Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
Βρίσκεστε στο archive.comicdom.gr. Βλέπετε το παλιό site και αρχείο του www.comicdom.gr. 2000+ άρθρα, reviews και συνεντεύξεις βρίσκονται στην διάθεσή σας. Το νέο, πλέον blog, site του Comicdom μπορείτε να το βρείτε στο http://www.comicdom.gr
  • column info
    new stuff

    Ξ“Β“Ξ“οŸƒ ÝíΓʽ site ðïá Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β³Ξ“οŸƒ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βž Ξ“ΚΌΞ“ΒœΞ“Β³Ξ“Β§ Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β© Ξ“Β°Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“Β£Ξ“Β¬Ξ“Κ½Ξ“Ξ„Ξ“Β©Ξ“οŸ„Ξ“Βœ Ξ“οŸ‚Ξ“Β½Ξ“Β³Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€• Γ­Γʽ Ξ“Β°Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“Κ½Ξ“οŸ„Ξ“β€•Ξ“Β«Ξ“β€•Ξ“Ξ…Ξ“Β¨Ξ“οŸƒΞ“ΒŸ Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² ôéò Ξ“οŸ‚Ξ“Β©Ξ“Κ½Ξ“Β±Ξ“οŸ„Ξ“οŸƒΞ“ΒŸΞ“Β² Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“Κ½Ξ“Β­Ξ“οŸƒΞ“ΞŽΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Β©Ξ“Β² Ξ“Β·Ξ“Ξ‰Ξ“Β±Ξ“ΒŸΞ“Β² Γ­Γʽ ôïá Ξ“οŸ…Ξ“οŸƒΞ“Ξ†Ξ“Β½Ξ“Β£Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Ξ„Ξ“Β©. Ï Ξ“οŸƒΞ“οŸ„Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“β€•Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Ξ“Ξ…Ξ“Β°Ξ“οŸƒΞ“Β½Ξ“Β¨Ξ“Ξ…Ξ“Β­Ξ“β€•Ξ“Β² Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“ΒžΞ“Β² ôïá comicdom.gr, Ξ“Ξ†Ξ“Β±Ξ“β€•Ξ“Β­Ξ“Ξ„Ξ“ΒŸΞ“Β¦Ξ“οŸƒΞ“Β© Γ­Γʽ Γ³ΓʽΓ² Ξ“οŸƒΞ“Β­Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“ΞŽΞ“Β­Ξ“οŸƒΞ“Β© Ξ“οŸ„Ξ“Κ½Ξ“Β¨Ξ“Β§Ξ“Β¬Ξ“οŸƒΞ“Β±Ξ“Β©Ξ“Β­Ξ“Βœ ãéΓʽ Ξ“ΞŒΞ“Β«Ξ“Κ½ Γ΄Γʽ updates, Ξ“ΞŽΞ“Β³Ξ“Ξ„Ξ“οŸƒ Γ­Γʽ ìçí Ξ“Β·Ξ“ΒœΞ“Β³Ξ“οŸƒΞ“Ξ„Ξ“οŸƒ ðïôÝ ôçí "Ξ“Β¬Ξ“Β°Ξ“ΒœΞ“Β«Ξ“Κ½".




 Reviews 24/10: LOGICOMIX από τον Αριστείδη Κώτση.


 Reviews 23/10: SOLOMON KANE #1 από τον Ανδρέα Μιχαηλίδη.


 Reviews 22/10: THE AMAZING REMARKABLE MONSIEUR LEOTARD από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 21/10: BACK TO BROOKLYN #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


 Reviews 17/10: NOTHING NICE TO SAY από τον Θωμά Παπαδημητρόπουλο.


 Reviews 16/10: SUBLIFE από τον Αριστείδη Κώτση.


 15/10: Νέο strip JANE'S WORLD της Paige Braddock.


 14/10: Νέο strip ΚΟΥΡΑΦΕΛΚΥΘΡΑ του Αντώνη Βαβαγιάνη.


 Reviews 13/10: AGE OF SENTRY #1 από τον Γιώργο Χατζηκωστή.


του Γιώργου Χατζηκωστή
13-11-06

The Bat, The Cats And All That Jazz...

Πρόσφατα, ο insanely fan-favorite artist, Jim Lee (#2 στο poll του CBR παρακαλώ), παραχώρησε στον Matt Brady του NEWSARAMA, μια συνέντευξη (εδώ το πρώτο μέρος και εδώ το δεύτερο), όπως κάνει κάθε καλός δημιουργός πού θέλει να προβάλλει την δουλεία του. Μια συνέντευξη που ομολογώ ότι διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όχι επειδή ο Lee είναι ένας καλλιτέχνης που τον έχω και σε τόσο μεγάλη εκτίμηση (αν και ήμουν "παρόν" όταν η δημοτικότητα του ανέβηκε στα ύψη, χάρη στη συνεργασία του με τον Claremont στο UNCANNY X-MEN - εφηβικά αναγνώσματα, δηλαδή και κατά συνέπεια, υπάρχει ένα μικρό συναισθηματικό δέσιμο με το έργο του), ποτέ, όμως, δεν μπορώ να πω ότι το όνομα του αποτελούσε ανατρεπτικό παράγοντα για να τσεκάρω έναν τίτλο. Απλά, σε αυτή την συνέντευξη βρήκα δυο "διαμαντάκια", ένα εκ των οποίων είναι εντελώς προκλητικό και αναμφισβήτητα προσβλητικο!

Καλύτερα να την διαβάσετε για να έχετε καλύτερη γνώση του αντικειμένου...

Εντάξει; Τελειώσατε; Ωραία, ας τα πάρουμε με τη σειρά.

Το πρώτο "καυτό" θέμα, στο οποίο ο Lee κλήθηκε να απαντήσει, δεν ήταν άλλο από τις καθυστερήσεις στην κυκλοφορία καινούριων τευχών των δυο τίτλων στους οποίους εργάζεται αυτό τον καιρό, δηλαδή τα ALL-STAR BATMAN & ROBIN και WILDCATS. Δυο τίτλοι με τις συγγραφικές υπογραφές των Frank Miller και Grant Morrison, αντίστοιχα, που πολύ απλά σημαίνει hot creative teams + hot characters = sure sales. Αν θυμάμαι καλά, όταν είχε ξεκινήσει το ASBAR, είχε αναφερθεί θα κυκλοφορεί ένα τεύχος κάθε 6 εβδομάδες και τελικά, με τις συνεχείς αναβολές, έχει καταλήξει να είναι το ανέκδοτο του μήνα (και κάθε μήνα), για το πότε θα φτάσει στα stands το καινούριο τεύχος - by the way, εντός της χρονιάς που διανύουμε, κυκλοφόρησε ΕΝΑ μόνο τεύχος. Όσο για το reboot του WILDCATS, το πρώτο τεύχος έφτασε στα ράφια με καθυστέρηση ενός μήνα (ανεπίτρεπτο για πρώτο τεύχος), ενώ το επόμενο θα το δούμε (ίσως, καλώς εχόντων των πραγμάτων) τον Μάρτιο του 2007! Όλα αυτά για έναν τίτλο που -υποτίθεται ότι- είναι bi-monthly. Προφανώς, στην αμερικανική βιομηχανία των comics, έχουν μια λίγο διεστραμμένη αντίληψη για τον υπολογισμό του χρόνου.

Η απάντηση του Jim; He was busy, or more precisely, really fucking busy. Του έπεσαν πολλά μαζί, του ανθρώπου. Πέρα από τους δυο ongoing τίτλούς, ανέλαβε και τη θέση του conceptual designer, για ένα Massively Multiplayer Online game, βασισμένο σε χαρακτήρες της DC, ενώ επίσης δεν μπορεί να πει όχι, όταν του ζητάνε να συμμετάσχει κάπου και τέλος, αναφέρει και κάτι περί personal -unspecified- reasons.

Και έρχομαι εγώ και αναρωτιέμαι: O άνθρωπος δεν είναι χθεσινός, έχει μια πείρα περίπου δύο δεκαετιών στην πλάτη του. Δεν ήταν σε θέση να προβλέψει την ποσότητα έργου που μπορεί να παραδώσει, στον χρόνο που πρέπει; Ωραία, το "personal reasons" το αφήνω, δεν ξέρω τίποτα και δεν είμαι σε θέση να κάνω εικασίες για το τι συμβαίνει στην προσωπική του ζωή (πέρα από ένα whatever it is, it must be rather serious), με αποτέλεσμα να εκτροχιασθεί όλο το work schedule του. Ακόμη, δεν ζω σε ένα φανταστικό κόσμο, έχω περάσει από το στάδιο του απογαλακτισμού και κατανοώ μια μεγάλη, βασική αλήθεια. Οι άνθρωποί (οι περισσότεροι) πρέπει να δουλεύουν και η χρηματική ανταμοιβή είναι συνήθως το καλύτερο κίνητρο για την επιλογή εργασίας.

Αλλά όλη αυτή τη συμπεριφορά μπορώ να την χαρακτηρίσω μόνο ως αντιεπαγγελματική. Επειδή είσαι ο Jim Lee -και γνωρίζεις ότι το όνομα σου είναι εγγύηση για ένα σεβαστό αριθμό πωλήσεων- δε σημαίνει ότι έχεις το δικαίωμα να συμπεριφέρεσαι με αυτό τον τρόπο. Διάολε, αν αύριο πήγαινε αυτός ο άνθρωπος στην Marvel και τους ανακοίνωνε το ενδιαφέρον του για το relaunch του SLEEPWALKER, ή του DARKHAWK, (ή οποιουδήποτε 3rd rate 90's Marvel book, από αυτά που μόνο ο Robert Kirkman τα θυμάται και χαίρεται), σύσσωμο το editorial department της Marvel θα έμπαινε στην σειρά σας φώκιες του τσίρκου, ready for the complementary you-know-whats. Τέτοια είναι η δύναμη του ονόματος του.

Από την άλλη, δεν ξέρω κατά πόσο η ευθύνη βαραίνει και τους writers. 'Αντε, o Frank Miller είναι το νέο golden boy του Hollywood, αλλά δεν πιστεύω ότι υπάρχει νοήμον άνθρωπος, που να πιστεύει ότι το γράψιμο του ASBAR του παίρνει περισσότερη ώρα από την πρωινή χρήση της τουαλέτας για το "χοντρό" του (και προσωπικά, είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι εκεί είναι όντως ο χώρος που κατεβάζει τις ιδέες του για αυτό το "αριστούργημα"). Όσο για τον Morrison, τί να πω; Η εξαμηνιαία καθυστέρηση του SEVEN SOLDIERS #1 τα λέει από μόνη της όλα, αλλά και πάλι, I can never be sure.

Αυτή η συμπεριφορά των δημιουργών, αν τη δούμε και από μια άλλη σκοπιά, φανερώνει μια ασέβεια απέναντι σε αυτούς που τους "έφτιαξαν" - τους οπαδούς δηλαδή. Στο τέλος, από την πολύ αναμονή, το σωστό θα ήταν οι fans να βαρεθούν και να φύγουν, επενδύοντας χρόνο και χρήμα σε comics φτιαγμένα από ανθρώπους με πιο έντονα ανεπτυγμένη την αίσθηση της υπευθυνότητας. Δυστυχώς, αποφασίζουν τελικά να μείνουν, συντηρώντας τον Lee - τον όποιον Lee.

Το ευχάριστο σε όλα αυτά είναι ότι τον καλλιτέχνη τον διακατέχει μια ειλικρίνεια και εντιμότητα. Αναγνωρίζει το λάθος του (ότι υπερεκτίμησε τις δυνατότητες του στο πόσο φόρτο εργασίας μπορεί να χειριστεί), απολογείται, μοιάζει μετανιωμένος και είναι πρόθυμος να επανορθώσει εντός της νέας χρονιάς που μας έρχεται. Ωραία τα λόγια, αλλά οι πράξεις είναι αυτές που θα τον κρίνουν στο τέλος.

Κάπως έτσι κλείνει το πρώτο μέρος της συνέντευξης. Όσο για το δεύτερο, ξεκινάει συντηρητικά, αφιερώνοντας ένα μεγάλο μέρος στο ημί-πετυχημένο/ημί-αποτυχημένο (depends on your point of view) relaunch του Wildstorm Universe. Εκεί, ο Lee λέει τα αναμενόμενα, περί creative freedom, εύκολης πρόσβασης ενός καινούριου αναγνώστη στους τίτλους, χωρίς το φόβο του continuity... Standard promotional info, δηλαδή, barely worth mentioning.

Μετά από μερικές ακόμη ερωτήσεις σχετικά με το publishing schedule των δυο ναυαρχίδων του relaunch (το THE AUTHORITY bi-monthly και το WILDCATS bi-annually!) -οι οποίες δεν δέχονται απαντήσεις άξιες ενός διαφορετικού σχολιασμού, από αυτόν των πιο πάνω παραγράφων που έχετε είδη διαβάσει- φτάνουμε στην ερώτηση που όχι μόνο καίει, αλλά ανάβει φωτιές, μεγαλύτερες από μια ελαφρώς ενδεδυμένη νεαρά καλλονή σε ένα πρωινό του καταχείμωνου (nice mental image, I might say).

ALL STAR BATMAN AND ROBIN. Όχι το πόσο μεγάλο είναι το χρονικό διάστημα μεταξύ των τευχών, αλλά το πόσο απογοητευτικά χαμηλή είναι η ποιότητα του (ακόμη περιμένω να γνωρίσω τον άνθρωπο που θα μου πει ότι αυτός ο τίτλος είναι αντάξιος των -αποδεδειγμένων- ικανοτήτων των δημιουργών του). In other words, it sucks. Δεν το έβλεπε ο Lee, όταν διάβαζε τα σενάρια του Miller;

Ο superstar penciler -όπως ήταν προβλέψιμο, άλλωστε- υπερασπίζεται το φιλαράκι του, δικαιολογώντας των Miller και τις επιλογές του για την κατεύθυνση του τίτλου, με την πρόφαση ότι ένας δημιουργός του βεληνεκούς του Miller έχει το δικαίωμα να γράψει τον χαρακτήρα του Batman, όπως εκείνος γουστάρει. Τα χρόνια έχουν περάσει και ο Miller έχει αλλάξει ως συγγραφέας και έχει εξελιχθεί (really?). Παράλληλα, υποστηρίζει ότι υπάρχουν αρκετοί οπαδοί που γουστάρουν αυτή την over-the top εκδοχή του goddamned Batman. (Θα ήθελα να τους γνωρίσω όλους αυτούς. Ναι, και τους 7 - ή μήπως λέω πολλούς;)

Μας δουλεύει ψιλό γαζί, μου φαίνεται... Σίγουρα, το ASBAR είναι μια από τις μεγαλύτερες ήττες που έχω δεχθεί, όλα αυτά τα χρόνια που διαβάζω comics και μάλιστα από έναν συγγραφέα που κάποτε τον εκτιμούσα τόσο, που αγόραζα ακόμη και κάθε συλλογή της Dark Horse, αρκεί εκείνος να ήταν ανάμεσα στους συμμετέχοντες. Το γράψιμο του Miller είναι τόσο απερίγραπτα κακό, που με οδήγησε στην απόφαση να μην ξαναγοράσω κάτι καινούριο από αυτόν, ακόμη και αν με δωροδοκούσε ο ίδιος προσωπικά.

Αλλά και πάλι, δικαιολογώ τον Lee (τι με έχει πιάσει σήμερα;). Το επαγγελματικό του συμφέρον βρίσκεται εκεί και είναι κατανοητό να δείξει την εικόνα του καλού "team player", υποστηρίζοντας το συνεργάτη του. Δυστυχώς, όμως, δεν το κάνει με επιχειρήματα, ικανά να δικαιολογήσουν το ξεχειλωμένο σενάριο (o Batman συναντά τον Dick Grayson στο πρώτο τεύχος, ξεκινάνε για την Bat-cave και επιτέλους, φτάνουν εκεί μετά από 3 τεύχη!), τον ποζεράδικο διάλογο (απλά ανοίξτε μια σελίδα στην τύχη για να καταλάβετε τι εννοώ) και την όλη προχειρότητα που δείχνει η δουλειά. Τέλος, αφήνει την υπόσχεση ότι θα βγάζει νόημα, όταν αυτό θα ολοκληρωθεί - hopefully, in this decade. Για την ώρα, πάντως, εγώ, αλλά και πολλοί ακόμη σαν εμένα, περιμένουμε το τεύχος εκείνο που η πρώτη σελίδα θα γράφει "JUST KIDDING! This is the true All-Star Batman And Robin! Sorry for the inconvenience..."

Ωραία όλα αυτά, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, που λέει και ο πάνσοφος λαός μας, άλλα στην επόμενη ερώτηση ο Lee, τα σκάτωσε κανονικότατα!

Στο τρίτο τεύχος του ASBAR, υπάρχει μια σκηνή που, ακούσια, φανερώνει το μέγεθος της αρπαχτής. Ενώ το not-yet-world-famous-dynamic-duo είναι ακόμη στο Bat-mobile, καθοδόν προς τη Bat-cave, την ίδια ώρα στη Metropolis, ο Clark Kent κοιτάει ένα κουτί γάλα, πάνω στο οποίο είναι κολλημένη η φωτογραφία του Dick, γράφοντας τη λέξη "missing". Τελικά, αυτές οι αποστάσεις στην Αμερική είναι πραγματικά τεράστιες! Είναι τόση ώρα στο δρόμο οι άλλοι δυο, που σε μια άλλη πόλη το γεγονός έχει δημοσιοποιηθεί και μάλιστα έχουν αρχίσει και οι απαραίτητες έρευνες. Πολιτισμός, σου λέω, πολιτισμός!

(Παρεμπίπτοντος, το εν λόγω τεύχος δεν το έχω στην κατοχή μου - μέχρι και το δεύτερο άντεξα προτού κόψω τον τίτλο. Από ένα ξεφύλλισμα που του έκανα σε ένα μαγαζί που το βρήκα, θυμάμαι ότι σε αυτή τη σκηνή, στην πάνω γωνιά αναγραφόταν η φράση "fifteen hours ago...")

Ποια είναι η εξήγηση του υπό συνέντευξη καλλιτέχνη; Σας την παραθέτω αυτούσια.

"There's a certain amount of suspension of disbelief that's required in every fictional story whether it's presented in comic book, novel or film format. Every reader/viewer/fan has to decide when it's too much so that it breaks the enjoyment of the story. I think Frank wanted to play with the idea that Dick was really a kid and wanted to use the imagery of Missing-Child-on-Milk-Cartons to reinforce this idea through images. I think this was a conscious decision as editor Bob Schreck even suggested having Clark hearing about the kidnapping over the radio but Frank chose to go with the iconic image. On the other hand, maybe the Metropolis Dairy Commission has really, really timely deliveries [laughs]."

Εσείς βγάλατε νόημα; Εγώ όχι - ή τουλάχιστον, όχι αυτό που θα ήθελε ο Lee να βγάλω.

Τα όσα συμπέρανα είναι ότι:

Πρώτον: Ο Miller μάλλον έχει τον τίτλο αυτό γραμμένο στα παλαιότερα τον υποδημάτων του. Οι κινηματογραφικές μεταφορές, τόσο του THE SPIRIT, όσο και του δικού του 300, είναι πιο ψηλά στην λίστα των προτεραιοτήτων του.

Δεύτερον: O Bob Schrek (ο editor - τρομάρα του) ή είναι βλάκας, ή κοιμάται όρθιος, η επειδή είναι φιλαράκια με τον Miller, του έχει δώσει το ελεύθερο, περιμένοντας το cash flow.

Τρίτον: Ο Jimάκος αναγκάστηκε να βγάλει το φίδι από την τρύπα, δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα και αποτυγχάνοντας οικτρά.

Τέταρτον: Αυτοί οι τρεις μας θεωρούν βλάκες και προσβάλουν τη νοημοσύνη μας.

Σαν να μην έφτανε αυτό, στην ερώτηση "καλλιτεχνική ελευθερία vs ικανοποίηση των expectations του κοινού και το τι συνδέει αυτό το πολυσυζητημένο μοτίβο με το ASBAR", ο Lee... την κάνει πλαγίως. Αποφεύγει να απαντήσει ουσιαστικά, λέγοντας στην πραγματικότητα μόνο ότι η αλλαγές στο στιλ του είναι μικρές και αφήνοντας -πάλι- την υπόσχεση ότι όταν ολοκληρωθεί το run, ο κόσμος θα καταλάβει. Μάλιστα, μπορώ να πω ότι καλύφθηκα απολύτως, αλλά όχι σε αυτό που ερωτήθηκε. Ο καλλιτέχνης αυτός (που δεν τον κόβω για βλάκα) ανέλαβε αυτό το project, γνωρίζοντας ότι είναι για τα πανηγύρια, αδιαφορώντας για το αν όντως θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις τεράστιες προσδοκίες του κοινού. Δεν πειράζει, ονόματα είμαστε, θα πουλήσει - λες και τα fanboys έχουν άλλη επιλογή.

Η απάτη του ALL-STAR BATMAN AND ROBIN αποκαλύφθηκε σε όλο το μεγαλείο της. Η εύκολη κονόμα -συχνά εις βάρος της ποιότητας- είναι οι καθοδηγήτρια δύναμη που σέρνει -με αργούς ρυθμούς, είναι αλήθεια- το project αυτό. Αρπαχτή - ενδεχομένως, από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του Μέσου. Μπράβο στον Brady που δεν κώλωσε και έθεσε κάποιες ερωτήσεις, από τις απαντήσεις των οποίων φανερώθηκαν πολλά.

Εμένα τι μου μένει να πω;

Αν εξακολουθείτε να διαβάζετε αυτό το comic και θέλετε να συνεχίσετε να το κάνετε, να ξέρετε ότι δεν σας σέβονται, θεωρώντας σας ελαφρώς χαζούς, ικανούς να δεχτούν τα πάντα, επειδή φέρουν την υπογραφή των Miller/Lee. H αντίδραση σας, αν αυτό σας ενοχλεί (όπως και θα έπρεπε, γιατί αλλιώς, you are seriously fucked up) δεν πρέπει να είναι άλλη πέρα από την άμεση παύση της αγοράς του τίτλου, ακόμη και αν αρχίσει να βγαίνει στην ώρα του.

Αν πάλι, μετά απ' όλα αυτά, θέλετε ακόμη να συνεχίσετε να δίνετε τα λεφτουδάκια σας σε αυτούς, το είπα είδη: You are seriously fucked up.

Όσο για εμένα, προσωπικά, μετά από τον σοβαρότατο κλονισμό του σεβασμού μου απέναντι στον Lee, σκεφτόμουν μέχρι να μην ασχοληθώ με το WILDCATS, αν δεν αλλάξει το creative team. Τελικά, όμως, θα το συνεχίσω. Μου περισσεύουν γύρω στα 7 ευρώ ετησίως και μέχρι στιγμής, δείχνει αξιοπρεπέστατο. Όσο για το ALL-STAR BATMAN AND ROBIN...

Στην πυρά! Στην πυρά!

 



think tank archive | email the author | author's profile
back to top



|home|about us|downloads|contact|oldies|events|

The artwork cannot be reproduced in any form without the written consent of the artist and/or publisher. Trade Names and trademarks mentioned and/or displayed on this Web Site are the property of their respective owners.
All Rights Reserved.

This page is best viewed at 1024x768 or higher with Mozilla Firefox 2.0.0.4
Certified on Mozilla Firefox 2.0.0.4+ or IE 6+

Get Firefox!
Powered by vi