποίο εγώ τουλάχιστον δεν είμαι και τόσο βέβαιος.

Ειλικρινά δεν μπορώ να κατανοήσω την ψυχραιμία που βλέπω γύρω μου και δυσκολεύομαι αφάνταστα να συμμεριστώ την αισιοδοξία όλων αυτών. Κατά έναν περίεργο τρόπο θα αισθανόμουν πολύ πιο ασφαλής αν όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους μιλούσα για το θέμα ήταν πανικόβλητοι και δεν επιδείκνυαν αυτήν την αρρωστημένη αίσθηση σιγουριάς.

Maybe I'm paranoid.

But what if I'm not?

Final Word

Διάβασα με προσοχή το τελευταίο άρθρο του Paul O' Brien στο 9th Art, όπου ο "hip Britishman" μιλάει για το πόσο περιττοί είναι οι sidekicks στα μοντέρνα comics, παίρνοντας αφορμή από το ALL-STAR BATMAN & ROBIN, THE BOY WONDER #1. Η αλήθεια είναι πως έχω πολλά προβλήματα με τον O' Brien (εννοώ με τη γενικότερη εκφορά του μέσω των reviews και columns που γράφει - δεν τον ξέρω τον άνθρωπο και μπορεί να είναι υπέροχος τύπος για παρέα). Tο βασικότερο να είναι πως, κατ' ουσία, δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένας X-fan που ξαφνικά ανακάλυψε πως υπάρχουν και άλλα comics στον πλανήτη τα οποία δεν έχουν μεταλλαγμένους πρωταγωνιστές (σοβαρά τώρα, πόσο credit μπορείς να δώσεις σε έναν τριαντάρη που κάνει εβδομαδιαία reviews σε οτιδήποτε X-whatever κυκλοφορεί και παράλληλα σου πουλάει ποζεριλίκι για το κατά πόσο τα υπερηρωικά comics της εποχής μας απευθύνονται σε κρετίνους - get a life, dude). Anyway, αυτό που ήθελα να πω είναι πως αν το μοναδικό πρόβλημα που έχει κάποιος από το εκτρωματικά κακό ALL-STAR BATMAN AND ROBIN είναι πως "δεν κολλάει το όλο σκηνικό με τον sidekick" (και ο O' Brien λέει ακριβώς αυτό στο άρθρο του) τότε μάλλον οι απαιτήσεις του και τα standards που έχει για το τι είναι καλό και τι κακό comic, πρέπει να είναι ελαφρώς screwed...