Attack Of The Raging Fanboys!

Τις τελευταίες μέρες, έχει γίνει πολύς ντόρος σχετικά με την παραίτηση του Stephen Wacker από την DC και πιο συγκεκριμένα, από τα editorial duties του πολυσυζητημένου και μεγαλεπήβολου "52".

Αν νομίζετε πως θα μιλήσω για αυτό το θέμα, κάνετε λάθος. Ή περίπου...

Στην πραγματικότητα, η παραίτηση του Wacker δεν είναι "θέμα". Δεν υπάρχει κάποια είδηση εδώ. Ο άνθρωπος απλά είχε μια καλύτερη πρόταση, η οποία σε συνδυασμό με κάποιους προσωπικούς (as in, "μη επαγγελματικούς") λόγους, τον οδήγησαν στην, απόλυτα φιλική και χωρίς ίχνος κακίας από κανέναν, παραίτηση. Δεν νομίζω πως αυτό το γεγονός μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στο "52" (είμαι βέβαιος πως για ένα project στο οποίο διακυβεύονται τόσα πολλά, η DC -smart and professional bunch of guys they're supposed to be- θα είχε προβλέψει ακόμη και την περίπτωση αιφνιδίου θανάτου των μισών δημιουργών που εργάζονται σε αυτό), ούτε φυσικά μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένο πως ο ερχομός ενός ταλαντούχου και φιλόδοξου editor στη Marvel θα οδηγήσει απαραίτητα στη δημιουργία καλύτερων comics από το "House Of -Recycled And Overused- Ideas".

Non-issue, λοιπόν. Ή τουλάχιστον θα ήταν, αν δε ζούσαμε στην εποχή του Internet και των over-vocal fanboys.

Εξηγούμαι.

Την είδηση της παραίτησης του Wacker, ακολούθησε ένας καταιγισμός υβριστικών και επιθετικών posts σε διάφορα message boards από ένα μεγάλο αριθμό fans (to be fair, οι "worst offenders" ήταν ορισμένοι regulars των boards του Newsarama, για τους οποίους the less said, the better), οι οποίοι -ως άλλοι Originalistas, μετά την πρώτη φυγή του Ντούσαν Μπάγιεβιτς από την ΑΕΚ- "έλουσαν" τον πρώην editor της DC με απίστευτους χαρακτηρισμούς, ο επιεικέστερος των οποίων ήταν "αντιεπαγγελματική συμπεριφορά" και ο βαρύτερος, "προδότης".

OK, then. Here it goes...

Newsflash #1: Πριν από 6-7 χρόνια, κάτι τέτοιο απλά δεν θα συνέβαινε, γιατί κανείς δεν θα γνώριζε ποιος είναι ο Stephen Wacker. Κι αυτό γιατί στις προ-Internet εποχές (και μην πεταχτεί κανένα ξυπνοπούλι και πει πως το Internet υπήρχε πριν από 6-7 χρόνια - για τα δεδομένα του χώρου των comics, ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ), η αλλαγή ενός editor στη Marvel ή την DC είχε, για τους fans, την ίδια βαρύτητα με την αλλαγή θυρωρού ή καθαρίστριας (disclaimer: δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με τα επαγγέλματα του θυρωρού και της καθαρίστριας και εκτιμώ αφάνταστα τη σκληρή δουλειά που κάνουν, αμειβόμενοι με πολύ λίγα χρήματα - I'm just trying to make a point here). Εξαιρέσεις στον κανόνα αυτό αποτελούσαν περιπτώσεις απολύσεων Editor-In-Chief (δεν υπάρχουν "παραιτήσεις Editor-In-Chief" - wake up and smell the java beans, true believer), αλλά ακόμη και εκεί, θα έπρεπε να μιλάμε για πραγματικά ενδιαφέρουσες και/ή αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, για να δημιουργηθεί ένα σημαντικό volume συζήτησης (e.g. Jim Shooter).

Newsflash #2: Αν δεν έχεις όλα τα facts μπροστά σου, μην βιάζεσαι να βγάλεις συμπεράσματα. Οι προαναφερθείσες αντιδράσεις ξεκίνησαν να έρχονται, κυριολεκτικά, δευτερόλεπτα μετά την αναγγελία της είδησης, η οποία στην αρχική της μορφή ήταν, essentially, "ο Stephen Wacker παραιτήθηκε από τη DC και πιθανότατα, μετακομίζει στη Marvel". Δεν είχε αναφερθεί ούτε ο λόγος που τον οδήγησε στην παραίτηση, ούτε η ημερομηνία από την οποία θα ίσχυε αυτή (αν και, όποιος γνώριζε το policy της DC για αυτές τις περιπτώσεις -πρέπει να μιλάμε για περίπου 10-15 ανθρώπους σε ολόκληρη την net community-, θα ήξερε πως είναι "effective immediately"), ούτε το αν και κατά πόσο το "52" ήταν "ahead of schedule", ούτε το αν η όλη φάση έγινε σε friendly or unfriendly terms, ούτε καν αν ήταν βέβαιο πως ο άνθρωπος θα πήγαινε στην Marvel. Παρ' όλα αυτά, τα fanboγια ξεκίνησαν άμεσα τις επιθέσεις, καθώς -προφανώς- η φράση "σκέψου πριν μιλήσεις" (or in this case, "ποστάρεις"), δεν υπάρχει στους δικούς τους κανόνες επικοινωνίας.

Newsflash #3: Ακόμη και αν ΕΧΕΙΣ όλα τα facts μπροστά σου, και πάλι δεν πρέπει να βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα. Πρώτον, γιατί δεν μπορείς να είσαι σίγουρος πως το "όλα" σημαίνει πραγματικά "ΟΛΑ" και δεύτερον, γιατί τις περισσότερες φορές, αν είσαι "έξω" από μια κατάσταση, δεν είναι καθόλου εύκολο να την κατανοήσεις πλήρως, άσχετα με το πόσο "πλήρης" μπορεί να είναι η εικόνα που έχεις μπροστά σου.

Newsflash #4: Η DC έχει κι άλλους ικανούς editors και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά τον Steve Wacker. Ακόμη και αν δεχτούμε πως ο Wacker ήταν πράγματι ο άνθρωπος που κρατούσε ολόκληρο το οικοδόμημα του "52" στα χέρια του (κάτι που, επειδή μιλάμε για ένα project στο οποίο δουλεύουν τέσσερις superstar, top 10 writers, μοιάζει εξίσου πιθανό με το να οφείλεται η καθυστέρηση αυτού του κειμένου στο ότι πέρασα όλη τη μέρα μου κάνοντας ξέφρενο σεξ με την Charlize Theron), είναι τουλάχιστον προσβλητικό για τη DC, να θεωρήσει ο οποιοσδήποτε (πόσο μάλλον ένας fanboy που, ενδεχομένως, δεν έχει ιδέα για το τι ακριβώς κάνει ένας editor) πως η αποχώρηση ενός editor θα έφερνε την καταστροφή.

Newsflash #5 (άρρηκτα συνδεδεμένο με το προηγούμενο): Οι editors, τη σήμερον ημέρα, δεν είναι τόσο σημαντικοί όσο ήταν κάποτε. Αυτό μπορεί να ακουστεί σοκαριστικό για πολλούς, αλλά είναι αλήθεια. Στην εποχή μας, ο editor ενός comic είναι περισσότερο talent coordinator, παρά κανονικός editor, έχων ουσιαστικό input στη δημιουργία του comic. Η δουλειά των μοντέρνων editors δεν είναι τόσο να συζητάνε με τους δημιουργούς για την εξέλιξη της πλοκής της ιστορίας, αλλά να πείθουν τους δημιουργούς πως θα ήταν καλό career move να συνεργαστούν μαζί τους, στον τίτλο που έχουν υπό την εποπτεία τους. Από τη στιγμή που θα τους πείσουν, συνήθως απλά αφήνουν τους δημιουργούς να κάνουν το κέφι τους (more politically correct: "επιδεικνύουν απόλυτη εμπιστοσύνη στις ικανότητες και το ταλέντο τους"). 'Αντε, καμιά φορά μπορεί να τους κυνηγήσουν λιγάκι, για να σιγουρευτούν πως δεν θα χάσουν τα deadlines (αν και στις μέρες μας, η λέξη "deadline" έχει αρχίσει να φέρνει στους επαγγελματίες του mainstream χώρου τους ίδιους αρνητικούς συνειρμούς με τη λέξη "continuity" - but that's another story).

Newsflash #6: DC Sucks. Marvel Sucks. DC Vs Marvel Sucks! Η νοοτροπία "DC Vs Marvel" (που, let's face it, είναι και το core όλης αυτής της φασαρίας, καθώς όσοι έβρισαν τον Wacker το έκαναν επειδή φεύγει από την αγαπημένη τους DC και η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που τον υποστήριξαν, το έκαναν επειδή πάει στην αγαπημένη τους Marvel) είναι τόσο ηλίθια όσο οι τσακωμοί ανάμεσα σε 15χρονα αμερικανάκια για το αν ο 50 Cent είναι καλύτερος rapper από τον Eminem. Και ακριβώς όπως και στην περίπτωση των δύο πολυεκατομμυριούχων rhyme-artists, συντηρείται κυρίως από τις εταιρίες που τους έχουν στη δούλεψη τους. Κάτι σαν το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία που αναγνωρίζουν μόνο αλλήλους, αγνοώντας τα υπόλοιπα κόμματα...

Newsflash #7: It's not about you! Matter of fact, it should NEVER be about you! Όποιος δεν μπορεί να κατανοήσει πόσο γελοίο είναι να αισθάνεσαι θιγμένος για κάτι που ουσιαστικά αποτελεί καθαρά επαγγελματικό ζήτημα μεταξύ ανθρώπων τους οποίους δεν γνωρίζεις (και που -let's face it- δεν σε επηρεάζει πραγματικά), μάλλον δεν πρέπει να έχει ωριμάσει συναισθηματικά πέρα από την ηλικία των 7 ετών. 'Ασχετα με το τι θα θέλαμε να πιστεύουμε, ο κόσμος δεν περιστρέφεται γύρω από εμάς και όλες οι αποφάσεις που λαμβάνονται καθημερινά δεν μπορούν -και δεν θα έπρεπε- να λαμβάνουν υπόψη το αν και κατά πόσο μπορεί να προσβληθούμε/ενοχληθούμε/ξεβολευτούμε.

Newsflash #8: Now I've got it. Mark Waid sucks! Ο Mark Waid θα έπρεπε να διατηρήσει ένα επίπεδο αξιοπρέπειας και να μην πέσει στο επίπεδο των fanboys. O Waid, στην προσπάθεια να υπερασπιστεί το φίλο και -μέχρι πρόσφατα- συνεργάτη του, κατέφυγε σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, απειλές και σε ανάλογα παραδείγματα "mind-reading" and "jumping to conclusions", με αυτά που επέδειξαν και οι fans στους οποίους επιτίθεται. Saddest thing is, he should know better.

Συμπερασματικά, η όλη ιστορία με την παραίτηση του Stephen Wacker μας δίδαξε, για ακόμη μια φορά, πως το όλο θέμα με τα fanboys (ενίοτε -δυστυχώς- και τους pros, οι οποίοι αδυνατούν να ξεχάσουν πως κάποτε ήταν και αυτοί fanboys), έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Στην εποχή του Internet και του free information highway, ο καθένας μπορεί να γράφει ότι θέλει για όποιον θέλει, ότι ώρα θέλει. Το χειρότερο είναι πως με τον "δημοκρατικό" τρόπο που είναι δομημένο το 'Net, η γνώμη του ειδικού έχει -πάνω κάτω- την ίδια βαρύτητα με αυτή του "ειδικού", με αυτή του απλού αναγνώστη/θεατή/whatever, του απλού παρατηρητή, αλλά και του παντελώς άσχετου/"είδα-φως-και-μπήκα".

Δεν νομίζω πως χρειάζεται να τονίσω πως κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο.

Αλλά και να το τονίσω, δεν έχετε κανένα λόγο να με πιστέψετε. 'Αλλωστε κι εγώ, ένας τύπος που γράφει στο Internet είμαι...

P.S.: Η "totally Marvelized", νέα web-περσόνα του Wacker, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στο αποχαιρετιστήριο μήνυμα που έστειλε μέσω του Newsarama, είναι ένα εντελώς άλλο κεφάλαιο, και ενδεχομένως θα αποτελέσει δυνατό παράδειγμα σε κάποιο μελλοντικό THINK TANK, με τίτλο "Difference In Promotional Policies" - ας μην την "κάψουμε" σήμερα.

P.S.2: Το καραγκιοζιλίκι του WIZARD, που αρχικά έβγαλε την είδηση με "υποτιθέμενες" δηλώσεις του Wacker (οι οποίες ενδέχεται να αποτέλεσαν και σημαντικό παράγοντα στην εξωφρενική διάσταση που πήρε το θέμα) και λίγες ώρες αργότερα έθαψε τελείως το θέμα, είναι επίσης κομμάτι ενός μελλοντικού THINK TANK, με πιθανούς τίτλους "Wizard: We Aim To Please (Ourselves)" και "Wizard: The Misguide To Comics".